Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νικόλαος Α΄ της Ρωσίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
<ref>Edvard Radzinsky, Alexander II: The Last Great Tsar, p. 94.</ref>
Στις 19 Νοεμβρίου (1 Δεκεμβρίου) 1825, ενώ βρισκόταν στο [[Ταγκανρόγκ]], πεθαίνει ο τσάρος Αλέξανδρος Α΄. Παρόλο που ο αδερφός του Κωνσταντίνος είχε παραιτηθεί του δικαιώματός του, ο Νικόλαος Α΄ δεν ανέβηκε στο θρόνο, αλλά απαίτησε από τη Γερουσία να αναγνωρίσει τον Κωνσταντίνο ως τσάρο της Ρωσίας. Ο Κωνσταντίνος βρισκόταν στη [[Βαρσοβία]] και τελικά αρνήθηκε να επιστρέψει πίσω στην [[Αγία Πετρούπολη]] και παραιτήθηκε από το τσαρικό θρόνο στέλνοντας επιστολές παραίτησης στον Νικόλαο Α΄, στον πρόεδρο της Γερουσίας και στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Ο Νικόλαος Α΄, που δεν ήταν πια σε θέση να πείσει τον αδελφό του να πάρει το θρόνο και λαμβάνοντας την τελική απόρριψη του, αποφάσισε να ανεβεί στο θρόνο.
Το απόγευμα 12 Δεκεμβρίου (24 Δεκεμβρίου) έγινε η άνοδος στο θρόνο του αυτοκράτορα Νικολάου Α΄. Ο Νικόλαος Α΄ υπέγραψε στις 13 Δεκεμβρίου το πρωί. Η ορκωμοσία στην [[Αγία Πετρούπολη]] ορίστηκε για τις 14 Δεκεμβρίου. Την ημέρα εκείνη, μια ομάδα αξιωματικών μιας μυστικής οργάνωσης, ξεκίνησαν εξέγερση για να σταματήσουν τα στρατεύματα και τη Γερουσία να ορκίσει τον νέο βασιλιά, και να μην επιτρέψει την άνοδο του Νικολάου Α΄ στο θρόνο. Αλλά ο κύριος στόχος των επαναστατών ήταν η απελευθέρωση του κοινωνικού και πολιτικού συστήματος της Ρωσίας, η καθιέρωση μιας προσωρινής κυβέρνησης, η κατάργηση της δουλοπαροικίας, η ισότητα όλων ενώπιον του νόμου, η καθιέρωση των δημοκρατικών ελευθεριών (ο τύπος, η εργασία, η ανεξιθρησκεία), η εισαγωγή ορκωτών δικαστηρίων, η καθιέρωση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας για όλες τις ομάδες πολιτών, η εκλογή υπάλληλων, η κατάργηση του κεφαλικού φόρου και τηνη αλλαγή της κυβέρνησης σε μια συνταγματική μοναρχία ή δημοκρατία. Οι επαναστάτες αποφάσισαν να μπλοκάρουν τη Γερουσία, έτσι έστειλαν αντιπροσωπεία της επαναστατικής οργάνωσης να απαιτήσει από τον μητροπολίτη Μόσχας να αρνηθεί να ορκίσει τον Νικόλαο Α΄, να κηρύξει την αυτοκρατορική κυβέρνηση καθαιρετέα και να δημοσιεύσει το επαναστατικό μανιφέστο στον ρωσικό λαό. Ωστόσο, η εξέγερση κατεστάλη βίαια την ίδια ημέρα, καθώς ο στρατός και η εκκλησία παρέμεναν πιστοί στην αυτοκρατορική δυναστεία και ο αυτοκρατορικός στρατός υπερείχε κατά πολύ. Παρά τις προσπάθειες των [[Δεκεμβριστές|Δεκεμβριστών]] για πραξικόπημα, οι κυβερνητικές υπηρεσίες ορκίστηκαν στο νέο αυτοκράτορα. Αργότερα οι επιζήσαντες από τη εξέγερση εστάλησαν στην εξορία, και οι πέντε ηγέτες της εκτελέστηκαν.
Ο Νικόλαος Α΄ τελικά στέφθηκε στις 22 Αυγούστου (3 Σεπτεμβρίου) 1826 στη [[Μόσχα]], αντί τον Ιούνιο του ίδιου έτους, όπως είχε προγραμματιστεί αρχικά, εξαιτίας του πένθους για τον θάνατο στις 4 Μαΐου της αυτοκράτειρας Ελισάβετ Αλεξέγιεβνας ([[Λουίζα του Μπάντεν]]). Η στέψη του Νικολάου Α΄ και της αυτοκράτειρας Αλεξάνδρας πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο [[Κρεμλίνο της Μόσχας|Κρεμλίνο]].
 
803

επεξεργασίες