Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γιόχαν Γκούσταφ Ντρόυζεν»

ISBN
μ (→‎Σημειώσεις: clean up, αντικατέστησε: {{Reflist}} → {{παραπομπές}} με τη χρήση AWB)
(ISBN)
==Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση==
 
Ο Ντρόυζεν γεννήθηκε στο [[Trzebiatów|Treptow]] της [[Πομερανία|Πομερανίας]]. Ο πατέρας του, Γιόχαν Κριστόφ Ντρόυζεν (Johann Christoph Droysen), ήταν στρατιωτικός ιερέας και παρών στην φημισμένη πολιορκία της πόλης [[Kołobrzeg|Kolberg]], το 1806–1807. Ως παιδί, ο Ντρόυζεν έγινε μάρτυρας κάποιων στρατιωτικών επιχειρήσεων, κατά την διάρκεια του απελευθερωτικού πολέμου της Πρωσίας κατά του [[Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας|Ναπολέοντα]]. Από τότε, ο πατέρας του έγινε πάστορας στο [[Gryfino|Greifenhagen]], στην συνοικία του [[Στσέτσιν]], που ήταν κατεχόμενη από την [[Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία]], για το μεγαλύτερο μέρος του 1813. Αυτές οι νεανικές του εμπειρίες, τον οδήγησαν σε μια φλογερή προσήλωση στο [[Βασίλειο της Πρωσίας]]. Παρακολούθησε το [[γυμνάσιο]] του [[Στσέτσιν]] και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (σήμερα Humboldt-Universität -[[Πανεπιστήμιο Χούμπολτ]]). Το 1829 δίδαξε στο [[Graues Kloster]], μία από τις παλαιότερες σχολές του Βερολίνου. Εκτός από την εργασία του εκεί, ο Ντρόυζεν έκανε διαλέξεις στο [[Πανεπιστήμιο Χούμπολτ]] από το 1833, χωρίς να κατέχει πανεπιστημιακή έδρα, ως ''[[Privatdozent]]'', και από το 1835 ως καθηγητής χωρίς μισθό. Ο διάσημος ιστορικός [[Jacob Burckhardt]], τον επισκέφθηκε στην τάξη στο τελευταίο του εξάμηνο (1839–40).<ref>Wilfried Nippel, ''Johann Gustav Droysen: Ein Leben zwischen Wissenschaft und Politik.'' C.H.Beck, 2008. ISBN SBN 34065693743-406-56937-4. p. 20.</ref>
 
Κατά την διάρκεια των ετών αυτών, ο Ντρόυζεν μελέτησε την κλασική αρχαιότητα. Εξέδωσε μια μετάφραση του [[Αισχύλος|Αισχύλου]] το 1832 και μια παράφραση του [[Αριστοφάνης|Αριστοφάνη]] (1835–1838)<ref>Nippel, p. 7.</ref> αλλά το έργο με το οποίο έγινε διάσημος ως ιστορικός, ήταν το ''Geschichte Alexanders des Grossen'' (''Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου'' - Βερολίνο, 1833 και λοιπές εκδόσεις), ένα βιβλίο που επί μακρόν παρέμεινε η καλύτερη εργασία περί [[Αλέξανδρος ο Μέγας|Μεγάλου Αλεξάνδρου]].<ref>Nippel, p.8</ref> Κατά κάποιον τρόπο, το έργο αυτό αποτέλεσε την αρχή μιας νέας σχολής σκέψης των Γερμανών ιστορικών, που εξιδανίκευε την εξουσία και την επιτυχία, ένα εννοιολογικό πλαίσιο βασισμένο στην διδασκαλία του [[Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ|Χέγκελ]]. Ο Ντρόυζεν συνέχισε την βιογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με έργα που είχαν να κάνουν με τους [[Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου|Διαδόχους]] και Επιγόνους του Αλεξάνδρου, που εκδόθηκαν με τον τίτλο ''Geschichte des Hellenismus'' ([[Αμβούργο]], 1836–1843), (''Ἱστορία των Ελληνιστικών χρόνων''). Μια νέα και αναθεωρημένη έκδοση όλου του έργου εκδόθηκε το 1885 και μεταφράστηκε στην γαλλική γλώσσα. Ο Ντρόυζεν είδε την ελληνιστική εποχή, όχι σαν μια περίοδο παρακμής αλλά σαν μια μορφή παγκοσμιοποίησης, που επέτρεπε στον καθένα ανεξαρτήτως καταγωγής να μιλά, να συμπεριφέρεται και να ζει σαν Έλληνας.<ref>Article Monumental Droysen, journal Le Monde, 2 septembre 2005, p. X.</ref>
 
==Αναφορές==
* Wilfried Nippel, Johann Gustav Droysen: Ein Leben zwischen Wissenschaft und Politik. C.H.Beck, 2008. ISBN 3406569373-406-56937-4.
* "Johann Gustav Droysen." The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2008. Encyclopedia.com. Accessed 11 Jun. 2009 [http://www.encyclopedia.com].
 
317

επεξεργασίες