Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τετραγράμματο»

Οι παραπομπές υποστηρίζουν κατάλληλα το υπάρχον κείμενο.
(Οι παραπομπές υποστηρίζουν κατάλληλα το υπάρχον κείμενο.)
* «Το άρρητο τετραγράμματο όνομα του Θεού» αναφέρεται ότι είναι «Ιεχωβάς σύμφωνα με την ελισαβετιανή εκδοχή». (''Το Ευαγγέλιο του Ιούδα'', Ρ. Κασέρ/Μ. Μάιερ/Γκ. Βουρστ, 2006, National Geographic Society, σελ. 173)
* «Ενώ το ''Ελοχίμ'', [δηλ.] Θεός, τον παρουσιάζει όπως εμφανίζεται με τη δύναμή του ως Δημιουργός και Κυβερνήτης του υλικού σύμπαντος, το όνομα ''Ιεχωβά'' προσδιορίζει τη φύση του καθώς διατηρεί τη σχέση του με τον άνθρωπο, ως ο μόνος παντοδύναμος, αληθινός, προσωπικός, ένα άγιο Ον, Πνεύμα και "ο Πατέρας των πνευμάτων" (Αριθ. 16:22· παράβαλε Ιωάν. 4:24), ο οποίος αποκάλυψε τον εαυτό του στον λαό του, σύναψε διαθήκη μαζί τους, και έγινε ο νομοθέτης τους, και στον οποίο ανήκει όλη η τιμή και η λατρεία». (''An Illustrated History of the Holy Bible'', John Kitto, 1873, σελ. 41)
</ref>. Το Τετραγράμματο είναιΕίναι το κατ' εξοχήν ''όνομα'' του Θεού, σε αντιδιαστολή με άλλους περιγραφικούς τίτλους ή επιθετικούς προσδιορισμούς που Του αποδίδονται, όπως «Θεός», «Κύριος», «Παντοδύναμος», κ.α.<ref>
* Το «ιερόν τετραγράμματον» «θεωρείται η κατ' εξοχήν ονομασία του Θεού, των άλλων γνωστών ονομασιών αυτού, Ελωΐμ [«Θεός»], Ελ Σιανταΐ [«Παντοδύναμος Θεός»], Σιέμ Αμεγιωχάδ [το «Μοναδικό Όνομα»], κατατασσομένων απλώς εις τας επιθετικάς προσφωνήσεις αυτού». (''Νεώτερο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ήλιος'', Τόμ. 9ος, σελ. 745, λήμμα «Ιαβέ»)
* «Θα πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός ώστε να μην ερμηνεύσει τα δεδομένα της Παλαιάς Διαθήκης σχετικά με το ζήτημα του «ονόματος του Θεού» απλά στο φως της σύγχρονης κατανόησης που έχουμε για το πρόσωπο, την προσωπικότητα, την ύπαρξη, ή την ταυτότητα. [...] Για τον Ισραήλ της Βιβλικής παράδοσης μόνο με ένα όνομα του Θεού μπορούσε κανείς να Τον επικαλεστεί λατρευτικά: Γιαχβέ. [...] Στην πραγματικότητα, «Ελ» [δηλ. «Θεός»] δεν είναι θεϊκό όνομα αλλά μια κοινότυπη σημιτική προσηγορία για την «θεότητα». [...] Για πολλές λατρευτικές κοινότητες με πολυθεϊστική θρησκευτική δομή, «Ελ» [δηλ. «Θεός»] ήταν επίσης και προσωπική θεϊκή μορφή. [...] Ο τίτλος «Ελ-Σανταΐ» [δηλ. «Παντοδύναμος»] [...] προσδιορίζει τον Γιαχβέ. [...] Ο Γιαχβέ, ο Θεός του Ισραήλ, ''είναι'' «Ελοχίμ» [δηλ. «Θεός»]. [...] Ο Γιαχβέ ''είναι'' ο μόνος αληθινός ''Ελοχίμ''. Με αυτό τον τρόπο το (συγκεκριμένο) όνομα Γιαχβέ μπορεί να σταθεί πίσω από τη (γενικότερη) Γιαχβική λειτουργία (=''Ελοχίμ''). [...] Ο τιμητικός τίτλος ''Αδωνάι'' (Κύριος)». (''The Anchor Bible Dictionary'', D. N. Freedman, Doubleday, 1992, Λήμμα «Names of God in the OT»)
</ref>. Εμφανίζεται 6.823 φορές στο πρωτότυπο κείμενο της [[Παλαιά Διαθήκη|Παλαιάς Διαθήκης]]<ref>«'''Ιαβέ.''' Θείον όνομα, λεγόμενον τετραγράμματον, ως αποτελούμενον εις την εβραϊκήν εκ τεσσάρων γραμμάτων, το περισσότερον χρησιμοποιούμενον εις την εβραϊκήν Βίβλον (περίπου 6823 φοράς), αποκαλυφθέν υπ' αυτού του Θεού εις τον Μωυσήν». (''Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια'', Αθήναι, 1965, Τόμ. 6ος, στλ. 592, 593) «Το όνομα Ιεχωβά εμφανίζεται πιο συχνά από οποιοδήποτε άλλο Θεϊκό όνομα. [...] Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα και η Βουλγάτα αποδίδουν το όνομα γενικά με τον όρο «Κύριος» (Dominus), ο οποίος αποτελεί μετάφραση της λέξης Αδωνάι —η οποία συχνά υποκαθιστούσε το όνομα Ιεχωβά κατά την ανάγνωση». (''The Catholic Encyclopedia'', 1913, Τομ. 8ος, σελ. 329, διαθέσιμη [http://www.newadvent.org/cathen/08329a.htm εδώ] στον ιστότοπο [http://www.newadvent.org/ newadvent.org])</ref>, ενώ σύμφωνα με το ''The Anchor Bible Dictionary'', υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι το Τετραγράμματο, το Θεϊκόθεϊκό Όνομα,όνομα Γιαχβέ,περιεχόταν αρχικά στα πρωτότυπα κείμενα της [[Καινή Διαθήκη|Καινής Διαθήκης]]<ref>«Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι το Τετραγράμματο, το Θεϊκό Όνομα, Γιαχβέ, εμφανιζόταν σε μερικές ή σε όλες τις παραθέσεις από την Π.Δ. στην Κ.Δ. όταν γραφόταν αρχικά τα κείμενα της Κ.Δ.» (''The Anchor Bible Dictionary'', Doubleday, 1992, Τόμ. 6ος, λήμμα «Το Τετραγράμματο στην Καινή Διαθήκη» [Tetragrammaton in the New Testament]) Μεταγενέστερες μεταφράσεις, ιδιαίτερα από τον 16ο αιώνα και έπειτα, συμπεριέλαβαν προσπάθειες για την αποκατάσταση του θεϊκού ονόματος σε 235 και πλέον σημεία στο κείμενο της Καινής Διαθήκης. Ορισμένες από τις εβραϊκές μεταφράσεις της Καινής Διαθήκης που αποκατέστησαν κατ' εκτίμηση το τετραγράμματο περιλαμβάνουν τις εξής:
 
* 1385, ''Ευαγγέλιο του Ματθαίου'', Σεμ-Τοβ μπεν Ισαάκ Ιμπν Σαπρούτ
32.299

επεξεργασίες