Εντεύθεν Ιβηρία: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Διόρθωση συντακτικών λαθών του κώδικα με τη χρήση AWB (11457))
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτα: επεξεργασία κώδικα 2017
[[File:Hispania 1a division provincial.PNG|thumb|Η Εντεύθεν Ιβηρία μετά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο.]]
Η '''Εντεύθεν Ιβηρία''' ([[Λατινική γλώσσα|λατινικά]]: ''Hispania Citerior'') ήταν η μία από τις δύο αρχικές διοικητικές διαιρέσεις της [[Ρωμαϊκή Ιβηρία|ρωμαϊκήςΡωμαϊκής Ιβηρίας]] όπως αυτές διαμορφώθηκαν μετά την ρωμαϊκή κατάκτηση στο τέλος του [[Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος|Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου]]. Αρχικά περιελάμβανε την μεσογειακή ακτή της [[Ιβηρική χερσόνησος|Ιβηρικής χερσονήσου]], από τα [[Πυρηναία]] μέχρι την [[Καρθαγένη]]. Η κατάκτηση εδαφών στα δυτικά γιγάντωσε την επικράτειά της και επέκτεινε τα όριά της στο σύνολο της βόρειας Ιβηρικής ώσπου το 27 π.Χ. μετονομάστηκε σε [[Ταρρακωνική]] από τον [[Οκταβιανός Αύγουστος|Αύγουστο]]. Πρωτεύουσα και διοικητικό της κέντρο ήταν η [[Τάρρακο]].
 
== Εδαφική εξέλιξη ==
Στα πλαίσια του [[Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος|Β΄ Ρωμαιοκαρχηδονιακού Πολέμου]], η [[Ρωμαϊκή Δημοκρατία]] χρησιμοποίησε την ιβηρική πόλη της Κέσσης ως βάση για τις κινήσεις της εναντίον του καρχηδονιακού στρατού και των τοπικών ιβηρικών φυλών. Η οριστική επικράτηση του [[Σκιπίων ο Αφρικανός|Σκιπίωνα του Αφρικανού]] το 206 π.Χ. έφερε κάτω από την άμεση εξουσία της Ρώμης το σύνολο των παραλιακών τέως καρχηδονιακών και αυτόνομων [[Ίβηρες|ιβηρικών]] περιοχών που εκτείνονταν από τα Πυρηναία μέχρι τα [[Γάδειρα]], που το 197 π.Χ. εντάχθηκαν σε δύο επαρχίες, την Εντεύθεν και την Εκείθεν Ιβηρία (''Hispania Citerior'' και ''Ulterior'').<ref>López και Davalillo 2000: 55.</ref> Το σύνορό τους χονδρικά ταυτιζόταν με αυτό που σήμερα χωρίζει την [[Ανδαλουσία]] από την [[Περιοχή της Μούρθια]].
 
Η σταδιακή υποταγή του εσωτερικού της Ιβηρικής, που συνδυάστηκε με ένα συνεχή αγώνα για την ειρηνοποίηση των υποταγμένων ιβηρικών φυλών επέφερε μέχρι το 154 π.Χ. το μεγαλύτερο κομμάτι της κοιλάδας του ποταμού [[Έβρος (Ισπανία)|Έβρου]]. Το 133 π.Χ. έλαβε χώρα η πολιορκία της [[Νουμάντια]], που άνοιξε το δρόμο στην ενσωμάτωση της σημερινής [[Καστίλλη και Λεόν|Καστίλης-Λεόν]].<ref>López και Davalillo 2000: 57.</ref> Το 27 π.Χ. ο [[Οκταβιανός Αύγουστος|Αύγουστος]] προσέθεσε στην Εντεύθεν Ιβηρία τις πρόσφατες κατακτημένες περιοχές της Κανταβρίας και τη μετονόμασε σε [[Ταρρακωνική]].<ref>López και Davalillo 2000: 61.</ref>