Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αρετή»

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 94.67.25.106 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...
(αρετη)
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 94.67.25.106 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό [[Χρήστ...)
{{άλλεςχρήσεις}}
Με την έννοια της λέξης <<'''αρετή>>''', εννοούμε την ηθική αριστεία. Ο [[Όμηρος]] εφαρμόζει τον όρο αδιάκριτα για τους Έλληνες και Τρώες ήρωες, θεμελιωμένο στον ηρωικό εθιμικό κώδικα, όπως και για γυναίκες (βλ. [[Πηνελόπη]]), θεμελιωμένο σε έναν άλλο εθιμικό κώδικα, αυτόν του οίκου. Τον χρησιμοποιεί, επίσης, για να αποδώσει την έννοια της ευημερίας, τις θεϊκές ιδιότητες ή την ποιότητα συγκεκριμένων πράξεων. Για τον [[Ηρόδοτος|Ηρόδοτο]] η έννοια συνδέεται με την ηρωική δράση. Φαίνεται πως ενάρετος γυναίκα ή άνδρας στον ομηρικό κόσμο είναι εκείνη ή εκείνος που χρησιμοποιεί όλες τις ικανότητές του, προκειμένου να επιτύχει το σκοπό του.
H αρετή, ως έννοια, περιλαμβάνει αρκετές από τις διαθέσιμες δυνατότητες της ανθρώπινης φύσης. Στην κλασική περίοδο ο [[Πλάτων]] επανειλημμένα επέστρεφε στο θέμα και τα στοιχεία της πρώιμης γραφής του δείχνουν ότι ο [[Σωκράτης]], ο δάσκαλός του, βασανίστηκε εξίσου με το ζήτημα της αρετής. Η συστηματοποίηση των περιφερειακών ιδιοτήτων της έννοιας αρετή επιχειρήθηκε από τον [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]], τον μαθητή του Πλάτωνα, κυρίως στα ''Ηθικά Νικομάχεια'', όσο και στα ''Ηθικά Ευδήμια'' και τα ''Ηθικά μεγάλα'', χωρίς ωστόσο να γίνει δυνατή η προσέγγιση μιας αμετάβλητης ουσίας της έννοιας, η οποία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αδιαμφισβήτητη δογματική θέση.