Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εκάλη Κηφισιάς»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η οικοδόμηση της μικρής κηπούπολης ανάγεται στο [[1922]] ως πρωτοβουλία του αρχιτέκτονα Σπήλιου Αγαπητού για τη δημιουργία ενός φυσιολατρικού αστικού συνοικισμού κοντά στο πεντελικό τοπίο. Η Εκάλη αναγνωρίζεται ως κοινότητα της [[Αττική]]ς και αργότερα της [[Ανατολική Αττική|Ανατολικής Αττικής]], μέχρι τις αρχές του [[21ος αιώνας|21ου αιώνα]] οπότε και ενσωματώνεται στο [[Ευρύτερη Αθήνα|Πολεοδομικό Συγκρότημα των Αθηνών]]. Το [[2006]], έχοντας ξεπεράσει τους 5.000 κατοίκους, προάγεται σε Δήμο της [[Νομαρχία Αθηνών|Νομαρχίας των Αθηνών]].
 
Τα διοικητικά όρια του νεοσύστατου δήμου εκτείνονται από τα περιαστικά δάση της [[Νέα Ερυθραία|Νέας Ερυθραίας]] και το [[Καστρί (Νέα Ερυθραία)|Καστρί]] μέχρι τον κόμβο της [[Δροσιά Αττικής|Δροσιάς]] και την [[Διόνυσος Αττικής|Αναγέννηση Διονύσου]], ("Έφεδροι") σε απόσταση 19 χιλιομέτρων βορειοανατολικά του κέντρου των Αθηνών, 5 χιλιόμετρα από το μητροπολητικό κέντρο του [[Μαρούσι|Αμαρουσίου]] και 4 χιλιόμετρα από την πόλη της [[Κηφισιά]]ς. Η περιοχή καθίσταται προσβάσιμη από την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας, ενώ σε τοπικό επίπεδο εξυπηρετείται από τη Λεωφόρο Θησέως που συνδέει τα βόρεια προάστια με τη βορειοανατολική Αττική. Οι δύο κεντρικοί άξονες συνδέονται με τη Λεωφόρο Πάρνηθος από την Πλατεία Βασιλέως Παύλου μέχρι την Έξοδο Εκάλης της Εθνικής Οδού.
 
[[File:Ekali-3.jpg|thumb|250px|left|Η Εκάλη φημίζεται για τα απέραντα καλωπισμένα άλση της και το αναλλοίωτο φυσικό τοπίο.]]
Ανώνυμος χρήστης