Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Σπύρος Μελάς»

Παράλληλα, είχε κάνει τα πρώτα βήματα, ως δημοσιογράφος, στην εφημερίδα «Φωνή του Πειραιά». Μετά συνεργάστηκε με τις εφημερίδες «Χρονογράφος», «[[Ακρόπολις (εφημερίδα)|Ακρόπολις]]» και «[[Άστυ (εφημερίδα)|Άστυ]]». Επίσης συνεργάστηκε και με πολλά λογοτεχνικά – καλλιτεχνικά περιοδικά.
 
Στη δημοσιογραφία φαίνεται ότι βρήκε την κλίση του, αφού παρέμεινε στο επάγγελμα ως το τέλος της ζωής του. Συνεργάστηκε από διάφορες θέσεις με όλες σχεδόν τις εφημερίδες του καιρού του. Η τελευταία του συνεργασία ήταν με την εφημερίδα «Ελευθερία» από το [[1957]]έως το [[1966]]. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της [[ΕΣΗΕΑ]] ενώ λειτούργησε και την πρώτη σχολή δημοσιογραφίας στην Ελλάδα, την «Σχολή Δημοσιογραφία και Δημοσίων Σχέσεων του Ελληνοαμερικανικού Επιμορφωτικού Ινστιτούτου». Παρακολούθησε ως δημοσιογράφος όλα τα σημαντικά γεγονότα του καιρού του, υπήρξε πολιτικός αναλυτής αλλά και απεσταλμένος των εφημερίδων στον εξωτερικό, ωστόσο πιο γνωστός έμεινε για το καθημερινό [[Χρονογράφημα|χρονογράφημά]] του, το οποίοπου συνέχιζε καθημερινά μέχρι το τέλος της ζωής του.
 
Το πρώτο του λογοτεχνικό έργο, ήταν το μυθιστόρημα ''«Τα μυστήρια του Πειραιώς»'' που πρωτοδημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα «Ακρόπολις», το φθινόπωρο του [[1906]].<br />
Ανώνυμος χρήστης