Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ο οδοιπόρος (Ιερώνυμος Μπος)»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Σύμφωνα με τον Pilger, η εικόνα είναι μια αστρολογική σκηνή, στην οποία παρουσιάζεται ένα από τα παιδιά του Κρόνου. Η ιστορικός τέχνης Λόττε Μπραντ Φίλιπ (Lotte Brand Philip) εργάστηκε περαιτέρω πάνω σε αυτή την άποψη και αναφέρει ότι ο πίνακας απεικονίζει τόσο τη φυσική διάθεση της μελαγχολίας, όσο και το στοιχείο "γη". Προτείνει ότι το έργο αρχικά ήταν ο ένας από μια σειρά τεσσάρων κυκλικής μορφής πινάκων, στο εξωτερικό ενός χαμένου τριπτύχου, τα οποία συμβόλιζαν τόσο τις τέσσερις ψυχικές διαθέσεις, όσο και τα τέσσερα στοιχεία από τα οποία δημιουργήθηκε ο Κόσμος. Πιστεύει ότι δύο από τους κυκλικούς αυτούς πίνακες έχουν διασωθεί σε αντίγραφα των έργων ''Ο Μάγος'' και ''Keisnijding'', ενώ ο τέταρτος έχει χαθεί. Ως αποτέλεσμα αυτής της θεωρίας, συνάγεται ότι οι πίνακες αυτοί είναι πολύ προγενέστεροι σε σχέση με την παραδεκτή χρονολόγησή τους και αντιστοιχούν στο έργο που ο Μπος δημιούργησε στο [[Ρότερνταμ]].<ref>Friedländer (1969): p. 100.</ref>
 
===Ο πραματευτής===
Σήμερα είναι παραδεκτό ότι το πρόσωπο που απεικονίζεται είναι πραματευτής<ref>De Bruyn (2001): σελ. 67. Είναι άξιο αναφοράς ότι ο Dirk Hannema, το 1931, ως διευθυντής του Μουσείου Μπόιμανς, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την απόκτηση του έργου από το Μουσείο, είχε κατονομάσει το έργο ως "Ο πραματευτής".</ref>. Η βασική ένδειξη γι' αυτό είναι ένας πίνακας με τίτλο ''Παράσταση της φάρσας "Een cluyte van Plaeyerwater"'' του Ολλανδού ζωγράφου [[Πίτερ Μπάλτεν]] που αναφέρεται σε φλαμανδική πανήγυρι και βρίσκεται στο Θεατρικό Ίδρυμα της Ολλανδίας στο [[Άμστερνταμ]]. Στον πίνακα περιλαμβάνεται η απεικόνιση ενός άνδρα με παρόμοιο με του Μπος καλάθι στην πλάτη του. Το κείμενο της παράστασης αναφέρει ότι πρόκειται για πραματευτή.<ref>De Bruyn (2001): σελ. 67.</ref>
 
{{Cquote|''Σκύλοι με περιβάλλουν, μια άγρια συμμορία με έχει κυκλώσει, μου έχουν τρυπήσει τα χέρια και τα πόδια μου''|Ψαλμός 22:17}}
[[Αρχείο:Hieronymus Bosch 061.jpg|thumb|210px|Jheronimus Bosch. ''Στέψη του Ιησού με στέφανον εξ ακανθών, λεπτομέρεια'', περ. 1485 ή αργότερα. [[Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου]]]]
Εν τούτοις, ο Σμιτ ανακάλυψε ότι συχνά οι κακόβουλοι και μοχθηροί σκύλοι έφεραν συχνά stekel. Ο Μπος απεικονίζει ακριβώς έναν τέτοιο σκύλο, ο οποίος μπορεί να αποτελεί αναφορά στον Διάβολο, ο οποίος, στη μεσαιωνική λογοτεχνία, συχνά συγκρινόταν με επιθετικό σκύλο, όπως γίνεται στο κείμενο ''Fili accedans'' του πρώτου τετάρτου του 15ου αιώνα:
{{Cquote|
 
<!--
Schmidt discovered, however, that too often malicious, vicious dogs were carrying a nail necklace. Bosch has probably just here to portray such a dog. The dog may be a reference to the devil , who once compared in medieval literature with an aggressive dog, for example in the prose text Fili accedans from the first quarter of the 15th century :