Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

|header=
|image1=Axis occupation of Yugoslavia 1941-43.png|caption1=Κατοχή και διαμείσμός της Γιουγκοσλαβίας, 1941–43.
|image2=Axis occupation of Yugoslavia 1943-44.png|caption2=OccupationΚατοχή andκαι partitionδιαμείσμός ofτης YugoslaviaΓιουγκοσλαβίας, 1943–44.
}}
Φοβούμενη εισβολή από τις [[Άξονας Βερολίνου - Ρώμης|δυνάμεις του Άξονα]], η Γιουγκοσλαβία προσυπέγραψε το [[Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα]] στις 25 Μαρτίου του 1941, υποσχόμενη συνεργασία με τον Άξονα. Ακολούθησαν στο Βελιγράδι μαζικές διαδηλώσεις κατά του Άξονα.
 
Στις 27 Μαρτίου, το καθεστώς του Πρίγκιπα Παύλου ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα με Βρετανική υποστήριξη. Ο 17ετής [[Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας|Πέτρος Β΄]] κηρύχθηκε ενήλικος και τοποθετήθηκε στο θρόνο, με Πρωθυπουργό το στρατηγό Ντούσαν Σίμοβιτς. Το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας απέσυρε την υποστήριξή του για την Άξονα [[de facto]], χωρίς τυπικά να αποκηρύξει το Τριμερές Σύμφωνο. Παρά το γεγονός ότι οι νέοι κυβερνώντες ήταν αντίθετοι με τη [[Ναζιστική Γερμανία]], φοβούντο επίσης ότι, αν ο Γερμανός δικτάτορας [[Αδόλφος Χίτλερ]] επετίθετο στη Γιουγκοσλαβία, το [[Ηνωμένο Βασίλειο]] δεν ήταν πρακτικά σε θέση να βοηθήσει. Ανεξάρτητα από αυτό, στις 6 Απριλίου του 1941 οι δυνάμεις του Άξονα ξεκίνησαν την [[Γερμανική εισβολή στη Γιουγκοσλαβία|εισβολή στη Γιουγκοσλαβία]] και την κατέλαβαν γρήγορα. Η βασιλική οικογένεια, συμπεριλαμβανομένου του Πρίγκιπα Παύλου, διέφυγε στο εξωτερικό και κρατήθηκαν από τους Βρετανούς στην [[Κένυα]].
 
Το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας σύντομα διαμελίστηκε από τον Άξονα σε αρκετές οντότητες. Η [[Ναζιστική Γερμανία|Γερμανία]], η [[Βασίλειο της Ιταλίας|Ιταλία]], η [[Ουγγαρία]] και η [[Βασίλειο της Βουλγαρίας|Βουλγαρία]] προσάρτησαν ξεκάθαρα ορισμένες παραμεθόριες περιοχές. Μια Μεγάλη Γερμανία επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει το μεγαλύτερο μέρος της [[Σλοβενία]]ς. Ιταλία πρόσθεσε την Κυβέρνηση της Δαλματίας και περισσότερο από το ένα τρίτο της δυτικής Σλοβενίας στην [[Ιταλική Αποικιακή Αυτοκρατορία|Ιταλική Αυτοκρατορία]]. Μία διευρυμένη [[Κροατία]] αναγνωρίστηκε από τον Αξονα ως [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας]] (Nezavisna Država Hrvatska, NDH). Στα χαρτιά το NDH ήταν ένα βασίλειο και ο [[Αϊμόνε Α΄ της Αόστης|4ος Δούκας της Αόστας]] στέφθηκε ως [[Αϊμόνε Α΄ της Αόστης|Βασιλιάς Τόμισλαβ ΙΙ της Κροατίας]]. Οτι απέμεινε από το Σερβικό έδαφος έγινε Γερμανική στρατιωτική διοίκηση, υπό στρατιωτικούς διοικητές και μια Σερβική πολιτική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του [[Μίλαν Νέντιτς]]. Ο Νέντιτς προσπάθησε να αποκτήσει τη Γερμανική αναγνώριση της Σερβίας ως διάδοχου κράτος της Γιουγκοσλαβίας και υποστήριξε το [[Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας|Βασιλιάς Πέτρο Β΄]] ως μονάρχη της Σερβίας. Η Ουγγαρία κατέλαβε αρκετές βόρειες περιοχές.
 
==Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου==
Ανώνυμος χρήστης