Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λατομείο Κιλκίς»

μ (Αντικατάσταση παρωχημένου προτύπου με references tag)
Στην περιοχή φαίνεται ότι υπήρχε αρχαία πόλη ήδη από την [[Εποχή του Σιδήρου]], όπως μαρτυρούν τα αρχαιολογικά ευρήματα του πρόσφατα ανακαλυφθέντος νεκροταφείου που σχετίζεται με τους [[Παίονες]]<ref>[http://www.ant1online.gr/Culture/History/2003/20037/35431a78-a7b2-4dcc-8851-d49ccf46986e.aspx AntennaOnLine, 24 Σεπτεμβρίου 2007]</ref>.
 
Παλαιότερες ονομασίες του χωριού ήταν "Σπανό", στη συνέχεια εκ παραφοθοράς "Σπάντσι", και "Σπάντσοβο"<ref>[https://e2-4dimkilkis.wikispaces.com/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%AC Δ΄ Δημοτικό Κιλκίς, Χωριά]</ref>. Στο χωριό ζούσαν χριστιανοί και λίγοι μουσουλμάνοι κατά τη διάρκεια της [[Τουρκοκρατία]]ς και οι κάτοικοι ήταν [[κολίγος|κολίγοι]] του Ισπανοεβραίου ([[Σεφαρδίτες|Σεφαρδίμ]]) Σαούλ Μοδιάνο<ref>[http://lithoksou.net/gevgeli.html Ιστοσελίδα Δημήτρη Λιθοξόου]</ref>. Υπήρχε επίσης και Τούρκος Μπέης, ο οποίος εκμεταλλευόταν κάποια αγροκτήματα. Οι χριστιανοί κάτοικοι του Σπαντζόβου κατέληξαν στην εξαρχική πλευρά και με τη [[Συνθήκη του Νεϊγύ]] το [[1919]] προσέφυγαν στη [[Βουλγαρία]]. Το 1920 στο χωριό εγκαταστάθηκαν (αφού εξαγόρασαν το κτήμα από το Σ. Μοδιάνο) δύο φάρες [[Σαρακατσάνοι|Σαρακατσαναίων]] ''(Καραθοδωραίοι: 75 οικογένειες και Αρκουδαίοι: 21 οικογένειεςοικογένεια), αλλά και οι "σμίχτες"<ref name="Σημείωση1" group="Σημ.">Οι σμίχτες ήταν οικογένειες που δεν ανήκαν σε κάποιο τσελιγγάτο και γι αυτό έσμιγαν τα πρόβατά τους σε κάποιο οργανωμένο τσελιγγάτο για να εξασφαλίσουν προστασία και βοσκότοπους</ref> Σκαντζουραίοι: 2 οικογένειες'', οι οποίες ξεκαλοκαίριαζαν με τα κοπάδια τους στην περιοχή ''Μηλιάκι'' [[Βέρμιο|Βερμίου]], κοντά στα Τρία-Πέντε Πηγάδια<ref>[http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:5dUqaVc29wYJ:sarakatsanika.pblogs.gr/files/256083-%CE%92%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%AF%CE%BF.docx+%CE%9C%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%B9&cd=1&hl=el&ct=clnk&gl=gr&lr=lang_el Αγγελική Χατζημιχάλη: "Οι Σαρακατσιάνοι", Σαρακατσάνικα ονόματα από τα τσελιγκάτα του Βερμίου]</ref>. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι αποχώρησαν από το Λατόμι το 1923 με τη [[Συνθήκη της Λωζάνης]], ενώ ο Ιδρίς μπέης ''(που διέμενε στο Πολύκαστρο)'' αποχώρησε μερικές δεκαετίες αργότερα σε μια προσπάθεια να πουλήσει το αγρόκτημά του σε συμφέρουσα τιμή. Η περιοχή θεωρούνταν ιδανική για προστασία από την [[ελονοσία]] (που σημείωνε έξαρση την εποχή εκείνη), λόγω του ισχυρού βόρειου άνεμου, [[Βαρδάρης (άνεμος)|Βαρδάρη]] που φυσάει σχεδόν όλο το χρόνο. Το χωριό ήταν χτισμένο κοντά στη δυτική όχθη της (σήμερα αποξηραμένης) λίμνης Αρζάν. Από το 1928 έως το 1934 εκτελέστηκαν αποστραγγιστικά έργα με σκοπό την αποξήρανση των δίδυμων λιμνών Αρζάν - Αματόβου. Έως τότε μαρτυρείται ιχθυόσκαλα με σημαντικές ποσότητες αλιευμάτων<ref>Δικαίος Βασιλειάδης, Ιστορία του Πολυκάστρου, σελ. 83</ref>.
 
Το χωριό μετονομάστηκε το [[1927]] σε Λατόμι ή Λατομείον εξαιτίας ύπαρξης [[λατομείο]]υ νότια του χωριού. Στη συνέχεια, το παλιό αυτό λατομείο εγκαταλείφθηκε και λειτούργησε νέο λατομείο ανατολικά του χωριού για τις ανάγκες της κατασκευής της [[ΠΑΘΕ]], έως τις αρχές της δεκαετίας του [[1970]], οπότε και έκλεισε με τη θέση σε κυκλοφορία του αυτοκινητόδρομου, λόγω μεγάλης εγγύτητας με το δρόμο. <ref>[http://pandektis.ekt.gr/dspace/handle/10442/172215 Πανδέκτης, Μετονομασίες των οικισμών της Ελλάδας]</ref>
Ανώνυμος χρήστης