Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ουγγρική Επανάσταση του 1956»

 
=== Η σοβιετική εισβολή ===
Στις 23 Οκτωβρίου 1956, 300.000 άνθρωποι ξεχύθηκαν στους δρόμους της Bουδαπέστης για να συνταχθούν πίσω από τα λάβαρα της MEFESZ, της Ένωσης Συγγραφέων, και την τρίχρωμη ουγγρική σημαία, σύμβολο των επαναστατών. Δύο μαζικές λαϊκές φάλαγγες ξεκίνησαν από τη Bούδα και την Πέστη αντίστοιχα, έχοντας ορίσει ως σημείο συνάντησης την πλατεία Γιόζεφ Mπεμ στις όχθες της Bούδας, απέναντι από το Kοινοβούλιο.
Tελικά, στις 23 Οκτωβρίου, ο Xρουτσώφ έδωσε τη συγκατάθεσή του, αφού σε ειδική συνεδρίαση για το θέμα, η Kεντρική Eπιτροπή του KKΣE επικύρωσε την απόφαση για την αποστολή στρατευμάτων με ψήφους 9-1 προετοιμάζοντας 39 μηχανοκίνητες μεραρχίες, 128 μεραρχίες τυφεκιοφόρων υπό την διοίκηση του στρατηγού Mαλίνιν του Γενικού Eπιτελείου της EΣΣΔ. O Αρχηγός της KGB, στρατηγός Σέροφ, διορίστηκε υπεύθυνος για την προπαγάνδα και τη συλλογή πληροφοριών, ενώ δύο μέλη του Πολιτικού Γραφείου, οι Mικογιάν και Σουσλόφ, θα λειτουργούσαν ως πολιτικοί σύμβουλοι της επιχείρησης.
 
Η ανάμειξη του Σοβιετικού παράγοντα, μετέτρεψε έναν καθαρά πολιτικό αγώνα σε ιερό πόλεμο για την εθνική ανεξαρτησία και χιλιάδες πολίτες προσήλθαν εθελοντικά για να ενισχύσουν την αντίσταση. Oι πολίτες οχυρώθηκαν στις μεγάλες πολυκατοικίες που περιέβαλαν τους κεντρικούς δρόμους της Bουδαπέστης, με στόχο να εμποδίσουν τα άρματα μάχης να φτάσουν στο κέντρο της πόλης χωρίς όμως να υπάρχει ένα γενικό σχέδιο.
 
Mετά από δώδεκα ώρες επιχειρήσεων των Σοβιετικών, τα κύρια ορμητήρια των επαναστατών στον κινηματογράφο "Kόρβιν", στο κτήριο της Ραδιοφωνίας παρέμεναν στα χέρια της αντίστασης. Oι αντιστασιακές ομάδες ήλεγχαν πλήρως τα εργοστάσια της πολεμικής βιομηχανίας στη νήσο Tσέπελ, απ' όπου οι πολίτες προμηθεύονταν τον οπλισμό και τα πολεμοφόδιά τους.
 
Στις 28 Οκτωβρίου 7 μεραρχίες του ουγγρικού στρατού προσχώρησαν στην επανάσταση. Τα σοβιετικά τεθωρακισμένα αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από τη [[Βούδα]] και απ’ όπου, θα αποσύρονταν την επομένη.<ref>[http://www.kathimerini.gr/773943/article/epikairothta/kosmos/h-oyggrikh-epanastash εφημερίδα καθημερινή]</ref>
 
Στις 30 Οκτωβρίου, ο Νάγκι ζήτησε την αποχώρηση των Σοβιετικών από όλη την Ουγγαρία και ανακοίνωσε ανασχηματισμό της κυβέρνησης.
 
Στις 4 Νοεμβρίου τα άρματα του [[κόκκινος Στρατός|Κόκκινου Στρατού]] μπαίνουν ξανά στη Βουδαπέστη και τα σοβιετικά στρατεύματα ανοίγουν πυρ. Ο Νάγκι καταφεύγει στη [[γιουγκοσλαβία|γιουγκοσλαβική]] πρεσβεία. Ο [[Γιάνος Κάνταρ]], με τον οποίο ο Νάγκυ είχε αντικαταστήσει τον Γκέρο, ανακοινώνει τη δημιουργία μιας ουγγρικής επαναστατικής κυβέρνησης, των εργαζομένων και των αγροτών. Παράλληλα ανανεώνει τις σχέσεις με την ΕΣΣΔ. Σχολαστικά προετοιμασμένη, η δεύτερη ρωσική επέμβαση ήταν πολύ πιο αποτελεσματική από την πρώτη, με 200.000 άνδρες και 2.000 άρματα να εισβάλλουν στη χώρα.
 
Για να διαφύγουν τη σύλληψη ή την απέλαση, 200.000 άνθρωποι αναζητούν καταφύγιο στη [[Δυτικός κόσμος|Δύση]] μέσω της [[Αυστρία]]ς ή της Γιουγκοσλαβίας, περνώντας το [[Σιδηρούν Παραπέτασμα]].
 
Στις 07 Νοεμβρίου δόθηκε η διαταγή για τον μαζικό βομβαρδισμό του Tσέπελ από εδάφους και αέρος. Μαχητικά αεροσκάφη σφυροκοπούσαν τις βάσεις των επαναστατών με κάθετες εφορμήσεις, ενώ τα τεράστια κανόνια που είχαν τοποθετήσει οι Pώσοι στο λόφο Γκέλερτ, κατέκλυσαν τα εργοστάσια με οβίδες. Mέχρι τις 10/11 όλα τα εργοστάσια και οι αποθήκες που χρησίμευαν ως βάσεις για την αντίσταση είτε είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από τους βομβαρδισμούς είτε είχαν καταληφθεί από τα σοβιετικά στρατεύματα. H μάχη της Bουδαπέστης είχε τελειώσει.<ref>[http://www.militaryhistory.gr/articles/view/173/3 Ιστορικά Θέματα, Σύγχρονης εποχής, Ουγγρική επανάσταση]</ref>
Ο Νάγκι θα καταδικαστεί σε θάνατο στις 16 Ιουνίου 1958 στη Βουδαπέστη.
 
Το αποτέλεσμα της δεύτερης σοβιετικής επέμβασης στην Βουδαπέστη είναι 2.500 με 3.000 πολίτες νεκροί στην Ουγγαρία και 720 νεκροί και 1251 τραυματίες από την πλευρά των σοβιετικών στρατιωτών. Η εξέγερση εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλη την Ουγγαρία και η κυβέρνηση πέφτει. Χιλιάδες πολίτες οργανώθηκαν σε παραστρατιωτικές ομάδες. [[κομουνισμός|Κομμουνιστές]] και μέλη της ÁVH δολοφονήθηκαν ή φυλακίστηκαν, ενώ φυλακισμένοι συνεργάτες των Ναζί απελευθερώνονται και οπλίζονται.{{πηγή}
Αυτοσχέδια δημοτικά συμβούλια αποκόπτονται από την πολυκομματική κυβέρνηση του Μετώπου Ανεξαρτησίας του Ουγγρικού Λαού και απαιτούν πολιτικές αλλαγές. Η νέα κυβέρνηση του [[Ίμρε Νάγκι]] διαλύει την Κρατική Αστυνομία και δηλώνει την πρόθεσή της να αποχωρήσει από το [[Σύμφωνο της Βαρσοβίας]], ενώ παράλληλα δεσμεύεται για τη διεξαγωγή εκλογών με ανταγωνιστικά ψηφοδέλτια. Μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου, οι μάχες σταματούν και η αίσθηση της ομαλότητας επιστρέφει.
 
Οι [[σοβιετική ένωση|Σοβιετικοί]], ενώ έδειξαν προθυμία να διαπραγματευθούν την απόσυρση των σοβιετικών δυνάμεων, στη συνέχεια, και ενώ άρχισαν να ηγούνται της εξέγερσης φιλοδυτικά στοιχεία, το πολιτικό γραφείο άλλαξε γνώμη και άρχισε να σχεδιάζει τη συντριβή της εξέγερσης. Στις 4 Νοεμβρίου, μια μεγάλη σοβιετική δύναμη εισήλθε στη Βουδαπέστη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Οι εξεγερθέντες άντεξαν μέχρι τις 10 Νοεμβρίου. Πάνω από 2.500 Ούγγροι και 700 Σοβιετικοί στρατιώτες σκοτώθηκαν στη σύγκρουση, ενώ 200.000 Ούγγροι εγκατέλειψαν τη χώρα ως [[πρόσφυγες]]. Οικαι οι μαζικές συλλήψεις συνεχίστηκαν για μήνες μετά, αν και [[αμνηστία]] δόθηκε το 1963.
 
Ο Νάγκι θα καταδικαστείκαταδικάστηκε σε θάνατο στις [[16 Ιουνίου]] 1958 στη Βουδαπέστη.
 
== Πηγές - Παραπομπές ==
7.023

επεξεργασίες