Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πανώρια»

2 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
|''Πανώρια'', πράξη β΄, στ. 331-346
|}
Δεν έχει αναγνωριστεί κάποιο συγκεκριμένο ιταλικό πρότυπο, απαντώνται όμως συνηθισμένα μοτίβα από άλλα έργα. Σχετικά κοντά στην υπόθεση είναι το ''Calisto'' του Λουίτζι Γκρότο (Louigi Grotto), από το οποίο προέρχεται το βασικό θέμα των δύο βοσκών, ενός τολμηρού και ενός φοβισμένου, που δεν βρίσκουν ανταπόκριση στα αισθήματά τους. Αναλογίες σε σκηνές παρουσιάζονται επίσης και σε σχέση με το ''Pentimento Amoroso'', άλλο ποιμενικό δράμα του Γκρότο, σε μια σκηνή όπου ο Γύπαρης βρίσκει την Πανώρια να κοιμάται και προσπαθεί να τη φιλήσει, και με τοτον ''Aminta'' του [[Τορκουάτο Τάσο]], στην σκηνή όπου η Φροσύνη προσπαθεί να πείσει την Πανώρια για τα αγαθά του γάμου. Όμως ο Χορτάτσης χειρίζεται το υλικό του με μεγάλη ελευθερία. Αξιοπρόσεκτη διαφοροποίηση από τα αντίστοιχα ιταλικά έργα είναι η ρεαλιστική απεικόνιση της αγροτικής και βουκολικής ζωής με πολλές αναφορές στις γεωργικές εργασίες, στοιχεία που δεν υπάρχουν στα [[Αρκαδία (αρκαδικό λογοτεχνικό ύφος)|αρκαδικά]] ιταλικά έργα όπου το βουκολικό περιβάλλον είναι απλό διακοσμητικό σκηνικό. Και οι μυθολογικές αναφορές είναι περιορισμένες (δεν υπάρχουν νύμφες και σάτυροι), δεν αποφεύγονται τελείως όμως, αφού η αίσια έκβαση επιτυγχάνεται χάρη στην παρέμβαση της Αφροδίτης και όχι εξαιτίας κάποιας αιτιολογημένης μεταστροφής του χαρακτήρα των ηρωίδων.
 
Τα τυπικά θεματικά μοτίβα της ποιμενικής ποίησης που είχε γίνει πολύ δημοφιλής στην Ιταλία –και ενδεχομένως ήδη και στην Κρήτη- αξιοποιούνται αλλά συνδυάζονται με ρεαλιστικές αναφορές στην αγροτική ζωή που απέχουν από την εξιδανικευμένη των ιταλικών έργων. Η παρουσίαση των ερωτικών συναισθημάτων μέσω των δύο βοσκών που θρηνούν με υπερβολές προσπαθώντας να αποδείξουν ποιος από τους δύο είναι πιο δυστυχισμένος εξισορροπείται από τις κωμικές σκηνές στις οποίες ο Γιαννούλης κάνει ερωτικές προτάσεις στη Φροσύνη κι εκείνη τον απορρίπτει εκφράζοντας αμφιβολίες για τις ικανότητές του λόγω της μεγάλης ηλικίας του, χρησιμοποιώντας υπονοούμενα παρμένα από την αγροτική ζωή. Γι' αυτόν τον λόγο στην Πανώρια αναγνωρίζεται ειρωνική διάθεση του Χορτάτση απέναντι στις συμβάσεις της ιταλικής ποιμενικής ποίησης<ref>A. Vincent, «Πανώρια ή το παιχνίδι της ειρωνικής νοσταλγίας», στο: ''Γεώργιος Χορτάτσης, ο πατέρας του νεοελληνικού θεάτρου'', αφιέρωμα του ενθέτου ''Επτά Ημέρες'' της εφ. ''Καθημερινή'', 3.12.2000, σελ. 17</ref>
Ανώνυμος χρήστης