Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κωνσταντίνος Μητσοτάκης»

Στις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1946|εκλογές της 31ης Μαρτίου του 1946]] εξελέγη τελευταίος βουλευτής Χανίων<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ.293</ref> με το [[Κόμμα των Φιλελευθέρων]]<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ289</ref> και τάχθηκε υπέρ της αβασίλευτης Δημοκρατίας.<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ.266, 268</ref>Το καλοκαίρι του 1946 συμμετείχε ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των εγκληματιών πολέμου Γερμανών στρατιωτικών που ειχαν δράσει στην Κρήτη.<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ.272,274</ref> Το [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1950|1950]] εξελέγη πρώτος βουλευτής Χανίων με το κόμμα των Φιλελευθέρων.<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ.293</ref> Σε ηλικία 32 ετών, τον Φεβρουάριο του 1951, ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του [[Υπουργείο Οικονομικών (Ελλάδα)|υφυπουργού Οικονομικών]] επί κυβερνήσεως [[Σοφοκλής Βενιζέλος|Σοφοκλή Βενιζέλου]]<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ299</ref>, και στον επόμενο ανασχηματισμό, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ανέλαβε τα υπουργεία Συγκοινωνιών και Δημόσιων Έργων.<ref>{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=1121|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ (1950)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-17}}Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ.303, 305</ref>
==Ο Μητσοτάκης και το Καζαντζακικό ζήτημα==
Το 1955 υπερασπίστηκε τον [[Νίκος Καζαντζάκης|Νίκο Καζαντζάκη]] στο [[Βουλή των Ελλήνων|Κοινοβούλιο]], όταν αυτός διωκόταν για λόγους θρησκευτικής προκατάληψης. Μαζί με τους [[Αναστάσιος Βουλόδημος|Αναστάσιο Βουλοδήμο]] και [[Γεώργιος Τζατζάνης|Γεώργιο Τζατζάνη]] κατάθεσαν επερώτηση στη Βουλή σχετικά με την κατάσχεση βιβλίων του Καζαντζάκη στην επαρχία. Σε συζήτηση που έλαβε χώρα στις 11 Μαρτίου 1955 στη Βουλή, μεταξύ άλλων χαρακτήρισε τον Καζαντζάκη,''μεγάλο λογοτέχνη'', ''αληθινό πατριώτη'' και ''αληθινό χριστιανό'' με ''βαθύ και πηγαίο θρησκευτικό συναίσθημα''. Ο [[Νικόλαος Τωμαδάκης]] αντέδρασε στην παρέμβαση του Μητσοτάκη και με επιστολή του προς τον Κρητικό βουλευτή τη χαρακτήρισε ως προϊόν ''πολιτικής σκοπιμότητας'', και σε κάθε περίπτωση συνιστά ή προϊόν αδιαφορίας προς τον Χριστιανισμό ή μη ανάγνωσης των Καζαντζακικών έργων''.<ref>Δημήτρης Δημητράκος, Κώστας Μητσοτάκης. Πολιτική βιογραφία,τομ. Α, εκδ.Παπαζήση, Αθήνα, χ.χ., σελ352-353</ref>
 
==Μετά την σύσταση της Ένωσης Κέντρου==
10

επεξεργασίες