Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πάπας Ονώριος Α΄»

μ
Αποσαφήνιση συνδέσμων προς Καμπανία (σύνδεσμος άλλαξε σε Καμπανία (Ιταλία))
μ (αφαιρέθηκε η Κατηγορία:Πάπες Ρώμης; προστέθηκε η Κατηγορία:Πάπες (με το HotCat))
μ (Αποσαφήνιση συνδέσμων προς Καμπανία (σύνδεσμος άλλαξε σε Καμπανία (Ιταλία)))
Ο '''Πάπας Ονώριος Α΄''' (... - [[12 Οκτωβρίου]] [[638]]) διετέλεσε [[Πάπας]] από τις [[27 Οκτωβρίου]] του [[625]] έως το θάνατό του το [[638]]<ref>[http://en.wikisource.org/wiki/Catholic_Encyclopedia_%281913%29/Pope_Honorius_I Pope Honorius I] Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, Νέα Υόρκη (1913) Robert Appleton Company</ref>.
 
Με βάση το ''[[Liber Pontificalis]]'', ο Πάπας Ονώριος καταγόταν από την [[Καμπανία (Ιταλία)|Καμπανία]] και ήταν γιος του πρόξενου Πετρώνιου. Εκλέχτηκε Πάπας στις 27 Οκτωβρίου του 625, δύο ημέρες μετά το θάνατο του προκατόχου του, [[Πάπας Βονιφάτιος Ε΄|Βονιφάτιου Ε΄]]. Ο εορτασμός της Υψώσεως του[[Σταυρός του Ιησού Χριστού|Τιμίου Σταυρού]] λέγεται ότι θεσπίστηκε την περίοδο της παποσύνης του, η οποία σημαδεύτηκε επίσης με αξιοσημείωτη [[ιεραποστολή|ιεραποστολική]] δράση. Σημαντικό μέρος της δράσης αυτής έλαβε χώρα στην [[Αγγλία]] και ειδικά στο [[Ουέσσεξ]]. Κατόρθωσε επίσης να εξομοιώσει τον εορτασμό του [[Πάσχα]] των [[Ιρλανδία|Ιρλανδών]] με αυτόν της υπόλοιπης Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
 
Ο Ονώριος ήταν υποστηρικτής του [[Μονοθελητισμός|Μονοθελητισμού]], ενός δόγματος, το οποίο προτάθηκε από το βυζαντινό αυτοκράτορα [[Ηράκλειος|Ηράκλειο]], με σκοπό να συμφιλιώσει τους [[Μονοφυσιτισμός|Μονοφυσιτιστές]] και του [[Καθολικισμός|Καθολικούς]]. Ο Μονοθελητισμός υποστήριζε ότι ο Χριστός είχε ολοκληρώσει το έργο της σωτηρίας με μία εκδήλωση της θέλησης του σαν θεάνθρωπος. Για το σκοπό αυτό, ο Ωνόριος «έστειλε το διάκονο του, Γάιο» σε μία [[σύνοδος (εκκλησιαστική)|σύνοδο]] στην [[Κύπρος|Κύπρο]] το 634, με διοργανωτή τον αρχιεπίσκοπο Κύπρου [[Αρκάδιος Β΄|Αρκάδιο Β΄]] και με επιπλέον απεσταλμένους του [[Πατριάρχης Σέργιος Α΄|Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Σέργιου Α΄]]. Η αντιμονοθελητική ομάδα της Ιερουσαλήμ, με ηγέτες τον [[Μάξιμος ο Ομολογητής|Μάξιμο τον Ομολογητή]] και τον [[Σωφρόνιος Α΄ Ιεροσολύμων|Σωφρόνιο]], έστειλε στη σύνοδο αυτή τον Αναστάσιο, μαθητή του Μάξιμου, το Γεώργιο της Ρεσένα, μαθητή του Σωφρονίου, δύο μαθητές του Γεωργίου καθώς και οχτώ επισκόπους από την Παλαιστίνη. Όταν οι δύο πλευρές παρουσιάστηκαν εμπρός στον αυτοκράτορα, εκείνος επέμεινε στις μονοθελητικές του απόψεις.<ref>Γεωργίου της Ρεσένα, ''Πρώιμος βίος του Μαξίμου του Ομολογητή'', 316-7</ref>
10.488

επεξεργασίες