Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κανναβουργείο Έδεσσας»

μ
Πρόσθεση Φωτογραφιών
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
μ (Πρόσθεση Φωτογραφιών)
| λεζάντα χάρτη =
}}
Το '''Κανναβουργείο''' της [[Έδεσσα|Έδεσσας]] ήταν μια πρότυπη βιομηχανική μονάδα, δημιουργίας σχοινιών και σπάγκων από ινδική κάνναβη. Ήταν το μεγαλύτερο από τα 4 '''Κανναβουργεία''' της [[Ελλάδα|Ελλάδας]],σε παραγωγή και εγκαταστάσεις. Βρίσκεται δίπλα στους μύλους, στην τοποθεσία ''Μεγάλος Κρημνός'' δίπλα στην παλιά συνοικία της πόλης, και στο γνωστό ''γεωπάρκο των Καταρρακτών.'' Η λειτουργία του εργοστασίου σταμάτησε το 1967 λόγω του εξηλεκτρισμού της χώρας (επειδή το ηλεκτρικό του ρεύμα οφειλόταν στις υδατοπτώσεις της περιοχής), και των εισαγωγών νημάτων και υφάσματος σε χαμηλότερη τιμή από την [[Αμερική|Αμερική]].
[[Αρχείο:Το Εστιατόριο του Πολυχώρου του Κανναβουργείου Έδεσσας 2017..jpg|αριστερά|μικρογραφία|326x326εσ|Ο Πολυχώρος του Εργοστασίου.]]
 
== Ίδρυση της εταιρείας ==
 
Η ίδρυση της εταιρίας έγινε το 1908 από την '''Εταιρεία Τότσκα''' και '''ΣΙΑ''' και άλλους μικρότερους μετόχους από την [[Θεσσαλονίκη|Θεσσαλονίκη]], οι οποίοι ήθελαν να αναπτύξουν την κλωστοϋφαντουργία στον Ελλαδικό χώρο. Η επιλογή της τοποθεσίας όπου χτίστηκε το εργοστάσιο έγινε επειδή η ευρύτερη περιοχή της [[Έδεσσα|Έδεσσας]] ήταν άφθονη σε υδατοπτώσεις όπου αυτό θα βοηθούσε τις μηχανές να δουλέψουν, αφού υποστηριζόντουσαν από την [[Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης|υδροκίνηση]]. Αργότερα η διεύθυνσή του ανατέθηκε στον έμπειρο Ναουσαίο βιομήχανο Ηρακλή Χατζηδημούλα. Οι κτιριακές εγκαταστάσεις του '''''Κανναβουργείου''''' αναπτύσσονται στη θέση ''Μεγάλος Γκρεμός'' σε ένα πλάτωμα στον ''Λόγγο της Έδεσσας''.
 
 
== Ακμή 1928-1950 ==
Η πλήρης ακμή του εργοστασίου τοποθετείται στο χρονικό διάστημα 1928 – 1940, περίοδο κατά την οποία απασχολεί 150 εργάτες (κυρίως από την Έδεσσα). Ιδιαίτερα στη διάρκεια του '''Μεσοπολέμου''' το συγκεκριμένο '''''Κανναβουργείο''''' κάλυπτε συνολικά τη ζήτηση υφασμάτων και σπάγκων σε όλη την Ελλάδα. Τα χοντρά σχοινιά πηγαίνανε στην [[Κρήτη|Κρήτη]] (μεγαλύτερο κέντρο κατανάλωσης), στην [[Θεσσαλία|Θεσσαλία]] και στην [[Ήπειρος|Ήπειρο]], ενώ οι λεπτοί σπάγκοι στην [[Μακεδονία|Ανατολική Μακεδονία]] και τη [[Θράκη|Θράκη]]. Όμως κατά την περίοδο Οκτωβρίου – Μαρτίου υπήρχε στασιμότητα ως προς τη διανομή των προϊόντων.<ref name="Harvard Sustainable Project">{{cite news|title=Edessa Project|url=http://isites.harvard.edu/icb/icb.do?keyword=k62921}}</ref>
 
== Παρακμή 1952-1966 ==
Η πλήρης ακμή του εργοστασίου τοποθετείται στο χρονικό διάστημα 1928 – 1940, περίοδο κατά την οποία απασχολεί 150 εργάτες (κυρίως από την Έδεσσα). Ιδιαίτερα στη διάρκεια του '''Μεσοπολέμου''' το συγκεκριμένο ''Κανναβουργείο'' κάλυπτε συνολικά τη ζήτηση υφασμάτων και σπάγκων σε όλη την Ελλάδα. Τα χοντρά σχοινιά πηγαίνανε στην [[Κρήτη|Κρήτη]] (μεγαλύτερο κέντρο κατανάλωσης), στην [[Θεσσαλία|Θεσσαλία]] και στην [[Ήπειρος|Ήπειρο]], ενώ οι λεπτοί σπάγκοι στην [[Μακεδονία|Ανατολική Μακεδονία]] και τη [[Θράκη|Θράκη]]. Όμως κατά την περίοδο Οκτωβρίου – Μαρτίου υπήρχε στασιμότητα ως προς τη διανομή των προϊόντων.<ref name="Harvard Sustainable Project">{{cite news|title=Edessa Project|url=http://isites.harvard.edu/icb/icb.do?keyword=k62921}}</ref>
Η απώλεια του κεκτημένου εκμετάλλευσης των υδατοπτώσεων, το ύψος των οφειλών προς τις τράπεζες, οι διαφωνίες των μετόχων, Ι.Κ.Α. και δημόσιο οδηγούν στη διακοπή των εργασιών του τον Μάιο του 1966. Οι 100 εργάτες του '''''Κανναβουργείου''''' ιδρύουν τον «''Παραγωγικό συνεταιρισμό η Πέλλα''» και αναλαμβάνουν τη διαχείριση του. Αργότερα το 1967 η διαχειριστική επιτροπή ζητά από την Ε.Τ.Β.Α. δάνειο για να συνεχίσει το εργοστάσιο τη λειτουργία του, όμως μάταια. Το εργοστάσιο κλείνει και ο νέος ιδιοκτήτης είναι το Δημόσιο. Εγκαταστάσεις βιομηχανίας
 
== Εγκαταστάσεις βιομηχανίας ==
== Παρακμή 1952-1966 ==
[[Αρχείο:ΚΑΝΝΑΒΟΥΡΓΕΙΟ ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 2017.jpg|αριστερά|μικρογραφία|339x339εσ|Η Μονάδα Παραγωγής του Εργοστασίου.]]
Η απώλεια του κεκτημένου εκμετάλλευσης των υδατοπτώσεων, το ύψος των οφειλών προς τις τράπεζες, οι διαφωνίες των μετόχων, Ι.Κ.Α. και δημόσιο οδηγούν στη διακοπή των εργασιών του τον Μάιο του 1966. Οι 100 εργάτες του ''Κανναβουργείου'' ιδρύουν τον «''Παραγωγικό συνεταιρισμό η Πέλλα''» και αναλαμβάνουν τη διαχείριση του. Αργότερα το 1967 η διαχειριστική επιτροπή ζητά από την Ε.Τ.Β.Α. δάνειο για να συνεχίσει το εργοστάσιο τη λειτουργία του, όμως μάταια. Το εργοστάσιο κλείνει και ο νέος ιδιοκτήτης είναι το Δημόσιο. Εγκαταστάσεις βιομηχανίας
* Διώροφο κτίσμα ''συσκευασίας'' και ''αποστολής του προϊόντος''.
* Το κτίσμα ''αποθήκευσης'' της πρώτης ύλης.
* Σταθμός ''διευθέτησης'' της ''πορείας του νερού'' για την κίνηση των μηχανών.
* Μονόροφο κτίσμα ''παραγωγής'' του προϊόντος .
* Το κτίσμα του ''μηχανουργείου'' και το ''λεβητοστάσιου''.
* Δύο ''φυλάκια'' (υπάρχουν ένα στην είσοδο του εργοστασίου και το άλλο στη βόρεια πλευρά του).
* Διώροφο κτίσμα με τα ''γραφεία'' και τους ''χώρους υγιεινής''.
 
== Πολύχωρος πολιτισμού, εκπαίδευσης και αναψυχής ==
[[Αρχείο:ΚΑΝΝΑΒΟΥΡΓΕΙΟ ΕΔΕΣΣΑΣ 2017 ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΕΣ.jpg|αριστερά|μικρογραφία|Άποψη των Ανελκυστήρων του Πολυχώρου μετά την πρόσφατη ανάπλαση του.]]
Στις αρχές του 2000 μετά από 40 χρόνια εγκατάλειψης ο εξωτερικός και εσωτερικός χώρος του '''Κανναβουργείου''' εντάχθηκαν στο "Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα ανάδειξης των Καταρρακτών".Το πρόγραμμα περιλάμβανε:
* Αναδιαμόρφωση εξωτερικών χώρων
* Φωταγώγηση Βράχου και κτηρίων
* Επισκευή Σκεπής
 
Σήμερα τα κτίρια και ο περιβάλλoν χώρος του '''''Κανναβουργείου''''', έχουν αξιοποιηθεί ως '''πολυχώρος''' πολιτισμού, εκπαίδευσης και αναψυχής. Δημιουργήθηκε ''βιομηχανικό μουσείο'' για την ιστορία της [[Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης|υδροκίνησης]] και χώρος ''αναψυχής'' και ''πολιτιστικών εκδηλώσεων''. Επίσης τα 2/10 της μονάδας παραγωγής έχουν μετατραπεί σε εστιατόριο και καφετέρια ενώ ακριβώς κάτω από το εργοστάσιο λειτουργεί κλάμπ από το 2000. Η προσέλευση σε αυτό το σημείο μπορεί να πραγματοποιηθεί από τους σύγχρονους γυάλινους ανελκυστήρες του δήμου κατά μήκος του βράχου, από τις σκάλες επίσης κατά μήκος του βράχου, από το καλντερίμι (ο δρόμος όπου ενώνει την πόλη με το εργοστάσιο, τον οποίον χρησιμοποιούσαν οι εργάτες), και από τα σκαλοπάτια δίπλα στον [[Εδεσσαίος|καταρράκτη της Έδεσσας]] και στην συνέχεια τον λιθόστρωτο δρόμο που οδηγεί στην κεντρική πύλη του εργοστασίου.[[Έδεσσα]]<ref>{{Cite web|url=https://evripiotis.eu/projects/edessa-satellite-village|title=EDESSA SUSTAINABLE PROGRAM|last=|first=|date=|website=|publisher=|accessdate=}}</ref>
 
== Edessa Hydropolis ==
32

επεξεργασίες