Δ΄ Σταυροφορία: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Αναίρεση έκδοσης 6207477 από τον 94.67.87.77 (Συζήτηση)
(Αναίρεση έκδοσης 6207477 από τον 94.67.87.77 (Συζήτηση))
 
== Το νέο πολιτικό σκηνικό ==
Εν τω μεταξύ προέκυψε το πρόβλημα της οργάνωσης της κατακτηθείσας περιοχής από τους Σταυροφόρους. Τελικά αποφασίστηκε η ίδρυση μια Αυτοκρατορίας, όμοιας με αυτής που προϋπήρχε και τέθηκε ζήτημα εκλογής Αυτοκράτορα. Ο επικρατέστερος φαίνονταν ο Βονιφάτιος ο Μομφερατικός. Ο Δάνδολος όμως φαίνεται ότι αντιτάχθηκε στην υποψηφιότητα αυτή, θεωρώντας τον πολύ ισχυρό και φοβούμενος το γεγονός ότι οι κτήσεις του βρίσκονταν πολύ κοντά στην Βενετία. Έτσι και παραμερίστηκε και επιλέχτηκε ο Βαλδουίνος, κόμης της Φλάνδρας, που απείχε περισσότερο από τη Βενετία, ενώ συγχρόνως ήταν λιγότερο δυναμικός....;'/ης συμφωνίας διανομής ([[Partitio Terrarum Imperii Romaniae]]), ο Βαλδουίνος έλαβε τα πέντε όγδοα και ο Δάνδολος τα τρία όγδοα μαζί με την Αγία Σοφία. Ο Βαλδουίνος έλαβε και την περιοχή της νότιας [[Θράκη]]ς, ένα μικρό τμήμα της βορειοδυτικής [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]] στον [[Ελλήσποντος|Ελλήσποντο]] και μερικά νησιά του Αιγαίου. Ο Βονιφάτιος πήρε τη [[Μακεδονία]] με τη [[Θεσσαλονίκη]] καθώς και τη βόρεια [[Θεσσαλία]] και γινόταν υποτελής του Βαλδουίνου.
 
Σχετικά με τη διανομή των εδαφών, η Κωνσταντινούπολη, βάσει της συμφωνίας διανομής ([[Partitio Terrarum Imperii Romaniae]]), ο Βαλδουίνος έλαβε τα πέντε όγδοα και ο Δάνδολος τα τρία όγδοα μαζί με την Αγία Σοφία. Ο Βαλδουίνος έλαβε και την περιοχή της νότιας [[Θράκη]]ς, ένα μικρό τμήμα της βορειοδυτικής [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]] στον [[Ελλήσποντος|Ελλήσποντο]] και μερικά νησιά του Αιγαίου. Ο Βονιφάτιος πήρε τη [[Μακεδονία]] με τη [[Θεσσαλονίκη]] καθώς και τη βόρεια [[Θεσσαλία]] και γινόταν υποτελής του Βαλδουίνου.
 
Η Βενετία κατά τον διαμοιρασμό, εξασφάλισε τη μερίδα του λέοντος. Η Δημοκρατία του Αγίου Μάρκου έλαβε μερικές περιοχές στις ακτές της Αδριατικής, όπως π.χ. το Δυρράχιο, τα νησιά του Ιονίου, το μεγαλύτερο μέρος των νησιών του Αιγαίου, περιοχές στην Πελοπόννησο, την Κρήτη, μερικούς λιμένες στην Θράκη. Βάσει της συμφωνίας, η Αγία Σοφία περιήλθε στα χέρια του κλήρου της Βενετίας και ο Βενετός Θωμάς Μοροζίνι έγινε Πατριάρχης και κεφαλή της Καθολικής Εκκλησίας της Νέας Αυτοκρατορίας.