Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας»

O.o
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
(O.o)
 
==Η ενθρόνιση==
Ήταν πρωτότοκος υιόςγιος του αυτοκράτορα [[Κωνσταντίνος Ι΄|Κωνσταντίνου Ι΄ Δούκα]] ([[1059]]-[[1067]]) και της Ευδοκίας Μακρεμβολίτου. Νήπιο σχεδόν εστέφθη συμβασιλέας από τον πατέρα του και δεκαετής περίπου τον διαδέχθηκενδιαδέχθηκε, όταν εκείνος πέθανε τοντο ΜάϊονΜάιο του [[1067]]. Μετά από λίγους μήνες η μητέρα του παντρεύτηκε τοντο στρατηγόνστρατηγό [[Ρωμανός Δ΄|ΡωμανόνΡωμανό ΔιογένηνΔιογένη]], οπότε τον ΙανουάριονΙανουάριο του [[1068]] του παρέδωσε τηντη βασιλικήνβασιλική αρχήναρχή.
 
Το φθινόπωρονφθινόπωρο του [[1071]], όταν έγινε γνωστόνγνωστό ότι οι Τούρκοι αιχμαλώτισαν τον αυτοκράτορα ΡωμανόνΡωμανό Δ', οι φίλοι του Δούκα -πρωτοστατούντος του καίσαρα ΙωάννουΙωάννη Δούκα- αναγόρευσαν αυτοκράτορα τον Μιχαήλ και εξόρισαν την Ευδοκία στο [[μοναστήριονμοναστήρι της Πιπερούς]], που η ίδια είχε ιδρύσει στην [[Προποντίδα]], όπου δια της βίας εκάρη μοναχή. Στο μεταξύ ο Ρωμανός Δ' ελευθερωθείς από τον [[σουλτάνος|ΣουλτάνονΣουλτάνο]] [[Άλπ Αρσλάν]] ερχόταν να διεκδικήσει τοντο θρόνονθρόνο. Τότε ο Μιχαήλ Ζ΄ θορυβηθείς εξαπέστειλε στρατεύματα τα οποία συνέλαβαν τον ΡωμανόνΡωμανό Δ' και τον τύφλωσαν.
 
==Πρώτες αποφάσεις==
Ο Μιχαήλ Ζ' αναλαμβάνοντας την ΑρχήνΑρχή προσέλαβενπροσέλαβε ως [[Λογοθέτης|λογοθέτηνλογοθέτη των δρόμων]] τον [[ευνούχος|ευνούχονευνούχο]] ΝικηφόρονΝικηφόρο (''Νικηφορίτζη''), ο οποίος απομάκρυνεναπομάκρυνε από τα ανάκτορα όλους τους συγγενείς και φίλους του αυτοκράτορα. Είχε καταστεί δε πανίσχυρος κυβερνήτης με αδικίες και καταχρήσεις. Έφθασε δε να πουλά τοντο σίτονσίτο στονστο λαόνλαό αντί ενός μεδίμνου και τούτο ελλιπή «παρά πινακίω», εξ ου και το προσωνύμιονπροσωνύμιο "ο Παραπινάκης".
 
==Σημαντικά προβλήματα στη θητεία του==
ΣτηνΣτη σιτοδείανσιτοδεία και τον λιμόνλιμό που ενέσκηψαν ήλθεήρθε να προστεθεί και η επιδρομή των Τούρκων, που θεώρησαν άκυρες τεςτις συνομολογηθείσες συμφωνίες με τον ΡωμανόνΡωμανό Δ' και εισβάλλοντας στηνστη [[ΜικράνΜικρά ΑσίανΑσία]] κατέλαβαν τεςτις εκεί περιοχές. Τον ίδιονίδιο καιρόνκαιρό συνέβη και η ανταρσία του Φράγκου Ουρσελίου, η επανάστασιςεπανάσταση της [[Βουλγαρία]]ς, η επιδρομή των Χρωβατών ([[Κροάτες|Κροατών]]) στην [[ΙλλυρίανΙλλυρία]] και των [[Νορμανδοί|Νορμανδών]] στην [[κάτω ΙταλίανΙταλία]], οι οποίοι στηνστη συνέχειανσυνέχεια στράφηκαν στα [[Αλβανία|αλβανικά]] παράλια. Εναντίον αυτών εστάλη ο στρατηγός [[Δαμιανός Δαλασσηνός]], ο οποίος ηττήθηκε κατά κράτος από τους Βουλγάρους και τους συμμάχους τους [[Σέρβοι|Σέρβους]]. Αποσταλείς στηνστη συνέχειανσυνέχεια ο στρατηγός [[Νικηφόρος Βρυέννιος]] κατόρθωσε να ειρηνεύσει τεςτις χώρες εκείνες και να καθυποτάξει τους Βουλγάρους και να εκδιώξει τους Χρωβάτες, τους Σέρβους και τους Νορμανδούς. Νέες όμως θύελλες εξερράγησαν.
 
Ο στρατηγός Νέστωρ στηνστη ΔρίστριανΔρίστρια (σημερ. [[Σιλίστρια]]) της Βουλγαρίας, δυσαρεστηθείς διαγια την αργοπορίαναργοπορία της μισθοδοσίας του και του στρατού του, απαίτησε τηντη καθαίρεσινκαθαίρεση του Νικηφορίτζη. Αρνούμενος ο Μιχαήλ Ζ', ο Νέστωρ στασίασε προσλαμβάνοντας διαγια συμμάχους του τους [[Πατσινάκες]] ή Πατσενέγκες και φθάνοντας στα προάστια της [[ΚωνσταντινουπόλεωΚωνσταντινούπολη]]ς, όπου οι κάτοικοι πέθαιναν σωρηδόν από τον λοιμόνλοιμό μένοντας άταφοι.
 
==Εγκατάλειψη του θρόνου==
Μπροστά σ' αυτές τις συμφορές ο Μιχαήλ Ζ' παρέμεινε ανάλγητος και προχώρησε στην καθαίρεση του δαφνοστεφή στρατηγού Νικηφόρου ΒρυεννίουΒρυέννιου και του στρατηγού ΒασιλακίουΒασιλάκιου. Τότε ο Βρυέννιος στασίασε και αναγορεύθηκε «αυτοκράτορας πασών των επαρχιών από Δυρραχίου μέχρι Αδριανουπόλεως» και αυτής της Κωνσταντινουπόλεως. Τότε στασίασε και ο [[Νικηφόρος Βοτανειάτης]] από τη [[Μικρά Ασία]] που έφθασε στη [[Χαλκηδόνα]] και στη [[Ουσκουντάρ|Χρυσόπολη]] κυριεύοντας τα στενά του [[Βόσπορος|Βοσπόρου]]. Τότε εξερράγη λαϊκή εξέγερση: πρόκριτοι και λαός πήραν τα όπλα την [[Κυριακή του Λαζάρου]] [[1078]], επιτέθηκαν στη φρουρά των ανακτόρων και τελικά αιχμαλώτισαν τον Μιχαήλ Ζ' και εξανάγκασαν αυτόν και την αυτοκράτειρα Μαρία να καρούν μοναχοί. Τη μεθεπομένη εισήλθε στη πόλη επευφημούμενος ο νέος αυτοκράτορας [[Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης]].
 
Μετά από κάποιο χρόνο ο Μιχαήλ Ζ' προεχειρίσθη μητροπολίτης Εφέσου, αλλά μεταμεληθείς επέστρεψε στη [[μονή Στουδίου]], κατ΄ άλλους στη [[Μονή του Μανουήλ]] (1071 -1078), όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Ο Μιχαήλ Ζ’ από το γάμο του με τη Μαρία απέκτησε ένα γιο, τον πορφυρογέννητο Κωνσταντίνο, τον οποίο σε μικρή ηλικία μνήστευσε με την κόρη του Νορμανδού ηγεμόνα της Κάτω Ιταλίας, Ροβέρτου Γισκάρδου. Ο [[Αλέξιος Α' Κομνηνός]], ανεβαίνοντας στο θρόνο το [[1081]], μνήστευσε αυτόν με τη κόρη του, Άννα. Από αυτό λαμβάνοντας αφορμή ο [[Ροβέρτος Γισκάρδος]] επιχείρησε το [[1081]] την κατά του [[Βυζαντινή αυτοκρατορία|Βυζαντίου]] μεγάλη εκστρατεία.
102.807

επεξεργασίες