Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
επιμέλεια, + νέα κατηγορία
{{πληροφορίες προσώπου}}
{{πληροφορίες προσώπου}}Ο '''Μιχάι Εμινέσκου''', (''Mihai Eminescu'', πραγματικό όνομα ''Mihail Eminovici'' - Μιχαήλ Εμινόβιτσι, [[15 Ιανουαρίου]] [[1850]] - [[15 Ιουνίου]] [[1889]]) ήταν [[Ρουμάνοι|Ρουμάνος]] ποιητής και λογοτέχνης. Γεννήθηκε στο [[Μποτοσάνι]] (Botoșani) της Μολδαβίας στις [[15 Ιανουαρίου]] του έτους [[1850]] και υπήρξε γόνος ευκατάστατης επαρχιακής [[οικογένεια]]ς. Ξεκίνησε το σχολείο στην [[πόλη]] Τσερναούτσι (Cernăuți) και το τελείωσε στο Σιμπίου (Sibiu), όπου είχε την ευκαιρία να μελετήσει επαρκώς τη [[γερμανική γλώσσα]]. Σε ηλικία 19 ετών εγγράφηκε στη φιλοσοφική σχολή του [[πανεπιστήμιο της Βιέννης|Πανεπιστημίου της Βιέννης]] και κατόπιν μελέτησε [[Νομική επιστήμη|νομικά]] στο [[Βερολίνο]] και στην Ιένα. Δίχως να ολοκληρώσει τις σπουδές του σε κάποιον ιδιαίτερο τομέα, επέστρεψε στην πατρίδα του εργαζόμενος ως βιβλιοθηκάριος, σχολικός επιθεωρητής και δημοσιογράφος στο [[Ιάσιο|Ιάσιο (Iași)]] (1874-1876). Έχασε τη θέση εργασίας του εξαιτίας πολιτικών αντιπαλοτήτων και αναγκάστηκε να μετακομίσει στο [[Βουκουρέστι]] (București), όπου εργάστηκε κυρίως ως αρθρογράφος, συνεχίζοντας παράλληλα να γράφει και να δημοσιεύει ποιήματα.
 
Από πολύ νωρίς ο Εμινέσκου έδειξε το ποιητικό του ταλέντο δημοσιεύοντας ποιήματα του στο γνωστό τότε φιλολογικό περιοδικό της πατρίδας του «Λογοτεχνικές Συνδιαλέξεις» (''Convorbiri Literare''), όπου και δέχθηκε εγκωμιαστικές κριτικές από τον μεγάλο κριτικό και λογοτέχνη [[Τίτο Μαϊορέσκου]] (Titu Maiorescu). Ανήκε στη γενιά των μεγάλων κλασικών Ρουμάνων συγγραφέων, όπως ο διηγηματογράφος Ίον Κρεάνγκα (Ion Creangă) και ο φαναριώτικης καταγωγής λογοτέχνης και θεατρικός συγγραφέας [[Ίων Λούκα Καρατζιάλε]] (Ion - Luca Caragiale), ο οποίος συνεργάστηκε με τον νεαρό ποιητή Εμινέσκου στην [[εφημερίδα]] «Ο Χρόνος» (''Timpul'').
 
== Επιδράσεις ==
Ο ποιητής έζησε σε μια εποχή ταραγμένη και συνάμα αποφασιστική για τη χώρα του, η οποία μόλις απελευθερωμένη από την ηγεμονία της [[Οθωμανική αυτοκρατορία|οθωμανικής αυτοκρατορίας]], αναζητούσε την εθνική της ταυτότητα ανάμεσα στις ευρύτατες ανακατατάξεις της [[Βαλκάνια|Βαλκανικής]] περιοχής και τις κυριαρχικές διαθέσεις της Ρωσίας και της Γαλλίας. Το νέο κράτος που δημιουργείτο, χρησιμοποιούσε ακόμα ως [[επίσημη γλώσσα]] και γραφή τα [[Ελληνική γλώσσα|ελληνικά]] και διατηρούσε έντονα στοιχεία από το φαναριώτικο παρελθόν της. Με το λογοτεχνικό του ταλέντο και την ευρύτατη παιδεία του ο ποιητής κατόρθωσε να αναπτύξει τη [[ρουμανική γλώσσα]] και [[λογοτεχνία]] όσο σχεδόν κανείς άλλος από τους συγχρόνους του λογοτέχνες, παράγοντας πρότυπα για τη ρουμανική ποίηση, τα οποία θεμελιώνονται σε έναν ιδιότυπο ρουμανικό ρομαντισμό. Διαμόρφωσε μια νέα ποιητική έκφραση, επιβάλλοντας δικά του στερεότυπα. Μολονότι καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του δεδεν δημοσίευσε παρά μόνο έναν τόμο ποιήματα (1884), η αξία του έργου του τον ανέδειξε ως τον μεγαλύτερο πιθανώς Ρουμάνο λυρικό ποιητή.
 
Ο ποιητής έζησε σε μια εποχή ταραγμένη και συνάμα αποφασιστική για τη χώρα του, η οποία μόλις απελευθερωμένη από την ηγεμονία της [[Οθωμανική αυτοκρατορία|οθωμανικής αυτοκρατορίας]], αναζητούσε την εθνική της ταυτότητα ανάμεσα στις ευρύτατες ανακατατάξεις της [[Βαλκάνια|Βαλκανικής]] περιοχής και τις κυριαρχικές διαθέσεις της Ρωσίας και της Γαλλίας. Το νέο κράτος που δημιουργείτο, χρησιμοποιούσε ακόμα ως [[επίσημη γλώσσα]] και γραφή τα [[Ελληνική γλώσσα|ελληνικά]] και διατηρούσε έντονα στοιχεία από το φαναριώτικο παρελθόν της. Με το λογοτεχνικό του ταλέντο και την ευρύτατη παιδεία του ο ποιητής κατόρθωσε να αναπτύξει τη [[ρουμανική γλώσσα]] και [[λογοτεχνία]] όσο σχεδόν κανείς άλλος από τους συγχρόνους του λογοτέχνες, παράγοντας πρότυπα για τη ρουμανική ποίηση, τα οποία θεμελιώνονται σε έναν ιδιότυπο ρουμανικό ρομαντισμό. Διαμόρφωσε μια νέα ποιητική έκφραση, επιβάλλοντας δικά του στερεότυπα. Μολονότι καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του δε δημοσίευσε παρά μόνο έναν τόμο ποιήματα (1884), η αξία του έργου του τον ανέδειξε ως τον μεγαλύτερο πιθανώς Ρουμάνο λυρικό ποιητή.
 
== Εργογραφία ==
 
Η λυρική μπαλάντα με τον τίτλο ο ''Αυγερινός'' (''L' Εtoile du soir'') θεωρείται κορύφωση της ποιητικής του δημιουργίας. Εδώ, όπως και στην «Προσευχή ενός Δάκα» καθώς και στην «1η Επιστολή», περιγράφεται η σχέση θείου-ανθρωπίνου. Όσον αφορά στον πεζό λόγο, ιδιαίτερη θέση κατέχει ''Ο Φτωχοδιόνυσος'', φανταστικό διήγημα που δημοσιεύθηκε το 1872 στις «Λογοτεχνικές Συνδιαλέξεις». Παρόλο που ανήκει στις δημιουργίες της νεότητας του συγγραφέα, θεωρήθηκε εξαρχής αριστούργημα.
 
== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
* [http://www.mihai-eminescu.net/ The Mihai Eminescu Official web site ]
 
 
{{DEFAULTSORT:Εμινεσκου, Μιχαηλ}}
 
[[Κατηγορία:Ρουμάνοι ποιητές]]
[[Κατηγορία:Ρουμάνοι θεατρικοί συγγραφείς]]
[[Κατηγορία:Ρουμάνοι δοκιμιογράφοι]]
[[Κατηγορία:Δημοσιογράφοι]]
[[Κατηγορία:Μέλη της Ρουμανικής Ακαδημίας]]
25.617

επεξεργασίες