Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Στο έργο του Ευριπίδη, συνυπάρχουν το τραγικό, το δραματικό και το θεατρικό στοιχείο. Είναι το μοναδικό έργο της αρχαιότητας, όπου ο Διόνυσος πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος [[θεός]], καθώς αυτό αποτελεί το δράμα του θεού, που είναι το δράμα του ανθρώπου. Δραματοποιούνται τα Θεοφάνια του Διόνυσου και εξανθρωπίζεται το θείο. Μια καινούργια θρησκεία απειλεί, μια νέα δύναμη εισχωρεί που θέλει να επιβάλει τη δική της λατρεία.
 
Ο Διόνυσος, γιος του [[Δίας (μυθολογία)|Δία]] και της κόρης του Κάδμου Σεμέλης, φτάνει στη Θήβα με μορφή ανθρώπου, για να επιβάλει τη λατρεία του. Οι κόρες του Κάδμου αμφισβητούν τη θεϊκή του καταγωγή και τρελαίνονται από το θεόαυτον και ως Μαινάδες πια πηγαινουν και παραμενουν στο Κιθαιρώνα λατρευοντας. Ο Πενθέας, γιος της Αγαύης αποφασίζει να στραφεί ενάντια στις Μαινάδες. ΣυλαμβανειΣυλλαμβανει τον Διόνυσο, αυτός ελευθερώνεται και με σεισμό καταστρεφει το παλάτι. Στη συνέχεια ο Πενθέας μεταμορφώνεται σε Μαινάδα, όταν έφτασεμεταβαινει στο βουνό, αλλα εκει οι μαινάδες, με πρώτη τη μητέρα του Αγαυη, τον διαμέλισανδιαμελίζουν. Η Αγαύη επιστρέφει θριαμβευτικά στην πολη αλλά ο Κάδμος τητην κάνει να συνειδητοποιήσει τι έπραξε. Το έργο κλείνει με την εμφάνιση του Διόνυσου ως θεού και το μενος που πεφτει στην περιοχη. Δεν υπάρχει πρόσωπο στο έργο που δεν θα μεταμορφωθεί, ο ίδιος ο θεός μεταμορφώνεται από ζώο σε θνητό, ο Πενθέας από βασιλιάς γίνεται μαινάδα, ηδονοβλεψίας, αδύναμο παιδί, ελάφι σφάγιο.
 
== Τα πρόσωπα του έργου ==
Ανώνυμος χρήστης