Σαμουήλ Χαντζερής: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
μ Αντικατάσταση παρωχημένου προτύπου με references tag
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Γραμμή 1:
{{πληροφορίες προσώπου}}Ο '''Σαμουήλ Α΄''' (κατά κόσμον '''Σκαρλάτος Χαντζερής''') διετέλεσε Πατριάρχης [[Κωνσταντινούπολη|Κωνσταντινουπόλεως]] δύο φορές, τα έτη [[1763]]-[[1768]] και [[1773]]-[[1774]].
 
Γεννήθηκε το 1700 στην Κωνσταντινούπολη, στην [[Οικογένεια Χαντζερή]]καιήταν γιος του Γιαννάκη εκπροσώπου των εμπόρων της Πόλης και της Υψηλάντη. Σπούδασε στη [[Μεγάλη του Γένους Σχολή]]. Σε μικρή ηλικία χειροτονήθηκε [[διάκονος]] και αργότερα έγινε [[αρχιδιάκονος]] του Πατριάρχη [[Παΐσιος Β΄|Παΐσιου Β΄]]. Το [[1731]] εξελέγη Μητροπολίτης Δέρκων και στις [[24 Μαΐου]] [[1763]] Οικουμενικός Πατριάρχης, αν και ο ίδιος θεωρούσε ότι ήταν μεγάλος σε ηλικία για τη θέση αυτή.
 
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του ασχολήθηκε με τα οικονομικά του Πατριαρχείου: περιόρισε τις δαπάνες, περιέκοψε τους εράνους και την περιφορά «δίσκου» πεντάκις ανά έτος και κατήργησε την παλαιά συνήθεια να εισφέρουν ιερείς και ιερομόναχοι σε είδος (ζώα, αβγά, κλπ.) στο Πατριαρχείο. Ενίσχυσε την παιδεία και ανόρθωσε το κύρος του Πατριαρχείου. Το [[1767]] κατήργησε το Αυτοκέφαλο των Αρχιεπισκοπών Πεκίου και Αχρίδος (της οποίας η δικαιοδοσία είχε φτάσει να περιλαμβάνει μεγάλες περιοχές της Μακεδονίας, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Αλβανίας και Σερβίας)<ref>[http://www.livepedia.gr/index.php?title=Αχρίδα Livepedia]</ref> και τις επανέφερε στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Γραμμή 9:
Οι ριζοσπαστικές κινήσεις του προκάλεσαν αντιδράσεις, οι οποίες έφτασαν στο σημείο να τον αναγκάσουν σε παραίτηση στις [[5 Νοεμβρίου]] [[1768]]. Εξορίστηκε στη [[Μονή Μεγίστης Λαύρας]] του [[Άγιο Όρος|Αγίου Όρους]] και το [[1770]] πέτυχε να του επιτρέψει η τουρκική κυβέρνηση να επιστρέψει στην κατοικία του στα [[Θεραπειά]]. Μετά την παραίτηση του Πατριάρχη [[Θεοδόσιος Β΄ (πατριάρχης)|Θεοδοσίου Β΄]], η Σύνοδος εξέλεξε και πάλι τον Σαμουήλ Πατριάρχη, παρά τη θέλησή του, στις [[17 Νοεμβρίου]] [[1773]].
 
Η δεύτερη αυτή Πατριαρχία του διήρκεσε περίπου έναν χρόνο. Κατά τη διάρκειά της προσπάθησε να επιλύσει το ζήτημα των «Κολλυβάδων» επιλέγοντας σκληρότερη πολιτική από αυτήν του προκατόχου του. Στις [[24 Δεκεμβρίου]] [[1774]] εξορίστηκε πάλι στο Άγιο Όρος και μετά στη [[Χάλκη (Τουρκία)|Χάλκη]], όπου και πέθανε στις [[10 Μαΐου]] [[1775]]. Ετάφη στο ναό του Αγίου Νικολάου στη [[Χάλκη (Τουρκία)|Χάλκη]].<ref>[http://www.halki-morf-sind.gr/articles.php?sub_id=1 Ακύλα Μήλλα, Ο ιερός ναός του αγίου Νικολάου]</ref>

Φημολογείται οτι ερωμένη του Σαμουήλ ήταν η Ρωξάνδρα Καρατζά.<ref>Σταματόπουλος Τάκης, ''Ο εσωτερικός αγώνας'', εκδόσεις Κάλβος, τόμος Α΄, σελ. 152</ref>. Ανίψια του ήταν ο [[Κωνσταντίνος Χαντζερής|Κωνσταντίνος]] πρίγκιπας της Βλαχίας και ο [[Αλέξανδρος Χαντζερής|Αλέξανδρος]] πρίγκιπας της Μολδαβίας.
 
==Παραπομπές==