Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αλφόνσος του Πουατιέ»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (interwiki)
μ
Ο '''Αλφόνσος''' ήταν κόμης του Πουατιέ και της Τουλούζης (1220 - 1271).
'''Αλφόνσος, κόμης του Πουατιέ και της Τουλούζης''' (1220 - 1271). Υιός του βασιλιά της Γαλλίας [[Λουδοβίκος Η' της Γαλλίας|Λουδοβίκου 8ου του Λέοντα]] και της [[Λευκή της Καστίλλης|Λευκής της Καστίλης]], αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας [[Λουδοβίκος Θ' της Γαλλίας|Λουδοβίκου 9ου του Αγίου]] και του [[Κάρολος ο Ανδεγαυός|Καρόλου του Ανδεγαυού.]] Κόμης του '''Πουατιέ''' (1225 - 1271), και της '''Τουλούζης''' (1247 - 1271).
 
Προσάρτησε στην επικράτεια του και την Τουλούζη μετά τον θάνατο (1249) του κόμη της Τουλούζης Ραυμόνδου 7ου του οποίου την θυγατέρα Ιωάννα είχε ο Αλφόνσος παντρευτεί (1237). Συμμετείχε και στις δύο Σταυροφορίες (1247, 1270) στο πλευρό του αδελφού του βασιλιά Λουδοβίκου του Αγίου.
'''Αλφόνσος,Ήταν κόμης του Πουατιέ και της Τουλούζης''' (1220 - 1271). Υιόςγιός του βασιλιά της Γαλλίας [[Λουδοβίκος Η' της Γαλλίας|Λουδοβίκου 8ου του Λέοντα]] και της [[Λευκή της Καστίλλης|Λευκής της Καστίλης]], αδελφός του βασιλιά της Γαλλίας [[Λουδοβίκος Θ' της Γαλλίας|Λουδοβίκου 9ου του Αγίου]] και του [[Κάρολος ο Ανδεγαυός|Καρόλου του Ανδεγαυού.]]. ΚόμηςΈγινε κόμης του '''[[Πουατιέ''']] (το [[1225]]. -Προσάρτησε 1271),στην επικράτειά του και την [[Τουλούζη]] μετά το θάνατο (1249) του κόμη της '''Τουλούζης''' Ραϋμόνδου του 7ου, του οποίου τη θυγατέρα Ιωάννα είχε παντρευτεί το [[1237]]. Συμμετείχε και στις δύο Σταυροφορίες (1247, - 12711270) στο πλευρό του αδελφού του βασιλιά Λουδοβίκου του Αγίου.
Με τον θάνατο της μητέρας τους Λευκής της Καστίλλης (1252) ανέλαβε την αντιβασιλεία με τον μικρότερο αδελφό του Κάρολο τον Ανδεγαυό μέχρι την επιστροφή του αδελφού τους Λουδοβίκου απο εκστρατεία. Εκεί με διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο βασιλιά Ερρίκο τον 3ο κατέληξε στην Συνθήκη των Παρισίων (1249) σύμφωνα με την οποία όφειλε ο Άγγλος βασιλιάς να αποσυρθεί απο περιοχές της Γαλλικής γής (π.χ. Νορμανδία, Ανζού, Πουατιέ) και αυτοί με την σειρά τους θα απέσυραν την υποστήριξη τους στους Άγγλους επαναστάτες.
 
Το κύριο έργο του ήταν η οργάνωση των επαρχιών με νόμους και κεντρική διοίκηση με απώτερο στόχο αργότερα την ένωση τους με το Γαλλικό στέμμα. Με τον "'''Αλφονσίνιο'''" κώδικα νόμων προστάτευε τις μεσαίες τάξεις απο τις αυθαίρετες εκμεταλεύσεις των ισχυρών. Άσκησε μιά επιτυχή επιροή στον νότο σε πείσμα του αυταρχικού και φιλάργυρου χαρακτήρα του. Στο Πουατιέ (1249) πραγματοποίησε την πρώτη '''έξωση των Ιουδαίων'''.
Με τοντο θάνατο της μητέρας τους Λευκής της Καστίλλης (1252), ανέλαβε την αντιβασιλεία με τον μικρότερο αδελφό του Κάρολο τον Ανδεγαυό μέχρι την επιστροφή του αδελφού τους Λουδοβίκου αποαπό εκστρατεία. Εκεί με διαπραγματεύσεις με τον Γάλλο βασιλιά Ερρίκο τον 3ο κατέληξε στηνστη Συνθήκη των Παρισίων (1249) σύμφωνα με την οποία όφειλε ο Άγγλος βασιλιάς να αποσυρθεί αποαπό περιοχές της Γαλλικής γήςγης (π.χ. Νορμανδία, Ανζού, Πουατιέ) και αυτοί με την σειρά τους θα απέσυραν την υποστήριξη τους στους Άγγλους επαναστάτες.
Πέθανε στην Ιταλία στην επιστροφή του απο την αποτυχημένη 8η Σταυροφορία, χωρίς απογόνους παραχωρώντας τις εκτάσεις του στον πάπα.
 
Το κύριο έργο του ήταν η οργάνωση των επαρχιών με νόμους και κεντρική διοίκηση με απώτερο στόχο αργότερα την ένωση τους με το Γαλλικό στέμμα. Με τον "«'''Αλφονσίνιο'''"» κώδικα νόμων προστάτευε τις μεσαίες τάξεις απο τις αυθαίρετες εκμεταλεύσεις των ισχυρών. Άσκησε μιάμια επιτυχή επιροή στον νότο σε πείσμα του αυταρχικού και φιλάργυρου χαρακτήρα του. Στο Πουατιέ (1249) πραγματοποίησε την πρώτη '''έξωση των Ιουδαίων'''.
 
Πέθανε στην Ιταλία στηνκατά την επιστροφή του αποαπό την αποτυχημένη 8η Σταυροφορία, χωρίς απογόνους, παραχωρώντας τις εκτάσεις του στον πάπα[[Πάπας|Πάπα]].
 
==Πηγές==
42.777

επεξεργασίες