Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

|align=right |direction=vertical |width=220
|header=
|image1=Axis occupation of Yugoslavia 1941-43.png|caption1=Κατοχή και διαμείσμόςδιαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, 1941–43.
|image2=Axis occupation of Yugoslavia 1943-44.png|caption2=Κατοχή και διαμείσμόςδιαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, 1943–44.
}}
Φοβούμενη εισβολή από τις [[Άξονας Βερολίνου - Ρώμης|δυνάμεις του Άξονα]], η Γιουγκοσλαβία προσυπέγραψε το [[Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα]] στις 25 Μαρτίου του 1941, υποσχόμενη συνεργασία με τον Άξονα. Ακολούθησαν στο Βελιγράδι μαζικές διαδηλώσεις κατά του Άξονα.
 
Το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας σύντομα διαμελίστηκε από τον Άξονα σε αρκετές οντότητες. Η [[Ναζιστική Γερμανία|Γερμανία]], η [[Βασίλειο της Ιταλίας|Ιταλία]], η [[Ουγγαρία]] και η [[Βασίλειο της Βουλγαρίας|Βουλγαρία]] προσάρτησαν ξεκάθαρα ορισμένες παραμεθόριες περιοχές. Μια Μεγάλη Γερμανία επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει το μεγαλύτερο μέρος της [[Σλοβενία]]ς. Ιταλία πρόσθεσε την Κυβέρνηση της Δαλματίας και περισσότερο από το ένα τρίτο της δυτικής Σλοβενίας στην [[Ιταλική Αποικιακή Αυτοκρατορία|Ιταλική Αυτοκρατορία]]. Μία διευρυμένη [[Κροατία]] αναγνωρίστηκε από τον Αξονα ως [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας]] (Nezavisna Država Hrvatska, NDH). Στα χαρτιά το NDH ήταν ένα βασίλειο και ο [[Αϊμόνε Α΄ της Αόστης|4ος Δούκας της Αόστας]] στέφθηκε ως [[Αϊμόνε Α΄ της Αόστης|Βασιλιάς Τόμισλαβ ΙΙ της Κροατίας]]. Οτι απέμεινε από το Σερβικό έδαφος έγινε Γερμανική στρατιωτική διοίκηση, υπό στρατιωτικούς διοικητές και μια Σερβική πολιτική κυβέρνηση υπό την ηγεσία του [[Μίλαν Νέντιτς]]. Ο Νέντιτς προσπάθησε να αποκτήσει τη Γερμανική αναγνώριση της Σερβίας ως διάδοχου κράτος της Γιουγκοσλαβίας και υποστήριξε το [[Πέτρος Β΄ της Γιουγκοσλαβίας|Βασιλιάς Πέτρο Β΄]] ως μονάρχη της Σερβίας. Η Ουγγαρία κατέλαβε αρκετές βόρειες περιοχές.
 
===Εξορία του βασιλιά===
Ο βασιλιάς Πέτρος Β΄, που είχε καταφύγει στην εξορία αναγνωριζόταν, ακόμα ως βασιλιάς όλης της Γιουγκοσλαβίας από τους [[Συμμαχικές δυνάμεις (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος)|Συμμάχους]]. Από τις 13 Μαΐου του 1941 ο σε μεγάλο βαθμό [[Σέρβοι|Σερβικός]] "[[Τσέτνικ|Γιουγκοσλαβικός Στρατός της Πατρίδας]]" (''Jugoslovenska Vojska u otadžbini'', ή JVUO, ή [[Τσέτνικ]]ς) αντιστάθηκε στην κατοχή της Γιουγκοσλαβίας απο τον Άξονα. Αυτό το αντιγερμανικό και αντικομμουνιστικό αντιστασιακό κίνημα διοικείτο από το βασιλόφρονα Στρατηγό Ντράζα Μιχαΐλοβιτς. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Četniks υποστηρίζονταν από τους [[Ηνωμένο Βασίλειο|Βρετανούς]], τις [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|Ηνωμένες Πολιτείες]] και τη Γιουγκοσλαβική βασιλική εξόριστη κυβέρνηση του βασιλιά Πέτρου Β΄.
 
Ωστόσο στην πορεία του πολέμου η πραγματική εξουσία πέρασε στα χέρια των Κομμουνιστών Παρτιζάνων του [[Γιόσιπ Μπροζ Τίτο]]. Το 1943 ο Τίτο ανακήρυξε τη δημιουργία της [[Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας|Λαϊκής Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας]] (demokratska federativna Jugoslavija). Οι Σύμμαχοι σταδιακά αναγνώρισαν τις δυνάμεις του Τίτο ως τις ισχυρότερες δυνάμεις αντίστασης στη Γερμανική κατοχή. Άρχισαν να στέλνουν τις περισσότερες από τις ενισχύσεις τους προς τους Παρτιζάνους του Τίτο, παρά προς τους βασιλικούς [[Τσέτνικ]]ς. Στις 16 Ιουνίου του 1944 υπεγράφη η συμφωνία Τίτο-Σουμπάσιτς, που συνένωνε την [[de facto]] και [[de jure]] κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας.
 
Στις αρχές του 1945, αφού οι Γερμανοί είχαν εκδιωχθεί, το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας αποκαταστάθηκε επίσημα στα χαρτιά, αλλά την πραγματική πολιτική εξουσία κατείχαν οι Κομμουνιστές Παρτιζάνοι του Τίτο. Στις 29 Νοεμβρίου ο Βασιλιάς Πέτρος Β΄, ενώ ήταν ακόμη στην εξορία, καθαιρέθηκε από την Κομμουνιστική Συντακτική Συνέλευση της Γιουγκοσλαβίας. Στις 2 Δεκεμβρίου, οι Κομμουνιστικό αρχές κήρυξαν ολόκληρη την επικράτεια, ως ανήκουσα στη Λαϊκής Ομοσπονδία της Γιουγκοσλαβίας. Η νέα Γιουγκοσλαβία καταλάμβανε περίπου το ίδιο έδαφος με το Βασίλειο, αλλά δεν ήταν πια μοναρχία.
 
==Εξωτερική πολιτική==
===Φιλοσυμμαχική κυβέρνηση===
Το Βασίλειο καλλιέργησε μια στενή σχέση με τους Συμμάχους του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ιδιαίτερα μεταξύ 1920 και 1934 με τους παραδοσιακούς υποστηρικτές της Γιουγκοσλαβίας, [[Ηνωμένο Βασίλειο|Βρετανία]] και [[Γαλλία]].
 
====Μικρή Αντάντ====
Από το 1920 το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας είχε σχηματίσει τη ''Μικρή Αντάντ'' με την [[Τσεχοσλοβακία]] και τη [[Ρουμανία]], με την υποστήριξη της Γαλλίας. Ο πρωταρχικός στόχος της συμμαχίας ήταν να εμποδίσει την Ουγγαρία να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συμμαχία χάσει τη σημασία του το 1937 όταν η Γιουγκοσλαβία και τη Ρουμανία αρνήθηκαν να υποστηρίξουν την Τσεχοσλοβακία (σε περίπτωση στρατιωτικής επίθεσης), που τότε απειλείτο από τη Γερμανία.
 
====Βαλκανικές συμμαχίες====
Το 1924 το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας σχημάτισε ένα [[Βαλκανικό Σύμφωνο (1934)|Βαλκανικό Μπλοκ]] με την [[Ελλάδα]], τη [[Ρουμανία]] και την [[Τουρκία]] με πρόθεση τη διατήρηση της ισορροπίας στη [[Βαλκάνια|Βαλκανική χερσόνησο]]. Η συμμαχία επισημοποιήθηκε και εδραιώθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1934, όταν έγινε η "[[Βαλκανικό Σύμφωνο (1934)|Βαλκανική Αντάντ]]". Τ
 
==Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου==
Ανώνυμος χρήστης