Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{Main|Ιστορία των στρατιωτικών αεροστάτων}}
[[File:Brady - Balloon ascension HD-SN-99-01887.JPEG|thumb|left|Το αερόστατο ''Intrepid'' του Ενωτικού Στρατού φουσκώνεται με αέριο για τη [[Μάχη του Φέαρ Όουκς]].]]
Η πρώτη στρατιωτική χρήση [[Αεροσκάφος|αεροσκαφών]] στην [[Ευρώπη]] έλαβε χώρα κατά τον [[Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης|Πόλεμο της Γαλλικής Επανάστασης]], όταν οι Γάλλοι χρησιμοποίησαν ένα προσδεμένο αερόστατο [[υδρογόνο]]υ για να παρατηρούν τις κινήσεις των Αυστριακών κατά τη [[Μάχη του ΦλωρούςΦλερύς (1794)]]. Το αερόστατο ανήκε στο [[Γαλλικό Αεροστατικό Σώμα]].<ref>{{Cite book|url=https://books.google.gr/books?id=u_7NCgAAQBAJ&pg=PA174|title=The Lost Constellations: A History of Obsolete, Extinct, or Forgotten Star Lore|last=Barentine|first=John C.|publisher=Springer|year=2015|isbn=9783319227955|location=Heidelberg|page=174-175}}</ref>
 
Το 1811 ο Φραντς Λέπιχ πήγε στον [[Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας|Ναπολέοντα]] και ισχυρίστηκε πως θα μπορούσε να κατασκευάσει ένα αερόστατο υδρογόνου το οποίο θα επέτρεπε στους Γάλλους να επιτεθούν από αέρος. Τότε ο Ναπολέων διέταξε να απομακρυνθεί από την Γαλλική επικράτεια. Το 1812 η μυστική υπηρεσία της Ρωσίας πήρε τα διαβατήρια του Λέπιχ με το όνομα Σμιτ και έπειτα αυτός και ένα μυστικό άτομο μετέβησαν στη Μόσχα για να συναντήσουν τον [[Κόμης Ροστόπτσιν|Κόμη Ροστόπτσιν]]. Κοντά στη Μόσχα στήθηκε ένα «Ναυπηγείο» ("Werft") και μαζί με 50 άλλους Γερμανόφωνους μηχανικούς, άρχισε να κατασκευάζει «αεροσκάφη». Όταν εν τέλει το αερόστατο ολοκλήρωσε τις δοκιμές του, προσπάθησαν χωρίς να καταφέρουν να το κάνουν να κινείται ενάντια στον αέρα.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.gr/books?id=GBxCAAAAcAAJ|title=Geschichte des vaterländischen Krieges im Jahre 1812|last=Mikhaĭlovskiĭ-Danilevskiĭ|first=Aleksandr Ivanovich|publisher=E. Götschel|year=1840|location=Berlin|page=229-230}}</ref><ref>{{Cite book|url=https://books.google.gr/books?id=0a4TAAAAYAAJ|title=Cobbett's Weekly Political Register|publisher=R. Bagshaw|year=1812|volume=22|location=London|page=659-660}}</ref> Ο Λέπιχ έκανε την τελική εργασία μετά την πυρπόλυση της Μόσχας, για ένα χρόνο περίπου κοντά στην Αγία Πετρούπολη, και έπειτα επέστρεψε ξανά στην Γερμανία. Συνέχισε την εργασία του στο ίδιο θέμα μέχρι το 1817. Το 1818 έλαβε δίπλωμα ευρισιτεχνίας στο όνομά του και των αδελφών του στη Βιέννη για την κατασκευή προκών με τη χρήση τρυπητηρίου.<ref>{{Cite book|url=https://books.google.gr/books?id=-5I5AAAAcAAJ|title=Jahrbücher des Kaiserlichen Königlichen Polytechnischen Institutes in Wien|last=Prechtl|first=Johann J.|publisher=Wien Kaiserlich-Königliches Polytechnisches Institut|year=1819|location=Wien|page=405}}</ref><ref>{{Cite book|url=https://books.google.gr/books?id=cxo8AQAAIAAJ|title=Kaiserl. königl. oesterreichishes Amts- und Intelligenz-Blatt|publisher=F.X. Duyle|year=1819|location=Salzburg|page=44-46}}</ref>
42.757

επεξεργασίες