Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
 
'''«Το νούμεροο 31328»''' (υπότιτλος ''Το βιβλίο της σκλαβιάς'') είναι το πρώτο μυθιστόρημα του λογοτέχνη [[Ηλίας Βενέζης|Ηλία Βενέζη]], το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε το [[1924]] σε συνέχειες – αλλά όχι ολοκληρωμένο <ref>τα μειωμένα έσοδα ανάγκασαν τον Μυριβήλη να μειώσει τις σελίδες από 4 σε 2, και να διακόψει την επιφυλλίδα</ref>από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούνιο του 1924, ως επιφυλλίδα στην εφημερίδα της Μυτιλήνης «Καμπάνα», την οποία εξέδιδε και διεύθυνε ο [[Στράτης Μυριβήλης]], και αφορά την εμπειρία του συγγραφέα από την αιχμαλωσία του και την σκλαβιά στα [[Τάγματα Εργασίας (Οθωμανική Αυτοκρατορία)|εργατικά τάγματα της Τουρκίας]], αμέσως μετά την [[Μικρασιατική Καταστροφή|Μικρασιατική καταστροφή]]. Το βιβλίο το αφιέρωσε ο συγγραφέας στη μητέρα του, «και σε όλες τις τυραγνισμένες μητέρες του κόσμου».
 
Ο ίδιος ο συγγραφέας, καλύτερα από τον καθέναν, μας μιλάει για την ουσία του βιβλίου που έγραψε: ''«...το βιβλίο τούτο είναι γραμμένο με αίμα.... Λέω για την καυτή ύλη, για τη σάρκα που στάζει το αίμα της και πλημμυρίζει τις σελίδες του. Για την ανθρώπινη καρδιά που σπαράζει, όχι για την ψυχή. Εδώ μέσα δεν υπάρχει ψυχή, δεν υπάρχει περιθώριο για ταξίδι σε χώρους της μεταφυσικής. Όταν καίγεται έτσι που καίγεται εδώ, με πυρωμένο σίδερο η σάρκα, παντοδύναμη θεότητα υψώνεται αυτή, κι όλα τ' άλλα σωπαίνουν....τίποτα δεν υπάρχει πιο βαθύ και πιο ιερό από ένα σώμα που βασανίζεται.Το βιβλίο τούτο είναι ένα αφιέρωμα σε αυτόν τον πόνο.»'' <ref>Από τον πρόλογο της β' έκδοσης, του 1945, σελ.13</ref>
Στο στρατόπεδο της Μαγνησάς, τώρα που εντάχτηκε στα εργατικά τάγματα, οι συνθήκες είναι λίγο καλύτερες. Τρώνε ένα πιάτο κουκιά το βράδυ, και έναν χυλό από αλεύρι και νερό, το πρωί. Τους επιτρέπουν να στείλουν και ένα γράμμα στους δικούς τους. Ωστόσο η δουλειά δεν σταματά. Τώρα δουλεύει στο άνοιγμα δρόμων, σπάει χαλίκι από το πρωί ως το βράδυ αλλά κάνει κάθε άλλου είδους αγγαρεία που θα προκύψει.<br />
Από τη στιγμή που υπογράφηκε η [[Συνθήκη της Λωζάνης|συνθήκη της Λωζάνης]], το καλοκαίρι του [[1923]], άρχισε και η αντίστροφη μέτρηση για το γυρισμό στην Ελλάδα. Μια λέξη υπάρχει στα στόματα όλων: '''«μπουμπαντελέ»''' (ανταλλαγή). Πραγματικά η πολυπόθητη μέρα έρχεται. Οι σκλάβοι αφήνονται επιτέλους, ελεύθεροι.
==Εκδόσεις==
Με επιμέλεια του συγγραφέα
*[[1931]]: «ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 31328 (ΣΚΛΑΒΟΙ ΣΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ)». Εκδοτικός οίκος <small>«Ν.ΘΕΟΦΑΝΙΔΗ -Σ.ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΗ»</small>, Αθήνα. 2000 αντίτυπα
*[[1935]]:«ΤΟ Νο 31328». Εκδοτικός οίκος <small>«ΚΑΣΤΑΛΙΑ»</small>, 2000 αντίτυπα, ελαφρά αναθεωρημένη έκδοση γραμματικά και συντακτικά μόνο.
*[[1945]] Αύγουστος: «ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 31328| ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ», εκδοτικός οίκος <small>«ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ»</small>, 4000 αντίτυπα, εκ των οποίων 500 αριθμημένα και σε πολυτελή έκδοση. Αισθητά αναθεωρημένη και ως προς το περιεχόμενο του κειμένου – σε αυτήν την έκδοση προστίθενται σαν τίτλοι των κεφαλαίων στίχοι από τους [[Ψαλμοί|Ψαλμούς]] του Δαυίδ.
*[[1952]] Απρίλης: «Το νούμερο 31328| ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ», εκδόσεις <small>«ΑΛΦΑ» Ι.Μ.Σκαζίκη</small>, 3000 αντίτυπα
*[[1959]]: «ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ 31328 |ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ», εκδόσεις <small>«ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ»</small>, Ι. Δ. Κολλάρου <small>και Σίας</small>.
 
 
 
== Παραπομπές ==
22.109

επεξεργασίες