Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{Πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Βαλδουίνος ΣΤ΄ της Φλάνδρας''' ή '''Βαλδουίνος ο Καλός''' ή '''Βαλδουίνος Α΄ του Αινώ''' (''Baldwin VI of Flanders'', [[1030]] – [[17 Ιουλίου]] [[1070]]) ήταν, κόμης της Φλάνδρας από([[1067]] - το [[10671070]]) έωςκαι τοτου του Αινώ ([[1051]] - [[1070]],) γνωστόςήταν μεγαλύτερος γιος και ωςδιάδοχος '''του [[Βαλδουίνος Α΄Ε΄ τουτης Αινώ'''Φλάνδρας|Βαλδουίνου Ε΄ της Φλάνδρας]] και της [[Αδέλα της Γαλλίας, ωςκόμισσα κόμηςτης Φλάνδρας|Αδέλας της Γαλλίας]] κόρης του Αινώβασιλιά απότης τοΓαλλίας [[1051Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας|Ροβέρτου Β΄]], έωςμεγαλύτερος τοαδελφός της [[1070Ματθίλδη της Φλάνδρας|Ματθίλδης]] συζύγου του [[Γουλιέλμος Α΄ της Αγγλίας|Γουλιέλμου του Κατακτητή]] ιδρυτή της Νορμανδικής δυναστείας στην Αγγλία.
 
==Κληρονόμος του Αινώ==
== Βιογραφικά στοιχεία ==
 
Υπήρξε γιος και διάδοχος του [[Βαλδουίνος Ε΄ της Φλάνδρας|Βαλδουίνου Ε΄ της Φλάνδρας]] και της [[Αδέλα της Γαλλίας, κόμισσα της Φλάνδρας|Αδέλας της Γαλλίας]] κόρης του βασιλιά της Γαλλίας [[Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας|Ροβέρτου Β΄]]. Το 1051, νυμφεύτηκε την [[Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ|Ριχίλδη]] κόμισσα του Μονς και του Αινώ, παίρνοντας ως προίκα την κομητεία του [[Αινώ]]. Ο πρόωρος θάνατος του Βαλδουίνου, στις 17 Ιουλίου του 1070, άφησε την [[Φλάνδρα]] και το [[Αινώ]] στα χέρια του ανήλικου πρωτότοκου γιου του [[Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας|Αρνούλφου Γ΄]] με την μητέρα του Ριχίλδη στην αντιβασιλεία. Την κομητεία σύντομα σφετερίστηκε από τον θείο του Ροβέρτο της Φριζίας που έγινε κόμης της Φλάνδρας ως Ροβέρτος Α΄ μέσα στο 1070. Την επόμενη χρονιά ο νεαρός Αρνούλφος Γ΄ σκοτώθηκε στη μάχη του Κασσέλ και ο νεώτερος αδελφός του Βαλδουίνος τον διαδέχθηκε ως [[Βαλδουίνος Β΄ του Αινώ|Βαλδουίνος Β΄]].
Ο πατέρας του τακτοποίησε τον γάμο του με την [[Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ|Ριχίλδη]] κόμισσα του Μανς και του Αινώ, παίρνοντας ως προίκα την κομητεία του [[Αινώ]] (1051), τμήμα του [[Ερρίκος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας|Ερρίκου Γ΄]] της [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]] με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πόλεμος ανάμεσα στον Βαλδουίνο και τον αυτοκράτορα, ανεπιτυχής για τον Βαλδουίνο. Την περίοδο (1050 - 1054) πολέμησε εναντίον του αυτοκράτορα με σύμμαχο τον [[Λαμπέρ Β΄ του Λανς]].
 
==Θάνατος και κληρονομιά του Βαλδουίνου==
 
Πέθανε πρόωρα στις 17 Ιουλίου 1070, στο νεκροκρέβατο παραχώρησε την [[Φλάνδρα]] στον μεγαλύτερο γιο του Αρνούλφο και το Αινώ στον δεύτερο γιο του [[Βαλδουίνος Β΄ του Αινώ|Βαλδουίνο]] υπό την προϋπόθεση αν πεθάνει πριν τον Αρνούλφο το Αινώ θα κληροδοτηθεί στον αδελφό του. <ref>Gilbert of Mons, Chronicle of Hainaut, Trans. Laura Napran (Woodbridge: The Boydell Press, 2005), p. 5</ref>
Ο Βαλδουίνος ΣΤ΄ ανέθεσε στον μικρότερο αδελφό του [[Ροβέρτος Α΄ της Φλάνδρας|Ροβέρτο Α΄]] την κηδεμονία του μικρού Αρνούλφου και του εγγυήθηκε την ασφάλεια του δικού του γιου [[Ροβέρτος Β΄ της Φλάνδρας|Ροβέρτου]] ενώ τον έβαλε να ορκιστεί ότι θα είναι πιστός στον Αρνούλφο, την σύζυγο του Ριχίλδη την όρισε συμβασιλέα του Ροβέρτου μέχρι την ενηλικίωση του μικρού Αρνούλφου. <ref>Renee Nip, 'The Political Relations between England and Flanders (1066–1128)', Anglo-Norman Studies 21: Proceedings of the Battle Conference 1998, Ed. Christopher Harper-Bill (Woodbridge: The Boydell Press, 1999), p. 154</ref>
Ο αδελφός του Ροβέρτος όμως δεν θα κρατήσει τον πόλεμο με αποτέλεσμα μετά τον θάνατο του Βαλδουίνου να ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας του, ο Αρνούλφος σκοτώθηκε σε μάχη άτεκνος και την [[Φλάνδρα]] θα την κρατήσει τελικά ο Ροβέρτος, θα συνεχίσουν όμως κανονικά στο Αινώ να κυβερνούν οι απόγονοι του δεύτερου γιου του Βαλδουίνου.
 
== Οικογένεια ==
 
Με την σύζυγό του [[Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ]] έκανε δύο γιους:
 
Με την σύζυγό του [[Ριχίλδη, κόμισσα του Αινώ]] έκανεπαιδιά δύοτους ήταν γιους:
 
* [[Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας]]
{{παραπομπές}}
 
==Πηγές==
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
 
*Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band II (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984)
*Gilbert of Mons, Chronicle of Hainaut, Trans. Laura Napran (Woodbridge: The Boydell Press, 2005), p. 4
*Heather J. Tanner, Families, Friends, and Allies: Boulogne and Politics in Northern France and England, c.879–1160 (Leiden: Koninklijke Brill NV, 2004)
*Herman (of Tournai), The Restoration of the Monastery of Saint Martin of Tournai, Ed. Lynn Harry Nelson (Catholic University of America Press, 1996)
*Renée Nip, 'The Political Relations between England and Flanders (1066–1128)', Anglo-Norman Studies 21: Proceedings of the Battle Conference 1998, Ed. Christopher Harper-Bill (Woodbridge: The Boydell Press, 1999)
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
 
*[https://en.wikipedia.org/wiki/Counts_of_Flanders_family_tree ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΗΤΩΝ ΤΗΣ ΦΛΑΝΔΡΑΣ]
 
{{Διαδοχή|[[Image:Blason Comte-de-Flandre.svg|50px]][[Φλάνδρα|Κόμης της Φλάνδρας]]<br>[[1067]]–[[1070]]|[[Βαλδουίνος Ε΄ της Φλάνδρας|Βαλδουίνος Ε΄]]|[[Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας|Αρνούλφος Γ΄]]}}
19.216

επεξεργασίες