Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Γιάννης Φέρτης»

Μετά το "Αμφι-Θέατρο", ακολούθησε η συνεργασία του με το φημισμένο Ρώσο σκηνοθέτη Γιούρι Λιουμπίμοφ στα έργα του Α. Τσέχωφ "O Γλάρος" (1993 & 1994) και "O Βυσσινόκηπος" (1995), καθώς και στους "Δανειστές" του Α. Στρίντμπεργκ" (1994). Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις "Δον Ζουάν" του Μολιέρου (1997), "Ούτε Κρύο ούτε Ζέστη" (1998) του Ξ. Κρετς. Την ίδια χρονιά (1998) συμμετείχε στην παράσταση - αφιέρωμα στον μεγάλο ποιητή [[Γιώργος Σεφέρης|Γ. Σεφέρη]] "Όπου και να ταξιδέψω..." (στιγμές και μνήμες Γιώργου Σεφέρη), ενώ το 2003 συμμετείχε στη μουσική παράσταση - αφιέρωμα των μαθητών της σχολής του Θεάτρου Τέχνης στους Κ. Κουν και [[Μάνος Χατζιδάκης|Μ. Χατζηδάκη]] "Ο Ύμνος στους Θεούς ας Πάει".
 
Το 2003 επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν με την παράσταση "Προσωπική Συμφωνία" του Ρ. Χάργουντ, η οποία γνωρίζει μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία για 2δύο σεζόν. Κάτω από την ίδια θεατρική στέγη πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις "Το Πορτραίτο του Όσκαρ Ουάιλντ" του Μ. Μακλιαμόρ (2004), "Η Επιστροφή" του Τζ. Κόνραντ (2007), όπου έλαβε το Θεατρικό Βραβείο Κοινού, "Ο Δρόμος Περνάει από Μέσα" του Ι. Καμπανέλλη (2011 & 2013), ενώ εμβληματική ήταν η ερμηνεία του στον "Πατέρα" του Α. Στρίντμπεργκ (2012).
 
Την τελευταία εικοσαετία25-ετία, πέραν των παραστάσεων του Θεάτρου Τέχνης, συνεργάστηκε με διάφορα θεατρικά σχήματα (Απλό Θέατρο, Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, Θέατρο Κ. Δανδουλάκη, Θέατρο Δ. Χορν, Νέο Θέατρο Βασιλάκου) και πρωταγωνίστησε στα έργα "Ο Θαυματοποιός" του Μπ. Φρίελ (2000 & 2001), όπου έλαβε το Βραβείο Ερμηνείας "Αιμίλιος Βεάκης", "Οι Τρεις Αδερφές" (2004), "Ο Βυσσινόκηπος" (2009), "O Θείος Βάνιας" (2014 & 2015) του Α. Τσέχοφ, "Η Επιστροφή της Γηραιάς Κυρίας" του Φ. Ντύρενματ (2008), "Ο Θεός της Σφαγής" της Γ. Ρεζά (2010) και "Από τη Σιωπή έως την Άνοιξη" του Λ. Προυσαλίδη (2016).
 
==Αρχαία Τραγωδία==
Ανώνυμος χρήστης