Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
επιμέλεια
| τόπος διαμονής =
}}
Ο '''Μανουέλ Κάρλος Βαλλς'''<ref>[http://internacional.elpais.com/internacional/2011/10/09/actualidad/1318115771_060042.html Valls, la calma sobria], ''[[El Pais]]'', 9 octobre 2011</ref> (''Manuel Carlos Valls''), γεννημένος στις [[13 Αυγούστου]] [[1962]] στηνστη [[Βαρκελώνη]] της [[Καταλωνία|Καταλωνίας]]ς, είναι [[Γάλλοι|Γάλλος]] πολιτικός, Πρωθυπουργός της χώρας από την 1η Απριλίου. Μέλος του [[Σοσιαλιστικό Κόμμα Γαλλίας|Σοσιαλιστικού Κόμματος]] (PS), υπήρξε δήμαρχος του [[Εβρύ (Εσσόν)|Εβρύ]] από το [[Γαλλικές δημοτικές εκλογές 2001|2001]] έως το 2012 και βουλευτής της [[πρώτη περιφέρεια της Εσσόν|πρώτης περιφέρειας της Εσσόν]] από το [[Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2002|2002]]. Ειδικός σύμβουλος στο πλευρό του Σοσιαλιστή υποψηφίου [[Φρανσουά Ολλάντ]] στη διάρκεια της [[Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2012|προεκλογικής εκστρατείας του 2012]], στις 16 Μαΐου του 2012 ορίζεται [[Υπουργείο Εσωτερικών (Γαλλία)|Υπουργός Εσωτερικών]] εντός της [[Κυβέρνηση Ζαν-Μαρκ Αιρώ|κυβέρνησης Ζαν-Μαρκ Αιρώ]]. Τον Απρίλιο του 2014 διορίζεται πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του [[Ζαν-Μαρκ Αιρώ]].
 
Η κυβέρνηση του Μανουέλ Βαλλς παραιτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2014 και σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση.<ref>{{cite web |url=http://www.bbc.com/news/world-europe-28924279 |title=French PM Manuel Valls resigns amid economy row |author= |date=25 Αυγούστου 2014 |work= |publisher=BBC |accessdate=25 Αυγούστου 2014}}</ref><ref>{{cite web |url=http://www.france24.com/fr/20140825-direct-live-gouvernement-valls-demission-remaniement-president-hollande-montebourg/ |title=En direct : le gouvernement de Manuel Valls démissionne |author= |date=25 Αυγούστου 2014 |work= |publisher=France 24 |accessdate=25 Αυγούστου 2014}}</ref><ref>{{cite web |url=http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26511&subid=2&pubid=113333153 |title=Πολιτικές δονήσεις στη Γαλλία: Παραιτήθηκε η κυβέρνηση |author= |date=25 Αυγούστου 2014 |work= |publisher=Ημερησία |accessdate=25 Αυγούστου 2014}}</ref>
== Βιογραφία ==
=== Καταγωγή, σπουδές και οικογένεια ===
Γεννημένος στη [[Βαρκελώνη]] το [[1962]]<ref name="LePoint">[http://www.lepoint.fr/actualites-politique/2007-08-02/l-homme-qui-veut-etre-le-sarko-de-la-gauche/917/0/194848 « L'homme qui veut être le Sarko de la gauche »], ''Le Point'', n<sup>o</sup>1820, 2 aoûtΑυγούστου 2007, pσσ. 24-27.</ref>, ο Μανουέλ Βαλλς αποτελεί μια από τις σπάνιες περιπτώσεις πολιτικών, μαζί με τον [[Λιονέλ Λυκά]], την [[Εβά Ζολύ]] ή τον [[Ζαν-Βενσάν Πλασέ]], που να έχουν πάρει τηντη γαλλική υπηκοότητα μέσω [[πολιτογράφηση|πολιτογράφησης]], το [[1982]] — δεν διαθέτει διπλή εθνικότητα, καθώς αυτή η επιλογή δεν υπήρχε ακόμα εκείνη την εποχή<ref>[http://www.leparisien.fr/politique/valls-je-refuse-que-les-themes-de-marine-le-pen-s-imposent-dans-le-debat-03-06-2011-1478646.php Valls : « Je refuse que les thèmes de Marine Le Pen s’imposent dans le débat »], Rosalie Lucas, Le Parisien, 3 juin 2011.</ref>.
 
Γεννημένος στη [[Βαρκελώνη]] το [[1962]]<ref name="LePoint">[http://www.lepoint.fr/actualites-politique/2007-08-02/l-homme-qui-veut-etre-le-sarko-de-la-gauche/917/0/194848 « L'homme qui veut être le Sarko de la gauche »], ''Le Point'', n<sup>o</sup>1820, 2 août 2007, p. 24-27.</ref>, ο Μανουέλ Βαλλς αποτελεί μια από τις σπάνιες περιπτώσεις πολιτικών, μαζί με τον [[Λιονέλ Λυκά]], την [[Εβά Ζολύ]] ή τον [[Ζαν-Βενσάν Πλασέ]], που να έχουν πάρει την γαλλική υπηκοότητα μέσω [[πολιτογράφηση|πολιτογράφησης]], το [[1982]] — δεν διαθέτει διπλή εθνικότητα, καθώς αυτή η επιλογή δεν υπήρχε ακόμα εκείνη την εποχή<ref>[http://www.leparisien.fr/politique/valls-je-refuse-que-les-themes-de-marine-le-pen-s-imposent-dans-le-debat-03-06-2011-1478646.php Valls : « Je refuse que les thèmes de Marine Le Pen s’imposent dans le débat »], Rosalie Lucas, Le Parisien, 3 juin 2011.</ref>.
 
Είναι γιος του Τσάβι Βαλλς (Xavi(er) Valls), [[Καταλωνία|Καταλανού]] [[Ζωγράφος|ζωγράφου]] ([[1923]]-[[2006]])<ref>[http://www.claude-bernard.com/artiste.php?artiste_id=77 Biographie de Xavier Valls] Sur le site claude-bernard.com</ref>{{,}}<ref>{{es}} Ana María Preckler, ''Historia del arte universal de los siglos XIX y XX'', Editorial Complutense, 2003, tome II, p. 509 ISBN 8474917077.</ref>, και της Λουϊζάντζελα Γκαλφέτι, με καταγωγή από την [[Ιταλική Ελβετία]], αδερφής του [[Αρχιτέκτονας|αρχιτέκτονα]] [[Αουρέλιο Γκαλφέτι]]<ref>[http://unatemporadaenelinfierno.net/2009/07/26/manuel-valls-contra-los-arcaismos-socialistas/ Manuel Valls, contra los arcaismos socialistas], Una temporada en el infierno, 26 juillet 2009</ref>{{,}}<ref>« [http://www.swissinfo.ch/fre/a_la_une/Manuel_Valls_socialiste_francais_fils_de_Luisangela.html?siteSect=105&sid=9260882&rss=true&ty=st Manuel Valls, socialiste français, fils de Luisangela] », ''Swissinfo'', 14 juillet 2008.</ref>. Ο παππούς του, αρχισυντάκτης μιας ρεπουμπλικανικής και [[Καθολικισμός|καθολικής]] εφημερίδας, έκρυψε ιερείς κυνηγημένους από τους [[Τροτσκισμός|τροτσκιστές]] και [[Αναρχισμός|αναρχικούς]]<ref name=LePoint/>. Ένας ξάδερφος του πατέρα του, ο Μανουέλ Βαλλς ι Γορίνα, συνέθεσε τον ύμνο της [[Μπαρτσελόνα]], της οποίας δηλώνει ένθερμος οπαδός<ref>Magazine ''So Foot'', édition n°89 du 9 septembre 2011.</ref>.
 
Τετράγλωσσος καθώς γνωρίζει να μιλά τα [[γαλλικά]], τα [[καταλανικά]], τα [[ισπανικά]] και τα [[ιταλικά]]<ref>[http://www.lejdd.fr/Politique/Actualite/Portrait-de-Manuel-Valls-nouveau-ministre-de-l-Interieur-511629/ Ce qu'il faut savoir de Manuel Valls], Le JDD.fr, 16 mai 2012.</ref>, γνωρίζει στο πανεπιστήμιο τηντη Ναταλί Σουλιέ, την οποία νυμφεύεται το 1987, και με την οποία έχει τέσσερα παιδιά. Χωρισμένος, είναι παντρεμένος από την 1η Ιουλίου 2010<ref>[http://tempsreel.nouvelobs.com/actualites/politique/20100110.OBS3191/manuel_valls_va_se_marier_en_juillet.html « Manuel Valls va se marier en juillet »], ''Le Nouvel Observateur'', 10 janvier 2010.</ref> με τηντη βιολονίστα [[Αν Γκραβουέν]], πρώτο βραβείο βιολιού και μουσικής δωματίου του [[Ωδείο του Παρισού|Ωδείου του Παρισιού]]<ref>[http://archives.lesechos.fr/archives/2008/SerieLimitee/60-27-SLI.htm « La table de chevet de... Manuel Valls »], ''Les Échos'', Ν°60, 15 février 2008, p. 50.</ref>{{,}}<ref>[http://blog.radioclassique.fr/olivierbellamy/2008/05/16/manuel-valls-ouvre-les-fenetres-de-la-musique/ « Manuel Valls ouvre les fenêtres de la musique »], ''Radio classique'', 16 mai 2008.</ref>.
 
=== Ξεκίνημα στην πολιτική ===
 
Το [[1980]], σε ηλικία 17 ετών, προσχωρεί στο Σοσιαλιστικό Κόμμα για να υποστηρίξει τον [[Μισέλ Ροκάρ]]. Εισέρχεται στους ροκαρδιανούς κύκλους της δεύτερης αριστεράς, που αντιστέκονται εντός του PS στον [[Φρανσουά Μιτεράν]]. Στη διάρκεια των σπουδών ιστορίας του στο [[université Paris 1 Panthéon-Sorbonne]] (centre Tolbiac)<ref>[http://www.linternaute.com/actualite/politique/personnalites/manuel-valls/manuel-valls-jeune-garde-du-ps.shtml « Manuel Valls, la relève »], ''linternaute.com''.</ref>, προσχωρεί στο φοιτητικό συνδικάτο [[Εθνική Ένωση των Φοιτητών της Γαλλίας - Ανεξάρτητη και Δημοκρατική|UNEF-ID]] και γίνεται σύμβουλος του Μισέλ Ροκάρ επί των φοιτητικών υποθέσεων. Καθώς δεν είναι ακόμη Γάλλος το 1981<ref>[http://www.ladepeche.fr/article/2011/05/03/1077695-Le-10-mai-1981-vu-par-les-principaux-pretendants-socialistes.html « Le 10 mai 1981 vu par les principaux prétendants socialistes »], ''La Dépêche'', 3 mai 2011</ref>, δεν δύναται να ψηφίσει κατά τις [[Γαλλικές προεδρικές εκλογές 1981]].
 
Στα τέλη του 1980, συναντά στο πανεπιστήμιο άλλους δύο ροκαρδιανούς, με τους οποίους συνδέεται με φιλία: τον [[Αλάν Μπαουέρ]], που αργότερα γίνεται ο νονός του δεύτερου γιου του, και τον [[Στεφάν Φουκ]]<ref>[http://www.challenges.fr/magazine/20071129.CHA6453/passeur.html Passeur], Bertrand Fraysse, Challenges, 29 novembre 2007.</ref>{{,}}<ref>[http://www.lenouveleconomiste.fr/les-portraits/pdf/Alain-Bauer.pdf Alain Bauer], Gaël Tchakaloff, Le Nouvel économiste, numéro 1292, 4-10 mars 2005.</ref>{{,}}<ref>Ο εθνικιστής συγγραφέας [http://www.scribd.com/doc/46087100/Lettre-F-D-N%C2%B098 Alain Bauer], [[Emmanuel Ratier]], Faits & documents, numéro 98, 15-30 octobre 2000, περιγράφει τηντη σχέση ανάμεσα στους δύο άνδρες σε ένα προσανατολιζόμενο πορτραίτο, επισημαίνοντας την κοινή τους συμμετοχή στηνστη στοά « L'infini maçonnique » και τηντη χρησιμοποίηση της Ναταλί Σουλιέ, πρώην συζύγου του Μανουέλ Βαλλς, ως γραμματέως της AB Associates, εταιρίας ασφαλών επικοινωνιών ιδρυμένης από τον Αλάν Μπαουέρ, από το 1994 μέχρι το 1997.</ref>.
 
Από το [[1983]] μέχρι το [[1986]], κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του [[Ρομπέρ Σαπουί]], βουλευτή της [[Αρντές (νομός)|Αρντές]]. Το [[1988]], διαδέχεται τον Ανρί Καμινσκά ως επικεφαλής του PS του [[Αρζαντέιγ (Βαλ-ντ'Ουάζ)|Αρζαντέιγ]]-[[Μπεζόν]] αφότου εκλέχτηκε σε ηλικία 24 ετών στο [[Περιφερειακό Συμβούλιο της Ιλ-ντε-Φρανς]], του οποίου γίνεται πρώτος αντιπρόεδρος το [[1998]].
 
=== Η εγκαθίδρυση στο Εβρύ και τα πρώτα βήματα στην «εθνική πολιτική σκηνή» ===
Ο Μανουέλ Βαλλς εκλέχτηκε δήμαρχος του [[Εβρύ (Εσσόν)|Εβρύ]] ([[Εσσόν (νομός)|Εσσόν]]) τον Μάρτιο του 2001, και στη συνέχεια βουλευτής στην ''Première circonscription de l'Essonne'' (1η περιφέρεια της Εσσόν) στις 16 Ιουνίου 2002, για τηντη 12η κοινοβουλευτική θητεία ([[2002]]-[[2007]]). Επανεκλέγεται στις [[Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2007|βουλευτικές εκλογές του 2007]] με ποσοστό 60,12% των ψήφων. Διακρίνεται τότε για το κάλεσμα του για την επανίδρυση του PS και την αλλαγή του ονόματός του.
 
Ο Μανουέλ Βαλλς εκλέχτηκε δήμαρχος του [[Εβρύ (Εσσόν)|Εβρύ]] ([[Εσσόν (νομός)|Εσσόν]]) τον Μάρτιο του 2001, και στη συνέχεια βουλευτής στην ''Première circonscription de l'Essonne'' (1η περιφέρεια της Εσσόν) στις 16 Ιουνίου 2002, για την 12η κοινοβουλευτική θητεία ([[2002]]-[[2007]]). Επανεκλέγεται στις [[Γαλλικές βουλευτικές εκλογές 2007|βουλευτικές εκλογές του 2007]] με ποσοστό 60,12% των ψήφων. Διακρίνεται τότε για το κάλεσμα του για την επανίδρυση του PS και την αλλαγή του ονόματός του.
 
Το [[2007]], απορρίπτει πρόταση του [[Νικολά Σαρκοζί]], νεοεκλεγέντος προέδρου της Δημοκρατίας, να συμμετάσχει στην κυβέρνηση του Φιγιόν ως ένα « άνοιγμα » προς τους Σοσιαλιστές<ref>Stéphane Alliès, [http://www.mediapart.fr/club/edition/pol-en-stock/video/220409/valls-et-sarkozy-dans-cinq-ans-s-il-me-repropose-quelque-chos Vidéo du refus de la proposition de Nicolas Sarkozy], mediapart.fr du 22 avril 2009.</ref>.
=== Η ζωή εντός του Σοσιαλιστικού Κόμματος : συγκρούσεις αλλά πίστη ===
[[Αρχείο:Manuel Valls - avril 2009 (cropped).jpg|thumb|200px|Ο Μανουέλ Βαλλς το 2009.]]
Το [[2005]], στα πλαίσια του γαλλικού δημοψηφίσματος σχετικά με τη θέσπιση Ευρωπαϊκού Συντάγματος, υπερασπίζεται το « όχι ». Αλλά λίγο πριν το εσωτερικό δημοψήφισμα εντός του PS την 1η Δεκεμβρίου 2004, όπου το « ναι » επικρατεί με ποσοστό 59 %επί των ψήφων, συμμετέχει, « από συμμόρφωση προς τους εσωτερικούς κανονισμούς του κόμματος », στην εκστρατεία του PS υπέρ του « ναι »<ref name="Express"/>. Ψηφίζει με άλλους εκλεγέντες της αριστεράς « υπέρ » της μεταρρύθμισης του άρθρου 15 του [[Γαλλικό σύνταγμα του 1958|συντάγματος]] δίνοντας έτσι τηντη δυνατότητα επικύρωσης του [[Συνθήκη της Λισαβόνας|Συνθήκης της Λισσαβώνας (2007)]] στη διάρκεια του [[Κογκρέσο του Γαλλικό Κοινοβουλίου|Κογκρέσου του Γαλλικού Κοινοβουλίου]] στις 4 Φεβρουαρίου 2008<ref>[http://www.assemblee-nationale.fr/13/cri/2007-2008/99020416.asp Congrès du Parlement Séance du lundi 4 février 2008] Sur le site assemblee-nationale.fr</ref>.
 
Στις 25 Νοεμβρίου 2008, συνεχίζοντας τις ενστάσεις επί των αποτελεσμάτων που είχαν υποθεί στο [[Συνέδριο της Ρενς]] του PS όπου υποστήριξε τηντη [[Σεγκολέν Ρουαγιάλ]], απαιτεί την έρευνα των δικαστικών αρχών σχετικά με τις υποψίες εκλογικής νοθείας στις ομοσπονδίες του Βορρά και της Σεν-Μαριτίμ φύλλα προσκείμενες στηνστη Μαρτίν Ωμπρύ<ref>[http://www.lefigaro.fr/politique/2008/11/25/01002-20081125ARTFIG00388-peillon-quatre-voix-d-ecart-.php Aubry et Royal évoquent la « transformation » du PS], Le Figaro, 25 novembre 2008.</ref>{{,}}<ref>[http://www.lejdd.fr/Politique/Actualite/Cohabitation-en-vue-au-PS-83796/ Cohabitation en vue au PS...], Maud Pierron, Le Journal du dimanche, 25 novembre 2008.</ref>. Πάντως, επανερχόμενος στις 10 Σεπτεμβρίου 2009 σ' αυτή την υπόθεση, μετά τηντη δημοσίευση του "Hold up, arnaques et trahisons", μιας έρευνας δύο δημοσιογράφων, θεωρεί πως πρέπει να υπάρξει « αλλαγή σελίδας »<ref>[http://www.lepoint.fr/actualites-politique/2009-09-10/livre-sur-le-ps-il-faut-tourner-la-page-estime-manuel-valls/917/0/376215 Livre sur le PS: « il faut tourner la page », estime Manuel Valls], AFP, Le Point, 10 septembre 2009.</ref>.
 
Στις 14 Ιουλίου 2009, η πρώτη γραμματέας του κόμματος [[Μαρτίν Ωμπρύ]] δημοσιοποιεί μια ανοιχτή επιστολή<ref>[http://www.leparisien.fr/politique/le-texte-integral-de-la-lettre-de-martine-aubry-a-manuel-valls-14-07-2009-580147.php Texte de la lettre de Martine Aubry à Manuel Valls] Sur le site leparisien.fr</ref> στον Μανουέλ Βαλλς στις στήλες της εφημερίδας ''[[Le Parisien]]'' στην οποία του γράφει : «Αν οι θέσεις που εκφράζεις αντικατοπτρίζουν βαθιά τις σκέψεις σου, τότε θα πρέπει να αναλάβεις πλήρως την ευθύνη και να εγκαταλείψεις το Σοσιαλιστικό Κόμμα»<ref>[http://tempsreel.nouvelobs.com/actualites/politique/20090715.OBS4256/le_ps_tire_a_boulets_rouges_contre_manuel_valls.html « Le PS tire à boulets rouges contre Manuel Valls »], ''[[Le Nouvel Observateur]]'', 15 juillet 2009. Ο βοηθός της Μαρτίν Ωμπρύ, [[Κλοντ Μπαρτολόν]], δηλώνει τότε πως η αρχηγός του PS είπε « με δυνατή φωνή αυτό που σκέφτονται αρκετά μέλη του κόμματος ».</ref> ». Αρκετές προσωπικότητες του PS όπως ο [[Ζεράρ Κολόμπ]], ο [[Ζαν-Νοέλ Γκερινί]] και ο [[Ζαν-Πιέρ Μινιάρ]] υποστηρίζουν τον Μανουέλ Βαλλς απέναντι στηνστη Μαρτίν Ωμπρύ<ref>[http://www.lemonde.fr/politique/article/2009/07/16/plusieurs-personnalites-du-ps-soutiennent-manuel-valls-face-a-martine-aubry_1219282_823448.html « Plusieurs personnalités du PS soutiennent Manuel Valls face à Martine Aubry »], ''Le Monde'', 16 juillet 2009.</ref>. Της απαντά στις 16 Ιουλίου<ref>[http://tempsreel.nouvelobs.com/actualite/politique/20090715.OBS4191/valls-a-aubry-ta-conception-du-parti-est-tres-datee.html « Valls à Aubry : “Ta conception du parti est très datée” »], ''Nouvelobs.com'', 15 juillet 2009.</ref> πως δεν επιθυμεί να αποχωρήσει από το κόμμα και σημειώνει πως « πάντοτε σεβάστηκε, όσο κι αν μπορούσε να του κοστίσει », την επιλογή των μελών και τους εκλογικούς νόμους της κοινοβουλευτικής του ομάδας της οποίας είναι επίσης ένας εκ των ηγετών<ref>[http://tempsreel.nouvelobs.com/depeches/politique/20090716.FAP4393/manuel_valls_reaffirme_sa_volonte_de_rester_au_ps.html « Manuel Valls réaffirme sa volonté de rester au PS »], ''Le Nouvel Observateur'', 16 juillet 2009.</ref>{{,}}<ref>[[Ζαν-Πιερ Τιολλέ]],[http://www.francesoir.fr/actualite/politique/ps-valls-aubry%C2%A0-duo-trop-40598.html « PS : Valls Aubry, le duo de trop »], ''France Soir'', 17 juillet 2009.</ref>.
 
Στις 2 Ιανουαρίου 2011, ο Μανουέλ Βαλλς δηλώνει πως επιθυμεί να «ξεκλειδώσει τις [[35 ώρες εργασίας|35 ώρες]]», δημιουργώντας για μια ακόμη φορά αναταραχή εντός του Σοσιαλιστικού Κόμματος<ref>Hélène Favier, [http://www.europe1.fr/Politique/Valls-veut-deverrouiller-les-35-heures-357637/ « Valls veut “déverrouiller les 35 heures” »], ''Europe 1'', 2 janvier 2011.</ref>.
Στις 13 Ιουνίου 2009, ο Μανουέλ Βαλλς ανακοινώνει την πρόθεσή του να κατεβεί υποψήφιος στον [[Προκριματικός σοσιαλιστικός γύρος 2011|σοσιαλιστικό προκριματικό γύρο του 2011]] ενόψει των [[Γαλλικές προεδρικές εκλογές 2012|προεδρικών εκλογών του 2012]]<ref>[http://tempsreel.nouvelobs.com/actualites/politique/20090614.OBS0504/manuel_valls_candidat_a_des_primaires_socialistes.html « Manuel Valls candidat à des primaires socialistes »], ''Le Nouvel Observateur'', 16 juin 2009.</ref>. Στις 30 Ιουνίου 2009 δημιουργεί την ομάδα «Η Αριστερά έχει ανάγκη αισιοδοξίας» (À gauche besoin d'optimisme), «δικαστικό και οικονομικό στήριγμα» για την κάθοδό του στον σοσιαλιστικό προκριματικό γύρο ενόψει των προεδρικών εκλογών<ref>[http://www.lefigaro.fr/politique/2010/07/19/01002-20100719ARTFIG00576-primaires-valls-cherche-deja-ses-parrainages.php « Primaires : Valls cherche déjà ses parrainages »], ''[[Le Figaro]]'', 19 juillet 2010.</ref>. Στις 7 Ιοθυνίου 2011, επιβεβαιώνει την υποψηφιότητά του για τον σοσιαλιστικό προκριματικό γύρο<ref>[http://www.francesoir.fr/actualite/politique/manuel-valls-candidat-permanent-108249.html « Manuel Valls, le candidat permanent »], ''[[France-Soir]]'', 7 juin 2011.</ref>.
 
Το βράδυ του πρώτου γύρου, στις 9 Οκτωβρίου 2011, ο Μανουέλ Βαλλς λαμβάνει το 6% των ψήφων, μόλις πίσω από τηντη [[Σεγκολέν Ρουαγιάλ]], και αποκλείεται με αυτό τον τρόπο από τον πρώτο γύρο του [[Primaire présidentielle socialiste de 2011|σοσιαλιστικού προκριματικού]]. Το βράδυ της ήττας του δηλώνει τηντη στήριξή του στον [[Φρανσουά Ολλάντ]] για τον δεύτερο γύρο.
 
Ο Φρανσουά Ολλάντ τον ονομάζει διευθυντή επικοινωνίας για την προεκλογική του καμπάνια ενόψει των εκλογών του 2012. Σε αυτή τη θέση-κλειδί, οργανώνει την εκστρατεία του σοσιαλιστή υποψηφίου και τον απομακρύνει από τα φώτα της δημοσιότητας, με την εντατική του παρουσία στο πλευρό του υποψηφίου να του αποφέρει το παρατσούκλι «Kommandantur»<ref>Sylvain Courage, « [http://tempsreel.nouvelobs.com/election-presidentielle-2012/20120420.OBS6689/manuel-valls-le-premier-violon-de-francois-hollande.html Manuel Valls, le premier violon de François Hollande] », ''nouvelobs.com'', 20 avril 2012.</ref>.
 
== Πολιτική ιδεολογία ==
Κατηγοριοποιημένος γενικά στηνστη ''"«δεξιά πτέρυγα"''»<ref name="LePoint"/> του Σοσιαλιστικού Κόμματος, διακρίνεται στον πολιτισμό και την προσέγγιση της γερμανικής και σκανδιναβικής σοσιαλδημοκρατίας. Ο ίδιος έχει, κατά το παρελθόν, αυτοχαρακτηριστεί ως ''"«[[Τόνυ Μπλερ|μπλαιριστής]]»<ref name="Canard">''Le Canard enchainé'', 5 septembre 2007.</ref>'' ή ''"κλιντονιστής<ref name=Manuel Valls">Manuel Valls, ''Pour en finir avec le vieux socialisme... et être enfin de gauche !'', éditions Robert Laffont</ref>"'', ή ακόμη « συνεχιστής των [[Πιέρ Μεντές Φρανς]], [[Μισέλ Ροκάρ]] και [[Λιονέλ Ζοσπέν]] » (σοσιαλιστικός προκριματικός του 2011).
 
Κατηγοριοποιημένος γενικά στην ''"δεξιά πτέρυγα"''<ref name="LePoint"/> του Σοσιαλιστικού Κόμματος, διακρίνεται στον πολιτισμό και την προσέγγιση της γερμανικής και σκανδιναβικής σοσιαλδημοκρατίας. Ο ίδιος έχει, κατά το παρελθόν, αυτοχαρακτηριστεί ως ''"[[Τόνυ Μπλερ|μπλαιριστής]]<ref name="Canard">''Le Canard enchainé'', 5 septembre 2007.</ref>'' ή ''"κλιντονιστής<ref name=Manuel Valls">Manuel Valls, ''Pour en finir avec le vieux socialisme... et être enfin de gauche !'', éditions Robert Laffont</ref>"'', ή ακόμη « συνεχιστής των [[Πιέρ Μεντές Φρανς]], [[Μισέλ Ροκάρ]] και [[Λιονέλ Ζοσπέν]] » (σοσιαλιστικός προκριματικός του 2011).
 
Υποστηρίζει έναν πολιτικό διάλογο «οικονομικά ρεαλιστικό και απογυμνωμένο από δημαγωγία». Διακρίνεται κυρίως από πολλούς συντρόφους του εντός του PS πάνω στην ατομική του υπευθυνότητα<ref>[http://www.lemonde.fr/politique/article/2010/03/27/manuel-valls-il-faut-rompre-avec-la-magie-du-verbe_1325027_823448.html « Manuel Valls : il faut rompre “avec la magie du verbe” »], ''Le Monde'', 27 mars 2010.</ref> (« Η νέα ελπίδα της οποίας πρέπει να είναι φορέας η αριστερά, είναι αυτή της αυτοπραγμάτωσης του ατόμου: να δοθεί η δυνατότητα στον καθένα να γίνει αυτό που είναι<ref>[http://prod-tempsreel.nouvelobs.com/article/20100327.OBS1219/retraites-valls-appelle-a-un-pacte-national.html « Retraites : Valls appelle à un “pacte national” »], ''nouvelobs.com'', 13 avril 2010.</ref> ») ή η ''"άρνηση της βοήθειας<ref name="LePoint"/>"''.
 
Θεωρώντας τον εαυτό του « περισσότερο ρεφορμιστή παρά επαναστάτη », επιθυμεί « να συμφιλιώσει την αριστερά με τηντη φιλελεύθερη ιδεολογία »<ref>[http://www.liberation.fr/actualite/instantanes/hommedujour/322961.FR.php « Manuel Valls se verrait bien candidat en 2012 »], ''Libération'', 24 avril 2008.</ref>.
 
=== Οικονομική Πολιτική και Ευρωπαϊκή Ενοποίηση ===
Ανάμεσα στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που επιθυμεί, είναι κυρίως θετικός στηνστη θέσπιση του « [[Κοινωνικός ΦΠΑ (Γαλλία)|κοινωνικού ΦΠΑ]] », που στοχεύει κυρίως στην αύξηση του ΦΠΑ σε έναν αριθμό καταναλωτικών αγαθών γνωστών ως « μη πρώτης ανάγκης » ως αντάλλαγμα μιας φοροελάφρυνσης στον μισθολογικό τομέα (« Μια φορολογική πολιτική θα πρέπει να περάσει από μια αύξηση του ΦΠΑ. Είναι ο ΦΠΑ-ασφάλειας ή κοινωνικός που προτείνω »<ref>[http://www.lemonde.fr/politique/article/2011/07/25/villepin-bayrou-et-lepage-peuvent-faire-partie-d-une-majorite-de-rassemblement-selon-le-socialiste-manuel-valls_1552729_823448.html Valls rêve d'une « majorité » élargie à Villepin et Bayrou], Le Monde, 25 juillet 2011</ref>.)
 
Ανάμεσα στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που επιθυμεί, είναι κυρίως θετικός στην θέσπιση του « [[Κοινωνικός ΦΠΑ (Γαλλία)|κοινωνικού ΦΠΑ]] », που στοχεύει κυρίως στην αύξηση του ΦΠΑ σε έναν αριθμό καταναλωτικών αγαθών γνωστών ως « μη πρώτης ανάγκης » ως αντάλλαγμα μιας φοροελάφρυνσης στον μισθολογικό τομέα (« Μια φορολογική πολιτική θα πρέπει να περάσει από μια αύξηση του ΦΠΑ. Είναι ο ΦΠΑ-ασφάλειας ή κοινωνικός που προτείνω »<ref>[http://www.lemonde.fr/politique/article/2011/07/25/villepin-bayrou-et-lepage-peuvent-faire-partie-d-une-majorite-de-rassemblement-selon-le-socialiste-manuel-valls_1552729_823448.html Valls rêve d'une « majorité » élargie à Villepin et Bayrou], Le Monde, 25 juillet 2011</ref>.)
 
Ζητεί επίσης την επιμήκυνση της περιόδου εισφορών για να ρυθμιστεί η ηλικία συνταξιοδότησης και ''"η ευθυγράμμιση των ειδικών συνταξιοδοτικών συστημάτων στο γενικότερο σύστημα<ref>[http://www.latribune.fr/info/-Il-faudra-aligner-les-regimes-speciaux-sur-le-regime-general---admet-Manuel-Valls-279-~-AP-RETRAITES-REGIMES-SPECIAUX-PS-VALLS-$Db=News/News.nsf-$Channel=Economie-$SubChannel=France « “Il faudra aligner les régimes spéciaux sur le régime général”, admet Manuel Valls »], ''La Tribune'', 10 septembre 2007.</ref>."''
=== Διεθνή Θέματα ===
 
Ερωτηθής τον Ιούλιο του 2011 σχετικά με τηντη συμμετοχή του σε μια συνάντηση της [[Λέσχη Μπίλντερμπεργκ|λέσχης Μπίλντερμπεργκ]], επιβεβαίωσε πως προσκλήθηκε στην [[Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια)|Ουάσινγκτον]] δυο χρόνια νωρίτερα, θεωρώντας πάντως πως αυτή η λέσχη ήταν ακόμη πολύ « ατλαντική » και πως έπρεπε να κάνει το άνοιγμα προς τον υπόλοιπο κόσμο. Παρομοίως, κρίνει πως « θα έπρεπε να υπάρχουν επίσης μεγάλες οργανώσεις της αριστεράς, πολιτικές, κοινωνικές », σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο<ref>[http://www.rue89.com/2011/07/05/valls-se-sent-plus-a-gauche-que-ceux-qui-le-clament-sur-rue89-212365 Valls se sent « plus à gauche que ceux qui le clament sur Rue89 »], Mathieu Deslandes, Rue89, 5 juillet 2011.</ref>.
 
=== Κοινωνικά Θέματα ===
 
==== Μετανάστευση ====
Στο ''Pour en finir avec le vieux socialisme... et être enfin de gauche'', δηλώνει θετικός στις « quotas » μετανάστευσης, εγκρίνει την επιμήκυνση της συνταξιοδοτικής εισφοράς στα 41 έτη με την προϋπόθεση να υπάρχει μια αποχώρηση « à la carte », σύμφωνα με το πόσο επίπονη είναι μια σταδιοδρομία, αναπολεί τις « ''fatwas'' ενάντια στα μεταλλαγμένα » και τις αντιπυρηνικές<ref>Michel Urvoy, « [http://www.ouest-france.fr/Valls-le-social-realiste-qui-secoue-le-PS-/re/actuDet/actu_3635-625959------_actu.html Valls, le social-réaliste qui secoue le PS] », ''Ouest-France'', 6 mai 2008.</ref>.
25.299

επεξεργασίες