Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Citroën DS»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
 
Το '''Citroën DS''' (από το [[Γαλλική γλώσσα|γαλλικό]] '''Déesse''', δηλαδή '''θεά''', και γνωστό ως ''βάτραχος'' στην [[Ελλάδα]]) ήταν ένα καινοτόμο πολυτελές [[αυτοκίνητο]] που παρήχθη από τη [[Γαλλία|γαλλική]] αυτοκινητοβιομηχανία [[Citroën]], από τον Οκτώβριο του [[1955]] έως τον Απρίλιο του [[1975]]. Κατά τη διάρκεια μιας παραγωγής που διήρκησε σχεδόν 20 έτη, συνολικά κατασκευάστηκαν 1.455.746 αντίτυπα σειράς DS, καθώς και της σειράς '''ID''', όπως ονομαζόταν η φθηνότερη εκδοχή του DS. Αντικατέστησε το, επίσης πρωτοποριακό για την εποχή του, [[Citroën Traction Avant]] και αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του [[1974]] από το [[Citroën CX]].
 
Υπήρξε, και θεωρείται ακόμα και σήμερα, εξαιρετικά δημοφιλές, τόσο για τον [[Φουτουρισμός|φουτουριστικό]], [[Αεροδυναμική|αεροδυναμικό]] σχεδιασμό του, όσο και για την καινοτόμο τεχνολογία του. Ιδιαίτερα με το πρωτοποριακό υδραυλικό σύστημα του DS, που τροφοδοτούσε την υδροπνευματική [[Ανάρτηση αυτοκινήτου|ανάρτηση]], το [[σύστημα διεύθυνσης]] και τα φρένα, όπως και με το γεγονός ότι ήταν το πρώτο αυτοκίνητο ευρείας παραγωγής με μπροστινά [[Δισκόφρενο|δισκόφρενα]], και μάλιστα ως στάνταρ, έθεσε και υψηλά στάνταρ στην ποιότητα κύλισης, την οδική συμπεριφορά και την αποτελεσματικότητα των φρένων.<ref>[http://www.retrothing.com/2007/01/citroen_ds_deca.html «Citroen DS – A car years ahead of its time». retrothing.com.]</ref>
Παράλληλα, το [[1942]] ο Paul Magès, ερευνητής της Citroën από το [[1933]] και μηχανικός πάνω στα συστήματα φρένων, συνέλαβε την πρωτοποριακή ιδέα να εφαρμόσει την υδραυλική ισχύ όχι μόνο στα φρένα, αλλά και στην [[Ανάρτηση αυτοκινήτου|ανάρτηση]], με σκοπό τη διατήρηση σταθερού ύψους από το δρόμο, καθώς και στη λειτουργία του [[Σύστημα διεύθυνσης|συστήματος διεύθυνσης]] και του κιβωτίου ταχυτήτων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ανέπτυξε μυστικά την υδροπνευματική τεχνολογία για όλα τα παραπάνω.<ref>Jean-Louis Loubet, Histoire de l'automobile française, Seuil, 2001, p. 334.</ref> Μετά από αρκετές πειραματικές μελέτες της Citroën με την τεχνολογία αυτή, τον Μάιο του [[1954]] η εταιρεία εισήγαγε στο [[Citroën Traction Avant|Traction Avant]] την έκδοση '''15Η''' (Hydraulique), μια παραλλαγή του 6-κύλινδρου Traction Avant 15CV, η οποία έφερε υδροπνευματική ανάρτηση στον πίσω άξονα, που διατηρούσε σταθερό ύψος από το δρόμο, ανεξάρτητα από το [[βάρος]] επιβατών και αποσκευών. Η έκδοση 15Η ήταν και το πρώτο δοκιμαστικό μοντέλο για την πλήρως εξελιγμένη υδροπνευματική ανάρτηση του DS, στον μπροστινό και στον πίσω άξονα. Επιπρόσθετα, το 15Η έφερε και στάνταρ υδραυλικό σύστημα διεύθυνσης και κιβωτίου ταχυτήτων, όπως συνέβη και στο DS.
 
Οι πρώτες δοκιμές του μοντέλουDS ξεκίνησαν το [[1951]], υπό άκρα μυστικότητα, στους έρημους δρόμους της νότιας [[Γαλλία]]ς. Το φθινόπωρο του [[1954]] το εξωτερικό ντιζάιν του αυτοκινήτου είχε πλέον εγκριθεί επίσημα από τη διοίκηση της εταιρείας. Ωστόσο, η ταυτόχρονη εμφάνιση νέων μοντέλων από άλλες εταιρείες και ιδίως η τότε έντονη επίδραση της αισθητικής των Αμερικανικών αυτοκινήτων στην [[Ευρώπη]], ώθησε τον Φλαμίνιο Μπερτόνι σε αρκετές ακόμα βελτιωτικές αλλαγές, με την τελική αισθητική να διαμορφώνεται τον Ιανουάριο του [[1955]], εκτός μόνο από το σχήμα στο πίσω μέρος της οροφής. Ο λόγος ήταν ότι ο Μπερτόνι δεν είχε ακόμα ικανοποιηθεί από αυτό, καθώς αναζητούσε μια σχεδιαστική απάντηση στην νέα τότε Αμερικανική μόδα, που είχε καθιερώσει τα πίσω πτερύγια, με σχεδιαστικές εμπνεύσεις από τους διαστημικούς [[Πύραυλος|πυραύλους]] της τότε «διαστημικής εποχής». Προκειμένου να τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού με μια αντίστοιχη πατέντα, χωρίς όμως να αλλάξει το ομαλό, καμπυλωτό προφίλ του αμαξώματος, εμπνεύστηκε τα χαρακτηριστικά πίσω φλας του Citroën DS στις άνω γωνίες του πίσω [[παρμπρίζ]], με την τοποθέτησή τους στην προέκταση της καθεμίας υδροροής. Μόλις τον Αύγουστο του [[1955]], λίγες εβδομάδες πριν το ντεμπούτο, είχε επιλύσει και αυτή την εκκρεμότητα, δίνοντας έτσι στο μοντέλο την οριστική του αισθητική εμφάνιση. Ο ίδιος, επίσης, ήταν ο εμπνευστής και της καινοτόμου τότε ιδέας του τιμονιού με την μία ακτίνα, το οποίο στις μεταγενέστερες δεκαετίες έγινε το σήμα κατατεθέν της Citroen και σε όλα τα μοντέλα της.
 
==Παρουσίαση και σημασία για τη Γαλλία==
Ανώνυμος χρήστης