Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άρειος»

396 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 3 έτη
+src
(+src)
Μετά το θάνατο του Αχιλλά, κατά το Φιλόστοργιο<ref>''Εκκλ. Ιστ.'' 1,3.</ref>, στη διαδοχή του επισκοπικού θρόνου ο Άρειος ήταν συνυποψήφιος με τον [[Αλέξανδρος Α΄ Αλεξανδρείας|Αλέξανδρο]], αλλά παραιτήθηκε παρά τη βέβαιη εκλογή του, ενώ κατά το [[Θεοδώρητος ο Κύρου|Θεοδώρητο]]<ref>''Εκκλ. Ιστ.'' 1,2.</ref>, απέτυχε λόγω συγκρούσεως με τον συνυποψήφιό του. Η πρώτη όμως μαρτυρία σήμερα θεωρείται και η πιο αξιόπιστη —αφαιρούμενης της υπερβολής της βεβαίας εκλογής—, καθότι σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα τον διόριζε ο Αλέξανδρος πρεσβύτερο στη σημαντικότερη ενορία της [[Αλεξάνδρεια|Αλεξανδρείας]], συνυπολογίζοντας πως οι πρεσβύτεροι στην εκκλησία της Αλεξάνδρειας είχαν μεγάλη δύναμη και αυτονομία. Ο Άρειος είχε επωμισθεί, όπως κάθε πρεσβύτερος την ερμηνεία των Γραφών, ξεπερνώντας τα αυστηρά όρια της ενορίας της Βαυκάλεως, αποκτώντας μεγάλη ακτινοβολία στην τοπική εκκλησία.
 
Πέθανε ξαφνικά στην [[Κωνσταντινούπολη]] το [[336]], πιθανώς από [[δηλητηρίαση]] που του προκάλεσαν οι εχθροί του.<ref>Dean Dudley, ''History of the First Council of Nice: A World's Christian Convention A.D. 325 With a Life of Constantine'', A & B Book Dist Inc, 1992, σελ. 28.</ref> Για το ρόλο και τη διαμόρφωση των διαθέσιμων ιστορικών πηγών σχετικά με το θάνατο του Άρειου, βλ. Ellen Muehlberger
"[http://past.oxfordjournals.org/content/227/1/3.full.pdf+html The Legend of Arius’ Death: Imagination, Space and Filth in Late Ancient Historiography]", στο ''Past and Present'' 2015, 227:3-29. </ref>
 
==Υποσημειώσεις==
10.805

επεξεργασίες