Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

374 bytes αφαιρέθηκαν ,  πριν από 3 έτη
μ
χωρις τεκμηρίωση
[[Αρχείο:Ypotimisi 1953.JPG|thumb|right|280px|Η μεγάλη υποτίμηση της δραχμής κατά 50% έναντι των υπολοίπων νομισμάτων στις 9 Απριλίου 1953 ήταν ένα γεγονός τεράστιας σημασίας για την ελληνική οικονομία, που είχε ως εμπνευστή τον Υπουργό Συντονισμού της κυβέρνησης Παπάγου, Σπύρο Μαρκεζίνη. Η ισοτιμία της δραχμής άλλαξε από 1:15000 σε 1:30000 έναντι του [[δολάριο ΗΠΑ|δολαρίου των ΗΠΑ]], γεγονός που σε βάθος χρόνου λειτούργησε θετικά στη νομισματική σταθερότητα και τη βελτίωση του τομέα του εξωτερικού εμπορίου. Η κυβέρνηση ωστόσο επικρίθηκε για το ότι είχε μεθοδεύσει με τέτοιο τρόπο την υποτίμηση, με αποτέλεσμα κάποιοι, αποθησαυρίζοντας δολάρια, να δουν την περιουσία τους να διπλασιάζεται σε μια νύχτα.]]
 
Η πρώτη νομισματική μεταρρύθμιση γίνεται λίγο μετά την ανάρρηση στο θρόνο του [[Όθων της Ελλάδας|Όθωνα]] ως βασιλιά της Ελλάδας και την άφιξη του στο [[Ναύπλιο]] στις [[25 Ιανουαρίου]] 1833. Με Βασιλικό διάταγμα της [[8 Φεβρουαρίου|8ης Φεβρουαρίου]] [[1833]] «περί ρυθμίσεως του νομισματικού συστήματος», η δραχμή αντικαθιστά τον [[Φοίνιξ (νόμισμα)|φοίνικα]], νόμισμα που επιχείρησε να καθιερώσει ο [[Ιωάννης Καποδίστριας]] το [[1828]]. Η νέα νομισματική μονάδα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους υποδιαιρείται σε 100 [[λεπτό (νόμισμα)|λεπτά]]. Η σχέση μεταξύ φοίνικα του Καποδίστρια και δραχμής του Όθωνα ήταν 1 φοίνιξ ίσος με 93 λεπτά της δραχμής.
Από τότε και αδιάλειπτα μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2002, η δραχμή ήταν νομισματική μονάδα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. <br />
Η καθιέρωση της δραχμής το 1833 αποτέλεσε μια αναβίωση του ξεχασμένου μέχρι τότε νομίσματος και ήταν ακόμα μια προσπάθεια της ελληνικής πολιτείας να συνδέσει το νεοσύστατο ελληνικό κράτος με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.
Στις [[30 Μαρτίου]] [[1841]], μετά από πολυετείς προσπάθειες, ιδρύθηκε η [[Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος]], στην οποία παραχωρήθηκε το προνόμιο της έκδοσης [[χαρτονόμισμα|χαρτονομισμάτων]], το οποίο και διατήρησε έως το [[1927]], οπότε και ιδρύθηκε η [[Τράπεζα της Ελλάδος]]. Πρώτος διευθυντής της Εθνικής Τράπεζας ήταν ο [[Γεώργιος Σταύρου]], του οποίου το πορτραίτο εμφανίζεται στην κύρια όψη όλων των χαρτονομισμάτων που εξέδωσε η τράπεζα. Επίσης στην ίδια όψη και έως το [[1923]] εικονίζεται και ο [[Εθνόσημο της Ελλάδας|βασιλικός θυρεός]].
 
Toν Απρίλιο του 1867 η Ελλάδα υπογράφει συμφωνία <ref>[http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=129380&ct=114&dt=31/12/2000 Εφημερίδα "Το Βήμα" 31/12/2000 ''Η δραχμή στη Λατινική Νομισματική Ενωση'']</ref> με τη [[Λατινική Νομισματική Ένωση]], ώστε η δραχμή να ακολουθήσει τους κανόνες ισοτιμιών της ένωσης. Όμως λόγω των πολέμων και της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε, η δραχμή δεν κατάφερε να προσχωρήσει στην ένωση πριν από το 1910. Αποτέλεσμα της ένταξης αυτής ήταν το γεγονός ότι η δραχμή εξισώθηκε με τα άλλα νομίσματα τηε Ένωσης, όπως το γαλλικό φράγκο. Η σχέση της δραχμής του Γεωργίου του Α' με αυτή του Όθωνα ήταν 1 δραχμή Γεωργίου ίση με 1,12 δραχμές Όθωνα. Σε πολλές εκδόσεις των χαρτονομισμάτων της Εθνικής Τράπεζας η ονομαστική αξία στην πίσω πλευρά του γραμματίου αναγραφόταν στα [[Γαλλική γλώσσα|γαλλικά]] francs. Πιθανόν για τον λόγο αυτό, τουλάχιστον μέχρι τις δεκαετίες του 70-80, η δραχμή αποκαλούνταν από τον λαό και φράγκο (πχ τα κέρματα των 2 δραχμών αποκαλούνταν δίφραγκα).
 
Κατά την περίοδο του [[Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος|Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου]] η δραχμή γνωρίζει την μεγαλύτερη απαξίωση στην ιστορία της κάτω από την πίεση της οικονομικής κατάρρευσης της Ελλάδας και του [[πληθωρισμός|υπερπληθωρισμού]] που δημιουργήθηκε λόγω των συνθηκών της εποχής. Τυπώθηκαν χαρτονομίσματα με ονομαστική αξία ακόμα και δισεκατομμυρίων δραχμών, των οποίων η ανταλλακτική αξία ήταν μηδαμινή.<br />
26.359

επεξεργασίες