Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου»

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 62.169.216.228 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρ...
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 62.169.216.228 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρ...)
 
== Ιστορία ==
H Λαύρα του Κιέβου είναι ένα από τα παλαιότερα ορθόδοξα μοναστήρια των Ρως του Κιέβου. Η παλαιότερη επιβεβαιωμένη μνεία του μοναστηριού γίνεται στο χρονικών των πρόσφατων ετών (ρωσ. Повесть временых лет) του μοναχού Νέστορα του ΡώσουΚιέβου (επίσης γνωστό και ως [[Πρώτο Χρονικό]]) και στο «πατερικόν» του μοναστηριού. Σύμφωνα με τα χρονικά, ο ερημίτης Αντώνιος από το Λιούμπεχ, αφότου ασκήτευσε στη [[Μονή Εσφιγμένου]] στο [[Άγιο Όρος]], εγκαταστάθηκε το 1013 στις βαραγγικές σπηλιές στις όχθες του Δνείπερου. Μαζί με το μοναχό Θεοδόσιο, ίδρυσε το 1051 ένα ορθόδοξο μοναστήρι. Στον ύστερο 11ο αιώνα άρχισε η κατασκευή του καθολικού της Ανάνηψης. Το 1096 λεηλατήθηκε από τους [[Κουμάνοι|Κουμάνους]].
 
(επίσης γνωστό και ως [[Πρώτο Χρονικό]]) και στο «πατερικόν» του μοναστηριού. Σύμφωνα με τα χρονικά, ο ερημίτης Αντώνιος από το Λιούμπεχ, αφότου ασκήτευσε στη [[Μονή Εσφιγμένου]] στο [[Άγιο Όρος]], εγκαταστάθηκε το 1013 στις βαραγγικές σπηλιές στις όχθες του Δνείπερου. Μαζί με το μοναχό Θεοδόσιο, ίδρυσε το 1051 ένα ορθόδοξο μοναστήρι. Στον ύστερο 11ο αιώνα άρχισε η κατασκευή του καθολικού της Ανάνηψης. Το 1096 λεηλατήθηκε από τους [[Κουμάνοι|Κουμάνους]].
 
Τους επόμενους αιώνες, το μοναστήρι αναπτύχθηκε ως ένας από τα κύρια των Ρως του Κιέβου. Η λειτουργία του δεν διακόπηκε από τη [[Χρυσή Ορδή]] τον 13ο αιώνα, αν και η [[Κωνσταντινούπολη]] επισκίαζε το Κίεβο ως εμπορικό κέντρο. Το 1688 δόθηκε στο μοναστήρι ο τιμητικός τίτλος [[λαύρα]], ένα τίτλο που φέρουν λίγα μοναστήρια του πατριαρχείου της Ρωσίας. Τα σημερινή κτίρια χαρακτηρίζονται ως ουκρανικό [[μπαρόκ]] και χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα. Η κατασκευή του κωδωνοστάσιου άρχισε το 1731. Το τελευταίο σημαντικό κτίριο του μοναστηριού κατασκευάστηκε το 1893-95.
 
Μετά την [[Οκτωβριανή Επανάσταση]] και την αναταραχή του Ρωσικού Εμφύλιου, το μοναστήρι μετατράπηκε σε κρατικό μουσείο το 1926. Τα σπήλαια έκλεισαν το 1929. Το 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ΠΠ, βομβαρδίστηκε το καθολικό της μονής. Το 1988, επί προεδρίας [[Μιχαήλ Γκορμπατσόφ]] και την περεστρόικα, αναβίωσε ο μοναστικός βίος στη Λαύρα των Σπηλαίων. Το καθολικό αποκαταστάθηκε το 1998 με 2000.
 
== Παραπομπές ==