Σίσυφος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

1.688 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 4 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
{{πηγές|25|03|2015}}{{Θεότητα|όνομα=Σίσυφος|τύπος=Ελληνική|εικόνα=File:Punishment sisyph.jpg|λεζάντα=Η τιμωρία του Σισύφου στον [[Κάτω Κόσμος|Κάτω Κόσμο]].|γονείς=[[Αίολος ο Θεσσαλός]] και [[Εναρέτη]]|σύζυγος=[[Πλειάδες (μυθολογία)|Πλειάδα]] [[Μερόπη (μυθολογία)|Μερόπη]]|τέκνα=[[Γλαύκος του Σισύφου|Γλαύκος]], [[Όρνυτος]], [[Άλμος]] και [[Θέρσανδρος]]|αδέρφια=[[Αθάμας]], [[Κρηθέας]], [[Σαλμωνέας]], [[Δηίονας]], [[Περιήρης |Περιήρης]], [[Κέρκαφας |Κέρκαφας]], [[Μάγνης]], [[Αέθλιος (μυθολογία)|Αέθλιος]], [[Καλύκη]], [[Περιμήδης|Περιμήδη]], [[Πεισιδίκη]] και [[Αλκυόνη (μυθολογία)|Αλκυόνη]]}}Ο '''Σίσυφος''' ήταν μια πολύ ξεχωριστή προσωπικότητα της [[ελληνική μυθολογία|ελληνικής μυθολογίας]]. Ο Σίσυφος ήταν ιδρυτής και βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας, που στη συνέχεια ονομάστηκε [[Αρχαία Κόρινθος|Κόρινθος]].
{{πηγές|25|03|2015}}
{{πληροφορίες προσώπου
| εικόνα =
| ημερομηνία γέννησης = -
| τόπος γέννησης =
| ημερομηνία θανάτου =
| τόπος θανάτου =
| εθνικότητα =
| υπηκοότητα =
| ιδιότητα =
| ιστοσελίδα =
}}Ο '''Σίσυφος''' ήταν μια πολύ ξεχωριστή προσωπικότητα της [[ελληνική μυθολογία|ελληνικής μυθολογίας]]. Ο Σίσυφος ήταν ιδρυτής και βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας, που στη συνέχεια ονομάστηκε [[Αρχαία Κόρινθος|Κόρινθος]].
 
Όλα άρχισαν όταν ο [[Δίας (μυθολογία)|θεός Δίας]] αποπλάνησε την [[Αίγινα (μυθολογία)|Αίγινα]], η οποία ήταν κόρη του ποταμού και θεού [[Ασωπός (μυθολογία)|Ασωπού]]. Παίρνοντας τη μορφή [[Αετός|αετού]], ο [[Δίας (μυθολογία)|Δίας]] απήγαγε την [[Αίγινα (μυθολογία)|Αίγινα]] και πήγε να κρυφτεί σ' ένα μικρό νησί του Αιγαίου. Ο [[Ασωπός (μυθολογία)|Ασωπός]] ζήτησε από τον Σίσυφο να του πει τι γνώριζε και αυτός συμφώνησε, ζητώντας πρώτα για αντάλλαγμα, μια πηγή με νερό που θα ανάβλυζε ασταμάτητα από την [[Ακρόπολις|ακρόπολη]] της πόλης του [[Ασωπός (μυθολογία)|Ασωπού]], για να ποτίζει την ξερή γη της [[Κόρινθος|Κορίνθου]]
 
Ο Σίσυφος και ο [[Ασωπός (μυθολογία)|Ασωπός]] συμφώνησαν. Ο [[Δίας (μυθολογία)|Δίας]] όμως γνώριζε τα πάντα και αποφάσισε να τιμωρήσει το Σίσυφο για την προδοσία του. Έτσι έστειλε το Σίσυφο στον [[ΆδηςΚάτω (μυθολογία)Κόσμος|Άδη]].
 
Όμως τότε ο Σίσυφος απέδειξε την εξυπνάδα και την πονηριά του καταφέρνοντας να ξεγελάσει και να φυλακίσει τον [[Θάνατος (μυθολογία)|Θάνατο]]. Τότε όμως έγινε κάτι πρωτοφανές. Ο [[Θάνατος (μυθολογία)|Θάνατος]] αδυνατούσε να θερίσει τα καθημερινά του θύματα και ο γη άρχισε σιγά σιγά να γεμίζει, χωρίς να χωρά ο αυξανόμενος πληθυσμός. Οι [[θεόςΔώδεκα θεοί του Ολύμπου|θεοί]] αναστατώθηκαν και ο [[Άρης (μυθολογία)|θεός Άρης]] ελευθέρωσε τον [[Θάνατος (μυθολογία)|Θάνατο]] από τα δεσμά του, στέλνοντας ξανά τον Σίσυφο στον [[Κάτω Κόσμος|Άδη]].
 
Ο Σίσυφος όμως, είχε προνοήσει και είχε πει στη γυναίκα του, Μερώπη[[Μερόπη (μυθολογία)|Μερόπη]], να μη θάψει το σώμα του. Έτσι, όταν κατέβηκε στον [[Κάτω Κόσμος|Άδη]], ζήτησε από την [[Περσεφόνη|θεά Περσεφόνη]], σύζυγο του Άδη[[Άδης (μυθολογία)|θεού Πλούτωνα]], τρεις μέρες για να επιστρέψει στη γη και να φροντίσει το ζήτημα της ταφής του. Η [[Περσεφόνη]] δέχτηκε το αίτημα του Σίσυφου, όμως αυτός δεν επέστρεψε. Έτσι, ήρθε η σειρά του [[Ερμής (μυθολογία)|θεού Ερμή]] να τον κατεβάσει στον [[Κάτω Κόσμος|Άδη]].
 
Ο Σίσυφος τιμωρήθηκε για την ασεβή του συμπεριφορά. Οι «κριτές''"Κριτές των νεκρών»"'', του έβαλαν ως βασανιστήριο να κουβαλάει ένα [[Βράχος|βράχο]] στην κορυφή ενός [[Βουνό|βουνού]]. Φτάνοντας στην κορυφή, η πέτρα ξανακυλούσε κάτω και έπρεπε να την ανεβάσει ξανά. Αυτή η τιμωρία είναι αιώνια για τον «νικητή» του [[Κάτω Κόσμος|Άδη]].
 
==Λογοτεχνία==
[[Αρχείο:Nekyia Staatliche Antikensammlungen 1494 n2.jpg|αριστερά|μικρογραφία|Η [[Περσεφόνη|θεά Περσεφόνη]] επιτηρεί τον Σίσυφο.]]
Ο [[Όμηρος]] περιγράφει το Σίσυφο και στην'' [[Ιλιάδα]]'' στη Ραψωδία Ζ΄ και στο Βιβλίο ΙΑ΄ της ''[[Οδύσσεια]]ς''<ref>[https://el.wikisource.org/wiki/%CE%99%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%82/%CE%96 Ραψωδία Ζ΄]</ref>.
 
Ο [[Οβίδιος]], αναφέρει τον Σίσυφο στην ιστορία του [[Ορφέας|Ορφέα]] και της [[Ευρυδίκη]]ς. Όταν ο Ορφέας κατεβαίνει για να αντιμετωπίσει τον Άδη[[Άδης (μυθολογία)|θεό Πλούτωνα]] και την [[Περσεφόνη|θεά Περσεφόνη]], τραγουδάει ένα τραγούδι ώστε να του πραγματοποιήσουν την επιθυμία του να φέρει την [[Ευρυδίκη (μυθολογία)|Ευρυδίκη]] πίσω από τους νεκρούς. Μετά το τραγούδι, ο [[Οβίδιος]] δείχνει πόσο συγκινητικό ήταν με το να σημειώνει ότι ο Σίσυφος, έχοντας επηρεαστεί συναισθηματικά, μόνο για μια στιγμή, σταματάει την αιώνια τιμωρία του και κάθεται επάνω στον βράχο, στα Λατινικά ''inque tuo sedisti, Sisyphe, saxo'' ("κάθησες απάνω στο βράχο σου, Σίσυφε").<ref>Ovid. ''Μεταμορφώσεις'', 10.44.</ref>
 
Στην ''[[Απολογία Σωκράτους (Πλάτων)|Απολογία]]'' [[Πλάτωνας|Πλάτωνα]], ο Σωκράτης ανυπομονεί για τη μετά θάνατον ζωή όπου μπορεί να συναντήσει μορφές όπως ο Σίσυφος, που θεωρούν τον εαυτό τους σοφό, ώστε να τους ρωτήσει και να ανακαλύψει ποιος είναι σοφός και ποιος "νομίζει ότι είναι ενώ δεν είναι"<ref>[https://el.wikisource.org/wiki/%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AF%CE%B1_%CE%A3%CF%89%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82_(%CE%A0%CE%BB%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD)#p41a Απολογία, 41a και εξής]</ref>
282

επεξεργασίες