Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αιγάλεω Όρος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Το Αιγάλεω αποτελεί το δυτικό άκρο του λεκανοπεδίου των Αθηνών και στους πρόποδές του έχουν οικοδομηθεί οι εξής συνοικίες, ο ομώνυμος Δήμος [[Αιγάλεω]], η [[Αγία Βαρβάρα Αττικής|Αγία Βαρβάρα]], το [[Χαϊδάρι]], ο [[Κορυδαλλός Αττικής|Κορυδαλλός]], το [[Κερατσίνι]], το [[Πέραμα]] και η [[Νίκαια Αττικής|Νίκαια]].
==Οι προσβάσεις==
Η Λεωφόρος Αθηνών στο ύψος του Χαϊδαρίου χωρίζει το Όρος από το Ποικίλο, αποκαλούμενο ως «Ζαχαρίτσα» από τους κατοίκους των γειτονικών περιοχών [[Περιστέρι Αττικής|Περιστερίου]], [[Πετρούπολη|Πετρουπόλεως]] και [[Καματερό|Καματερού]] από το όνομα οπλαρχηγού.<ref>[http://www.ilion.gr/docs/ILION.pdf], ανάκτηση 31/5/2008</ref> Από τη δυτική πλευρά τους τα όρη συνορεύουν με τη βιομηχανική πόλη του [[Ασπρόπυργος|Ασπροπύργου]], καθώς και με τις οικιστικές πόλειςπεριοχές [[Άνω Λιόσια|Άνω Λιοσίων]], [[Ζεφύρι|Ζεφυρίου]] και [[Φυλή Αττικής|Φυλής]]. Μια δεύτερη πρόσβαση στο λεκανοπέδιο επιτυγχάνεται στο βόρειο άκρο της οροσειράς μέσω των Άνω Λιοσίων και της Λεωφόρου Χασιάς, καθώς και από τη χάραξη της [[Αττική Οδός|Περιφερειακής Οδού Αιγάλεω]] της [[Αττική Οδός|Αττικής Οδού]] περιμετρικά του Όρους. Επιπλέον, μια τρίτη πρόσβαση είναι εφικτή από τον Σχιστό του Κορυδαλλού και την Ιερά Οδό από το Αιγάλεω στο ύψος του πειραιώτικου συγκροτήματος. Η βόρεια έκταση συνδέεται επίσης και με τον [[ΟΣΕ]] και τον [[Προαστιακός Αθήνας|Προαστιακό]] στη διαδρομή Αθήνας-[[Κόρινθος|Κορίνθου]], ενώ στο νότιο άκρο υπάρχουν ράγες προς το Πέραμα όπου προβλέπεται η επέκταση του [[Τραμ]]. Στο νοτιοδυτικό άκρο του όρους τοποθετούνται οι οικισμοί [[Αφαϊα]]ς και [[Σκαραμαγκάς Αττικής|Σκαραμαγκά]] του Δήμου Χαϊδαρίου, που πέραν της βιομηχανικής χρήσης προβλέπεται να αναπτυχθούν και τουριστικά με τη λειτουργία νέου συγκροτήματος εστίασης, καθώς αποτελεί σημαντικό πέρασμα μεταξύ των τριών νομαρχιών. Συχνά το όρος στερείται αναφοράς, καθώς έχει χαμηλότερο υψόμετρο και βλάστηση από τα λοιπά τρία μεγάλα όρη της [[Πάρνηθα|Πάρνηθος]], [[Πεντελικό όρος|Πεντέλης]] και [[Υμηττός|Υμηττού]].
 
Το όρος ήταν καλυμμένο εξ ολοκλήρου με πυκνά δάση μέχρι τον [[Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο]]. Μετά την εγκατάσταση των προσφύγων το 1923, άρχισαν οι πρώτες ανθρώπινες πιέσεις. Κατά τη διάρκεια της κατοχής και του φονικού χειμώνα του 1941, οι κάτοικοι υλοτόμησαν ολόκληρη τη νότια πλευρά του όρους για να καλύψουν τις ανάγκες θέρμανσης και βιοπορισμού τους. Το βραχώδες έδαφος σε συνδυασμό με την ανεξέλεγκτη βόσκηση δεν επέτρεψε την αναγέννηση του δάσους στις περιοχές αυτές, με αποτέλεσμα δάση σήμερα να υπάρχουν μόνο στη βόρεια-βορειοανατολική πλευρά του.
Ανώνυμος χρήστης