Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
 
Το '''Volkswagen Käfer / Σκαθάρι'''{{εκκρεμεί παραπομπή}} (επίσημα: ''Volkswagen Typ 1'') ή '''Volkswagen Beetle''' στις αγγλόφωνες χώρες, ήταν το πρώτο, χρονολογικά, [[αυτοκίνητο]] στην ιστορία της [[Γερμανία|γερμανικής]] αυτοκινητοβιομηχανίας [[Volkswagen]] και γενικότερα του [[Όμιλος Volkswagen|ομίλου Volkswagen]], και παρήχθη από τον Αύγουστο του [[1938]] έως τις 30 Ιουλίου [[2003]]. Κατά τη διάρκεια αυτής της μεγάλης χρονικής περιόδου, κατασκευάστηκαν συνολικά 21.529.464 αντίτυπα, με αποτέλεσμα το Σκαθάρι να γίνει, σε παγκόσμια κλίμακα, το αυτοκίνητο με την μεγαλύτερη χρονική διάρκεια παραγωγής και τον μεγαλύτερο αριθμό οχημάτων υπό την ίδια πλατφόρμα. Στην [[Ελλάδα]] έγινε γνωστό και με τα λαϊκά ονόματα '''Σκαραβαίος''' (από την ονομασίαμετάφραση «Beetle»της στιςαυθεντικής αγγλόφωνες χώρεςονομασίας), '''Χελώνα'''{{εκκρεμεί παραπομπή}} και '''Κατσαριδάκι'''{{εκκρεμεί παραπομπή}}. Το τελευταίο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε στη μετάφραση της σειράς ταινιών της Ντίσνεϋ με πρωταγωνιστή ένα Κατσαριδάκι ονόματι Χέρμπυ (Herbie).
 
Μέχρι το [[2002]], έφερε και τον τίτλο του αυτοκινήτου με τις περισσότερες πωλήσεις υπό το ίδιο όνομα, οπότε το ξεπέρασε το [[Volkswagen Golf]], που είναι ''[[de facto]]'' ο αντικαταστάτης του από το [[1974]], ο οποίος όμως σήμερα βρίσκεται στην 7-η γενιά του. Από το [[1997]] έως το [[2010]], επίσης, παρήχθη και το [[Volkswagen New Beetle]], με σχεδίαση εμπνευσμένη από τον πρώτο Σκαραβαίο. Βασίστηκε στο σασί της [[Volkswagen Golf#4η γενιά (MkIV)|τέταρτης γενιάς του Volkswagen Golf]] και ως αποτέλεσμα, σε αντίθεση με το «όλα πίσω» του Σκαθαριού, το New Beetle είχε τον κινητήρα στο μπροστινό μέρος, την κίνηση στους εμπρός τροχούς και το χώρο αποσκευών στο πίσω μέρος. Το [[2011]], εισήχθη η δεύτερη γενιά του σύγχρονου Σκαραβαίου και κυκλοφόρησε υπό την ονομασία [[Volkswagen Beetle (2011)|Beetle]] σκέτο. Βασίζεται στο σασί της [[Volkswagen Golf#6η γενιά (MkVI)|έκτης γενιάς του Volkswagen Golf]] και συγκεκριμένα της σεντάν έκδοσης (VW Jetta). Κατά συνέπεια, η διάταξη «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση» διατηρήθηκε.
 
Το [[1931]], ο [[Φέρντιναντ Πόρσε]] ίδρυσε την εταιρεία '''Porsche GmbH''', έχοντας ως συνεργάτες του τον γιο του, Φέρρι, τον Καρλ Ράμπε, τον Έρβιν Κομέντα και τον Φραντς Ξάβερ Ράιμπις. Το ίδιο έτος, παρουσίασε και το πρώτο δοκιμαστικό πρωτότυπο μοντέλο της [[Porsche]], το '''Porsche Typ 12''', από το οποίο και ελήφθησαν στη συνέχεια πολλά σχεδιαστικά στοιχεία για τον αρχικό Σκαραβαίο παραγωγής.
 
Το πρώτο πρόγραμμα της εταιρείας, ήταν η σχεδίαση ενός αυτοκινήτου «του λαού» που θα ήταν προσβάσιμο για αγορά από όλο το λαό και, γι' αυτό τον λόγο, το πρότζεκτ ονομάστηκε '''Volkswagen''' (αυτοκίνητο του λαού). Το πρόγραμμα αυτό το χρηματοδότησε ο [[Αδόλφος Χίτλερ]], ο οποίος ήταν και ο εμπνευστής του σχεδίου, καθώς λίγο μετά την άνοδό του στην εξουσία, που έγινε τον Ιανουάριο του [[1933]], είχε ήδη επινοήσει την ιδέα της κατασκευής ενός τεράστιου δικτύου [[Αυτοκινητόδρομος|αυτοκινητοδρόμων]], που τελικά όντως κατασκευάστηκε και ονομάστηκε Autobahn, αλλά γνώριζε ότι η πλειοψηφία του γερμανικού πληθυσμού δεν είχε κανένα αυτοκίνητο. Έχοντας έτσι αντιληφθεί την ανάγκη της διάδοσης των αυτοκινήτων στο σύνολο της λαϊκής μάζας, έδωσε τις βασικές οδηγίες στον Πόρσε στα τέλη καλοκαιριού του [[1933]], σε μεταξύ τους συνάντηση στο ξενοδοχείο Κάιζερχοφ στο [[Βερολίνο]]. Αναλύοντας τα σχέδιά του στον Πόρσε, του ζήτησε να είναι μικρό, ανθεκτικό στα δύσκολα, με αξιόπιστο κινητήρα, χαμηλή κατανάλωση και μέγιστη τιμή πώλησης τα 990 [[Γερμανικό μάρκο|μάρκα]], ισοδύναμη με την τιμή μιας μοτοσυκλέτας τότε ή με 4.000 € σήμερα (ο μέσος γερμανικός μισθός το [[1939]], όταν λανσαρίστηκε, ήταν 200 με 300 μάρκα). Επιπλέον βασική οδηγία, ήταν να μπορεί να μεταφέρει 4 ενήλικες ή 2 ενήλικες και 3 παιδιά, με [[ταχύτητα]] 100 km/h.
[[Αρχείο:Porsche Typ12 Model Nuremberg.jpg|thumb|left|300px|Ένα από τα πρώτα δοκιμαστικά Porsche Typ 12, παραγωγής 1932, στο μουσείο της [[Νυρεμβέργη]]ς.]]
 
Το πρώτο πρόγραμμα της εταιρείας για μοντέλο παραγωγής, ήταν η σχεδίαση ενός αυτοκινήτου «του λαού» που θα ήταν προσβάσιμο για αγορά από όλο το λαό και, γι' αυτό τον λόγο, το πρότζεκτ ονομάστηκε '''Volkswagen''' (αυτοκίνητο του λαού). Το πρόγραμμα αυτό το χρηματοδότησε ο [[Αδόλφος Χίτλερ]], ο οποίος ήταν και ο εμπνευστής του σχεδίου, καθώς λίγο μετά την άνοδό του στην εξουσία, που έγινε τον Ιανουάριο του [[1933]], είχε ήδη επινοήσει την ιδέα της κατασκευής ενός τεράστιου δικτύου [[Αυτοκινητόδρομος|αυτοκινητοδρόμων]], που τελικά όντως κατασκευάστηκε και ονομάστηκε Autobahn, αλλά γνώριζε ότι η πλειοψηφία του γερμανικού πληθυσμού δεν είχε κανένα αυτοκίνητο. Έχοντας έτσι αντιληφθεί την ανάγκη της διάδοσης των αυτοκινήτων στο σύνολο της λαϊκής μάζας, έδωσε τις βασικές οδηγίες στον Πόρσε στα τέλη καλοκαιριού του [[1933]], σε μεταξύ τους συνάντηση στο ξενοδοχείο Κάιζερχοφ στο [[Βερολίνο]]. Αναλύοντας τα σχέδιά του στον Πόρσε, του ζήτησε να είναι μικρόμικρομεσαίων διαστάσεων, ανθεκτικό στα δύσκολα, με αξιόπιστο κινητήρα, χαμηλή κατανάλωση και μέγιστη τιμή πώλησης τα 990 [[Γερμανικό μάρκο|μάρκα]], ισοδύναμη με την τιμή μιας μοτοσυκλέτας τότε ή με 4.000 € σήμερα (ο μέσος γερμανικός μισθός το [[1939]], όταν λανσαρίστηκε, ήταν 200 με 300 μάρκα). Επιπλέον βασική οδηγία, ήταν να μπορεί να μεταφέρει 4 ενήλικες ή 2 ενήλικες και 3 παιδιά, με [[ταχύτητα]] 100 km/h.
Ο κινητήρας του μοντέλου σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον μηχανικό της [[Porsche]] Franz Reimspiess και ήταν τετράχρονος, [[βενζίνη]]ς, επίπεδος 4-κύλινδρος (H4) και αερόψυκτος, ενώ ο βασικός σχεδιασμός του διατηρήθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες εκδοχές μεγαλύτερου κυβισμού. Μάλιστα ο Πόρσε και η ομάδα του, παρά τη δυνατότητα των φθηνότερων εναλλακτικών επιλογών, επέλεξαν τα ακριβότερα ανταλλακτικά στην αερόψυξη, για την καλύτερη απόδοση του κινητήρα στις υψηλές στροφές. Η αερόψυξη προτιμήθηκε γιατί το ψυκτικό υγρό [[αιθυλενογλυκόλη]] δεν ήταν τότε παντού διαθέσιμο και διότι τον χειμώνα το νερό πάγωνε εύκολα στα τότε ψυγεία. Επίσης, εφάρμοσαν και καινοτομίες στο σασί, στον κινητήρα και στο κιβώτιο ταχυτήτων, ανεξάρτητα από το κόστος.
Μια πρώτη εντύπωση για τη δομή και την αισθητική του μοντέλου δόθηκε το [[1937]], όταν κατασκευάστηκαν 30 αντίτυπα προ-παραγωγής, γνωστά ως '''W30'''. Τα 30 αυτά αντίτυπα είχαν σχεδόν πανομοιότυπη εμφάνιση με το μετέπειτα Σκαθάρι, εκτός από τους κάπως πιο προεξέχοντες ακόμα μπροστινούς προβολείς. Στα πλαίσια των δοκιμών του νέου μοντέλου, τα 30 αυτά W30 διάνυσαν συνολικά 2.900.000 χιλιόμετρα (1.800.000 μίλια) υπό όλες τις πιθανές συνθήκες.<ref>Gilmore, p. 47.</ref> Η τελική εμφάνιση του αυτοκινήτου διαμορφώθηκε το [[1938]], όταν και ενσωματώθηκαν οι μπροστινοί προβολείς στο σασί. Το έτος αυτό, για την μελλοντική μαζική παραγωγή του Volkswagen, ιδρύθηκε η εταιρεία '''Gesellschaft zur Vorbereitung des Volkswagen''', η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε '''Volkswagen-Werke GmbH''' και ξεκίνησε να κτίζεται το μεγαλύτερο εργοστάσιο αυτοκινητοβιομηχανίας της εποχής. Στην πραγματικότητα θεμελιώθηκε μία ολόκληρη πόλη, αφού μαζί με το εργοστάσιο χτίστηκαν και ολόκληροι οικισμοί εργατικών κατοικιών μαζί με βοηθητικές εγκαταστάσεις. Η πόλη αυτή ιδρύθηκε στις 1 Ιουλίου [[1938]], υπό την ονομασία «Πόλη των αυτοκινήτων KdF» (Stadt des KdF-Wagens). Το [[1945]], μετονομάστηκε σε ''[[Βόλφσμπουργκ]]'' και παραμένει μέχρι σήμερα η έδρα της αυτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen.
 
Η αρχική ονομασία του μοντέλου από τον Πόρσε ήταν '''Porsche Typ 60'''. Κατά την επίσημη τελετή της παρουσίασης, στις 26 Μαΐου [[1938]], ο [[Αδόλφος Χίτλερ]], στον λόγο που εκφώνησε τότε, έδωσε στο μοντέλο το προπαγανδιστικό όνομα '''KdF-Wagen''' = «Kraft durch Freude»-Wagen / Αυτοκίνητο «Ισχύς μέσω χαράς», το όνομα της επίσημης Ναζιστικής οργάνωσης για την παροχή ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων στο ευρύ κοινό. Το σχέδιο του Χίτλερ προέβλεπε, μέσω της Ναζιστικής αυτής οργάνωσης, κάθε πολίτης του [[Γ΄ Ράιχ]] να αποκτήσει ένα KdF αυτοκίνητο, με την παρακράτηση κάθε μήνα πέντε μάρκων από τον μισθό του. Μάλιστα ο [[Φέρντιναντ Πόρσε]] διαφώνησε τότε με το όνομα αυτό, αλλά φυσικά δεν μπορούσε να θέσει ζήτημα επίσημης αμφισβήτησης της επιλογής του Χίτλερ.
 
Τον Αύγουστο του [[1938]], ενώ το εργοστάσιο δεν είχε ακόμα πάρει την τελική του μορφή, τυπικά ξεκίνησε η παραγωγή του μοντέλου και τα πρώτα αντίτυπα εμφανίστηκαν στην αγορά στις αρχές του [[1939]], αλλά δεν πρόφτασαν τότε να κατασκευαστούν πολλά, λόγω της έκρηξης του Β' Π.Π.
[[Αρχείο:MHV VW Käfer Typ 82 01.jpg|thumb|right|300px|Το στρατιωτικό Volkswagen Typ 82E.]]
 
ΤοΤον Σεπτέμβριο του [[1939]], όταν ξέσπασε ο [[Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος]], το υπό κατασκευή ακόμα εργοστάσιο άρχισε να παράγει στρατιωτικό εξοπλισμό, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα το επιβατικό Volkswagen. Ο [[Φέρντιναντ Πόρσε]] δέχτηκε να συμμετάσχει στο πρόγραμμα του [[Γ΄ Ράιχ]] και ανακατασκεύασε το επιβατικό όχημα, δημιουργώντας δύο στρατιωτικά οχήματα: το ''Type 82 Kübelwagen'', που κατασκευάστηκε σε 52.000 αντίτυπα, και το αμφίβιο ''Type 166 Schwimmwagen'', που κατασκευάστηκε σε 14.000 αντίτυπα. Σχεδίασε τότε, επίσης, και τα άρματα μάχης ''Tiger I'', ''Tiger II'' και ''Elefant''.
 
Ως αποτέλεσμα, η παραγωγή του εργοστασίου μετατράπηκε σε πολεμική, κατασκευάζοντας τα πολεμικά αυτά οχήματα, μαζί και το '''Volkswagen Type 82E''', το οποίο ουσιαστικά ήταν η στρατιωτική εκδοχή του Σκαθαριού. Υπάρχει μια εσφαλμένη εντύπωση ότι η παραγωγή της πολιτικής έκδοσης είχε διακοπεί κατά τη διάρκεια του Β' Π.Π. Στην πραγματικότητα, μεταξύ του [[1938]] και του [[1945]], κατασκευάστηκαν και 620 αυτοκίνητα για πολιτική χρήση, αλλά τα περισσότερα για κάποιους προνομιούχους της Ναζιστικής ελίτ. Για το ευρύ κοινό, ωστόσο, οι προκαταβολές και τα βιβλιάρια για την αγορά ενός αυτοκινήτου κατάντησαν φάρσα. Η επίσημη κοστολόγηση με 990 [[Γερμανικό μάρκο|γερμανικά μάρκα]] δεν κάλυπτε τα έξοδα παραγωγής και η τιμή πώλησης το [[1946]], όταν πραγματικά έγινε διαθέσιμο στο ευρύ κοινό, ξεκίνησε στα 5.000 μάρκα.
 
== ΜετάΑνασυγκρότηση μετά τον πόλεμο ==
[[Αρχείο:1949_VW_dash.jpg|thumb|right|310px|Το ταμπλό ενός Σκαραβαίου του 1949.]]
 
Στις 11 Απριλίου [[1945]] τα Αμερικανικά στρατεύματα κατέλαβαν το εργοστάσιο της Volkswagen και τον Ιούνιο του 1945, αμέσως μετά το τέλος του πολέμου, το εργοστάσιο πέρασε από τις στρατιωτικές δυνάμεις των [[ΗΠΑ]] στις βρετανικές. Μάλιστα, όταν το εργοστάσιο ήταν υπό βρετανικό έλεγχο, το αρχικό σχέδιο ήταν ο εξοπλισμός συναρμολόγησης του μοντέλου να μεταφερθεί στο [[Ηνωμένο Βασίλειο]], ως πολεμική αποζημίωση. Ευτυχώς όμως για την Volkswagen, καμία βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία δεν έδειξε ενδιαφέρον, διότι θεώρησαν ότι τα αυτοκίνητα με τον κινητήρα πίσω δεν θα είχαν μέλλον, ότι η παραγωγή του μοντέλου θα ήταν αντι-οικονομική και εμπορικώς ασύμφορη και ότι η εξωτερική αισθητική του ήταν υπερβολικά μη ελκυστική για τον μέσο αγοραστή.<ref>[http://www.theguardian.com/news/2000/mar/18/guardianobituaries «Ivan Hirst, News». The Guardian (UK). 18 March 2000.]</ref> Είναι εντυπωσιακό ότι κατά τη διάρκεια αυτού του σχεδίου, ακόμα και ο Χένρυ Φορντ ο 2ος (εγγονός του [[Χένρυ Φορντ|ιδρυτή]] της [[Ford Motor Company]]) δήλωσε ότι ένα τόσο άσχημο αυτοκίνητο δεν θα μπορούσε να εύρισκε πελάτες.
 
Ως αποτέλεσμα, η γραμμή συναρμολόγησης του μοντέλου παρέμεινε οριστικά στο [[Βόλφσμπουργκ]], ενώ τον Οκτώβριο του [[1949]] η Volkswagenwerk GmbH επανήλθε υπό γερμανική ιδιοκτησία. Επίσης, με την επανέναρξη της παραγωγής το αυτοκίνητο μετονομάστηκε επίσημα σε '''Volkswagen Typ 1''', αν και στην καθημερινότητα επικράτησε το όνομα '''«Käfer»''' (Σκαθάρι). Συχνά αναφερόταν και ως σκέτο '''Volkswagen''', όταν ακόμα ήταν το μοναδικό μοντέλο της εταιρείας.
 
== Εμπορική επιτυχία και απήχηση ==
Το αρχικό μοντέλο του [[1938]] έφερε κινητήρα 995 cm³ και ισχύος 25 hp. Με την επαναφορά του ονόματος Volkswagen, το [[1945]], απέκτησε κινητήρα 1.131 cm³ και ισχύος 30 hp, παίρνοντας έτσι την εμπορική ονομασία VW 1100 στην [[Ευρώπη]]. Σταδιακά, οι κυβισμοί του κινητήρα αυξάνονταν: το [[1954]] αυξήθηκε στα 1.192 cm³ και η ισχύς στους 36 hp, και μετονομάστηκε σε VW 1200, το οποίο έλαβε μια αύξηση της ισχύος στους 40 hp το [[1960]]. Το [[1965]], για την σεζόν του [[1966]], προστέθηκε ως προαιρετική επιλογή και ένας κινητήρας 1.285 cm³ με ισχύ 50 hp, έκδοση που ονομάστηκε VW 1300. Το [[1966]], για την σεζόν του [[1967]], προστέθηκε και μια ακόμα ισχυρότερη προαιρετική επιλογή, ένας κινητήρας 1.493 cm³ με ισχύ 53 hp στις 4.200 rpm, έκδοση που ονομάστηκε VW 1500. Ο κινητήρας αυτός καθιερώθηκε τότε ως στάνταρ για τα μοντέλα εξαγωγής στις [[ΗΠΑ]].
 
Με την έναρξη της σεζόν του [[1970]], τα μοντέλα εξαγωγής στη [[Βόρεια Αμερική]] έλαβαν μια αύξηση του κυβισμού του κινητήρα, από τα 1.493 cm³ στα 1.584 cm³ και η ισχύς έφτασε τους 57 hp. Την σεζόν του [[1971]], σε όλα τα Σκαθάρια, ο προαιρετικός κινητήρας των 1.5 λίτρων αντικαταστάθηκε από έναν κινητήρα 1.6 λίτρων, ισχύος 60 hp (45 kW; 61 PS). Το στάνταρ Beetle μετονομάστηκε σε VW 1300, ενώ όταν έφερε τον κινητήρα 1.6 λίτρων ονομαζόταν επίσημα 1300 S, προκειμένου να μην προκληθεί σύγχυση με το Volkswagen Type 3, που είχε ήδη ονομαστεί επίσημα VW 1500 και VW 1600. Η εμπορική ονομασία του Σκαραβαίου έγινε τότε 1302 / 1302 S και ειδικά στη Βόρεια Αμερική το 1302 πωλήθηκε ως Super Beetle. Το [[1972]], τα Σκαθάρια απέκτησαν ένα νέο και 4-άκτινο τιμόνι, από [[πλαστικό]], για βελτίωση της ασφάλειας, καθώς και ένα υψηλότερο κατά 4,0 εκατοστά πίσω [[παρμπρίζ]]. Την σεζόν του [[1973]], το 1302 μετονομάστηκε σε 1303 και απέκτησε ένα μεγαλύτερο και καμπυλωτό μπροστινό [[παρμπρίζ]], σε αντίθεση με το παλαιότερο επίπεδο, και πιο ογκώδη πίσω φώτα, που έγιναν τότε γνωστά ως «η αισθητική του ελέφαντα».
 
== Αντικατάσταση ==
[[Αρχείο:Der Samtrote Sonderkäfer.jpg|thumb|right|300px|Σκαθάρι του 1984, παραγωγής στο Μεξικό, αλλά γερμανικής κυκλοφορίας, από παράλληλη εισαγωγή.]]
 
Η παραγωγή του Σκαραβαίου, ωστόσο, συνεχίστηκε για 3,5 ακόμα έτη σε άλλα γερμανικά εργοστάσια, αν και σε πολύ λιγότερα αντίτυπα, έως τις 19 Ιανουαρίου [[1978]], όταν παρήχθη στο Έμντεν το τελευταίο αντίτυπο ευρωπαϊκής κατασκευής, ένα χρώματος DakotaΝτακότα μπεζ, ενώ η παραγωγή Σκαραβαίων για εξαγωγή στην αγορά των [[ΗΠΑ]] είχε σταματήσει ήδη τον Ιούλιο του [[1977]]. Μετέπειτα, η εταιρεία το εισήγαγε στην [[Ευρώπη]] κατόπιν παραγγελίας, από το εργοστάσιό της στο [[Μεξικό]], έως και το [[1985]]. Η τελευταία επίσημη εισαγωγή παρτίδας Σκαθαριών στην Ευρώπη, έλαβε χώρα στις 12 Αυγούστου [[1985]], επίσης στο Έμντεν. Στην πράξη, ωστόσο, υπήρξαν πολλές ακόμα παράλληλες εισαγωγές σε αρκετές ευρωπαϊκές αγορές, από ανεξάρτητους εισαγωγείς, μέχρι και την οριστική λήξη της παραγωγής του, το [[2003]].
[[Αρχείο:Volkswagen Bubbla sista bilen.jpg|thumb|left|300px|Το τελευταίο αντίτυπο του θρυλικού μοντέλου, με ημερομηνία παραγωγής 30 Ιουλίου 2003.]]
 
Ανώνυμος χρήστης