Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δημήτριος Δίγκας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Robot: Αφαίρεση κατηγοριών έτους γέννησης/θανάτου)
Ο '''Δημήτριος Δίγκας''' (1876 - 1974) ήταν [[Έλληνας]] δικηγόρος και πολιτικός από τις [[Σέρρες]].
==Τα πρώτα χρόνια==
Γεννήθηκε το [[1876]] στις {{fact|Σέρρες}} ως Οθωμανός υπήκοος, και σπούδασε νομικά στην [[Αθήνα]] και στηνκαταγόταν [[Κωνσταντινούπολη]]από όπουτην μετάπεριοχή τοτης πέραςΝάουσας. τωνΝήπιο σπουδώνακόμη, τουέμεινε εγκαταστάθηκε.ορφανός Αργότερακαι μετακόμισε στηνστη [[Θεσσαλονίκη]], ασκώνταςόπου τοανατράφηκε επάγγελμααπό τον θείο του δικηγόρουκαι διακρινόμενοςαρχιλογιστή γιατης τηντοπικής επαγγελματικήμητρόπολης, κοινωφελή και εθνική τουΚωνσταντίνο δράσηΑλεξιάδη.<br />
 
Αργότερα σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στην [[Κωνσταντινούπολη]] όπου και εγκαταστάθηκε μετά το πέρας των σπουδών του, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, ασκώντας το επάγγελμα του δικηγόρου διακρινόμενος για την επαγγελματική, κοινωφελή και εθνική του δράση.<br />
Μετά την επανάσταση των Νεότουρκων και την επαναφορά σε λειτουργία του συντάγματος διατέλεσε βουλευτής στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο κατά την περίοδο [[1908]] - [[1912]], εκπροσωπώντας την περιοχή του βιλαετίου Θεσσαλονίκης και επιδεικνύοντας σημαντική εθνική δράση σε συνεργασία με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης και τους υπόλοιπους [[Έλληνες]] στην καταγωγή βουλευτές.
 
==Μετά την απελευθέρωση==
Μετά την θριαμβευτική απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης υπόαπό τον ελληνικό στρατό, το [[1915]] αναμίχθηκε στην ελληνική πολιτική σκηνή και το 1915 εξελέγη βουλευτής Σερρών. Το [[1916]] συμμετείχε στο [[Κίνημα Εθνικής Αμύνης]] όπου ο [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Ε. Βενιζέλος]] τον συμπεριέλαβε στη Προσωρινή Κυβέρνηση διορίζοντάς τον υπουργό Δικαιοσύνης από τις [[6 Οκτωβρίου]] του [[1916]] έως τις [[13 Ιουνίου]] του [[1917]]. Με την ολοκληρωτική επικυριαρχία της Ελλάδας υπό την [[Αντάντ]] και την δι΄ αυτής εγκατάσταση της προσωρινής κυβέρνησης Βενιζέλου στην [[Αθήνα]], ο Δίγκας ανέλαβε το [[Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Ελλάδα)|Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως]], θέση στην οποία διατηρήθηκε μέχρι τον Νοέμβριο του [[1920]], έχοντας ως σημαντικότερο επίτευγμα του, την εισαγωγή της διδασκαλίας της δημοτικής γλώσσας στα δημοτικά σχολεία.
 
Στις [[Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1920|Εκλογές του 1920]] ήταν ο μοναδικός βενιζελικός βουλευτής της Θεσσαλονίκης. Γενικά όμως οι πολύ επιδεικτικές του εμφανίσεις αλλά και οι πράξεις του γενικότερα συνέτειναν στη αποστροφή τόσο των κατοίκων όσο και των μειονοτικών κοινοτήτων (μουσουλμανική, εβραϊκή, και προσφύγων) προς αυτόν ώστε το [[Κόμμα των Φιλελευθέρων]] να καταποντιστεί και ούτε ο ίδιος να εκλεγεί.
Στις [[Εκλογές]] του [[1929]] εξελέγη [[Ελληνική Γερουσία|γερουσιαστής]] Θεσσαλονίκης και αργότερα διορίστηκε [[υπουργός]] Δικαιοσύνης ([[1929]]-[[1930]]). Ως υπουργός Δικαιοσύνης μνημονεύεται για τη σύσταση των ''Δικαστηρίων Ανηλίκων'' και των επιτροπών του Αστικού Κώδικα. Το διάστημα [[1930]]-[[1932]] διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών. Επανεξελέγη στις εκλογές του [[1936]] και του [[1946]] και χρημάτισε υπουργός Αεροπορίας από τις [[7 Σεπτεμβρίου]] του [[1947]] μέχρι τις [[7 Μαΐου]] του [[1948]].
 
Απεβίωσε το [[1974]] στη [[Θεσσαλονίκη]]. Ο Δήμος της Θεσσαλονίκης τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε δρόμο της πόλης.
 
==Πηγές==
18.613

επεξεργασίες