Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ο οδοιπόρος (Ιερώνυμος Μπος)»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
[[Αρχείο:Hieronymus Bosch 061.jpg|thumb|210px|Jheronimus Bosch. ''Στέψη του Ιησού με στέφανον εξ ακανθών, λεπτομέρεια'', περ. 1485 ή αργότερα. [[Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου]]]]
Εν τούτοις, ο Σμιτ ανακάλυψε ότι συχνά οι κακόβουλοι και μοχθηροί σκύλοι έφεραν συχνά stekel. Ο Μπος απεικονίζει ακριβώς έναν τέτοιο σκύλο, ο οποίος μπορεί να αποτελεί αναφορά στον Διάβολο, ο οποίος, στη μεσαιωνική λογοτεχνία, συχνά συγκρινόταν με επιθετικό σκύλο, όπως γίνεται στο κείμενο ''Fili accedans'' του πρώτου τετάρτου του 15ου αιώνα:
{{Cquote|Mer wi sullense nemen recht of een hont op ons baste ende als niet achten ende wil en sullen ons niet ontsien, mer ons selven sterc maken ende vromelic striden ende spreken: ‘Ay, viant, dit syn dyn runinge, dese bekenne ic wel, ic en houder myn niet an<ref>Αναφορά στο De Bruyn (2001): σελ. 96</ref>}}
{{Cquote|
 
<small>Σε ελεύθερη απόδοση: ''Αλλά θ' αντιδράσουμε σε αυτό σαν να μας γαβγίζει ο σκύλος και δεν θα έχουμε κανέναν φόβο, αλλά δυνατή αγάπη και ευσεβή αγώνα, ώστε να πούμε "Ω, Διάβολε, αυτοί είναι οι πειρασμοί σου, αλλά τους βλέπω και δεν ενδίδω''</small>
 
Ακόμη πιο σαφής είναι η μετάφραση του έργου του Βερνάρδου του Κλαιρβώ ''Tractatus de Interiori domo seu the conscientia aedificanda'' στα Ολλανδικά:
{Cquote|Dan biten si ons, als si ons dair toe brengen dat wie dat quade consentieren; mer dan blaffen si ons aen, als si ons quade becoringe in geven|Βερνάρδος του Κλαιρβώ<ref>Αναφορά στο De Bruyn (2001): σελ. 97<ref>}}
 
<small>Σε ελεύθερη απόδοση: ''Μας δαγκώνουν καθώς μας προτρέπουν ν' ακολουθήσουμε τις φαύλες συμβουλές τους και, όταν προσπαθούν να μας δελεάσουν, μας γαβγίζουν''</small>
 
Στο αριστερό πόδι του πραματευτή υπάρχει τυλιγμένο ένα λευκό πανί. Ο συγγραφέας Κουρτ Ζέλιγκμαν (Kurt Seligmann) υπέδειξε, το 1953, την ομοιότητα μεταξύ αυτού του μοτίβου και σε μια μικρογραφία του "Ψαλτηρίου Luttrell" του 14ου αιώνα. Στη μικρογραφία αυτή απεικονίζεται ένας άνδρας που τον δαγκώνει ένας σκύλος στην κνήμη καθώς απευθύνεται σε μια γοργόνα. Η γοργόνα, εδώ, αποτελεί σύμβολο της λαγνείας, ενώ ο σκύλος αναφέρεται στο ρητό "δαγκώνονται από τους σκύλους της Κόλασης". Το μοτίβο αυτό απαντάται αρκετές φορές στη λογοτεχνία ως τιμωρία για την αμαρτωλή συμπεριφορά, και η συμπερίληψή του από τον Μπος συμβολίζει τον σκύλο της Κόλασης. Ο πραματευτής στο έργο του καλλιτέχνη εμφανίζεται με δεμένη πληγή στο πόδι του και έτσι ο Μπος αναφέρεται στο ότι κατά το παρελθόν ο απεικονιζόμενος "έχει δαγκωθεί από τον σκύλο της Κόλασης", με άλλα λόγια αναφέρεται στο παρελθόν.
 
 
 
<!-- The rhetoricians piece however Tspel the Christenkercke from the 1540s, the following expression:
 
<!--
Schmidt discovered, however, that too often malicious, vicious dogs were carrying a nail necklace. Bosch has probably just here to portray such a dog. The dog may be a reference to the devil , who once compared in medieval literature with an aggressive dog, for example in the prose text Fili accedans from the first quarter of the 15th century :