Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Θεοφανώ Σκλήραινα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Προσθήκη συνδέσμων)
Η Θεοφανώ έφερε στην Σαξονία τον βυζαντινό πολιτισμό και την τέχνη της ανατολής δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο πολιτισμικό μείγμα που χαρακτήρισε την εποχή των Οθώνων. Λέγεται επίσης προσέφερε ως δώρο στον σύζυγο της ρίζες αμπελιών προερχόμενες από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και δίδαξε την αμπελουργία στους υπηκόους της. Τα αμπέλια φυτεύτηκαν στις όχθες τού Ρήνου και απετέλεσαν την βάση για την παραγωγή τής ομώνυμης ποικιλίας.
 
Συνέχισε επίσης το πολιτισμικό έργο του Όθωνα Α΄και της Αδελαΐδας της Ιταλίας και συνέβαλλε στην λεγόμενη [[Οθωνική Αναγέννηση]] υποστηρίζοντας τις τέχνες και τα γράμματα αλλά και τα μοναστήρια που τότε αποτελούσαν την κύρια πηγή πνευματικού και εκπαιδευτικού έργου. Λέγεται ότι συχνά πήγαινε η ίδια να επισκεφθεί στο Αββαείο του Γκάντερσχαιμ την πιο διάσημη φυσιογνωμία της [[Οθωνική Αναγέννηση|Οθωνικής Αναγέννησης]], την [[Ροσβίτα|Ροσβίτα του Γκάντερσχάιμ]], που συνέγραψε την ιστορία την οθωνικής δυναστείας στο ''Gestis Ottonis'' που σήμερα θεωρείται η πιο έγκυρη σύγχρονη ιστορική πηγή σχετικά με τους Όθωνες. Έστειλε μάλιστα και την κόρη της την [[Σοφία Α΄, Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ|Σοφία]] να μορφωθεί στο πλάι της Ροσβίτα. Δεν ήταν απορίας άξιο που τελικά και οι δύο κόρες της, η Σοφία και η Αδελαΐδα, έγιναν ηγουμένισες σε μοναστήρια καθώς αυτή όχι μόνο ήταν μία θέση ιδιαίτερου κύρους και καταξίωσης, αλλά συνδεόταν άμεσα και με την μόρφωση και την γυναικεία εξουσία.<ref>{{Cite book|title=|last=Yalom|first=|publisher=|year=2004|isbn=|location=|page=23-24}}</ref>
 
=== Η προστασία του κληρονομικού δικαιώματος του Όθωνα Γ΄ και το ''colloquium dominarum'' ===
Ο Όθων Β' πέθανε ξαφνικά στις 7 Δεκεμβρίου 983, στα 28 του χρόνια, πιθανώς από ελονοσία. Ο μόλις τριών ετών γιος του, Όθων Γ' είχε ήδη ανακηρυχθεί Βασιλεύς των Ρωμαίων κατά την Πεντηκοστή τού ίδιου έτους στη Βερόνα. Τα Χριστούγεννα, η Θεοφανώ, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν μακριά από την Γερμανία, και συγκεκριμένα βρισκόταν μαζί με την Αδελαΐδα στην Ιταλία, φρόντισε για την στέψη του μικρού Όθωνα Γ΄ από τον αρχιεπίσκοπο τού Mainz, [[Willigis]], στον καθεδρικό ναό του Aachen, με σκοπό να εξασφαλίσει την διαδοχή του καθώς ο αναπάντεχος θάνατος του Όθωνα Β΄ άφηνε ευάλωτο τον θρόνο σε διάφορους διεκδικητές. Όμως αυτό δεν απέτρεψε τις αντιδράσεις. Αμέσως ξεκίνησαν διάφορες διπλωματικές και πολεμικές κινήσεις τόσο από του Σλάβους όσο και από τους Δανούς και τους Φράγκους με σκοπό να βγάλουν από τη μέση τον Όθωνα και να καταλάβουν τον θρόνο, αλλά η Θεοφανώ δεν ήταν διατεθειμένη να αφήσει τον γιο της να χάσει την διαδοχή. Άσκησε επιρροή και επέβαλλε την εξουσία της ως αυτοκράτειρα και μάλιστα ως ''imperator augustus'', όπως άρχισε να υπογράφει, δηλαδή ως αυτοκράτορας και όχι αυτοκράτειρα.<ref name=":0" /> Το αρσενικό γένος υποδήλωνε την εξουσία της αλλά και την θέλησή της να την επιβάλλει δικαιωματικά ως ανώτατος ηγεμόνας όπως και έκανε.<ref>{{Cite book|title=|last=Yalom|first=|publisher=|year=2004|isbn=|location=|page=22}}</ref> Τελικά, το 988985 συγκάλεσε ένα καθοριστικό συνέδριο στον πύργο της στο Κουέντλιμπεργκ, που ονομάστηκε "'''''[[Colloquium Dominarum|colloquium dominarum]]'''''", δηλαδή "συγκέντρωση των ισχυρών γυναικών" στο οποίο προέδρευε η ίδια, η [[Αδελαΐδα της Ιταλίας|Αδελαΐδα]] και η βασίλισσα Ματθίλδη της Βουργουνδίας και στο οποίο ήταν καλεσμένες πολλές ισχυρές γυναίκες της εποχής όπως η [[Έμμα της Ιταλίας|βασίλισσα Έμμα Β]]΄, η Ματθίλδη του Κουέντλιμπεργκ, η Γκιζέλα, η [[Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ|Γκερμπέργκα του Γκάντερσχάιμ]] και η δούκισσα Βεατρίκη.<ref>{{Cite book|title=|last=MacLean|first=|publisher=|year=2017|isbn=|location=|page=167-176}}</ref> Σε αυτό το ιστορικό συμβούλιο η Θεοφανώ διεκδίκησε και κέρδισε την υποστήριξη των ευρωπαίων πριγκίπων και επέβαλλε μίας και δια παντός τον γιο της Όθωνα ως επόμενο αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με την ίδια να κυβερνά στην θέση του ως αυτοκράτειρα επειδή ήταν ανήλικος ως Αυτοκράτειρα έως τον θάνατό της στα 991.<ref>{{Cite book|url=https://www.worldcat.org/oclc/41035425|title=Women rulers throughout the ages : an illustrated guide|last=Myrl)|first=Jackson-Laufer, Guida M. (Guida|date=1999|publisher=ABC-CLIO|year=|isbn=1576070913|location=Santa Barbara, Calif.|page=391-392|id=41035425}}</ref>. Η εξουσία της εκείνη την εποχή ήταν τόσο μεγάλη που έφτασε στο σημείο να υπογράφει ως ''Theophanius imperator'', δηλαδή αυτοκράτορας Θεοφάνιος.<ref>{{Cite book|title=|last=MacLean|first=|publisher=|year=2017|isbn=|location=|page=151}}</ref> Αυτό το γεγονός καθιστά την Θεοφανώ μία ακόμα βυζαντινή αυτοκράτειρα που κυβέρνησε αυτόνομα όπως η [[Θεοδώρα (αυτοκράτειρα)|Θεοδώρα]] τέσσερις αιώνες πιο πριν που κυβέρνησε παράλληλα με τον άντρα της [[Ιουστινιανός Α´|Ιουστινιανό]] αλλά και την [[Ειρήνη η Αθηναία|Ειρήνη]] που κυβέρνησε εντελώς μόνη και υπέγραφε ως "αυτοκράτωρ".
 
Η Θεοφανώ, η "Ελληνίδα" όπως την αποκαλούσαν την εποχή της, πέθανε το 991 αφού έφερε σημαντικές βυζαντινές επιρροές στην Δύση, προώθησε ουσιαστικά την πολιτισμική και καλλιτεχνική αναγέννηση της Σαξονίας, συνέβαλλε στην εξομάλυνση των συγκρούσεων σχετικά με την διεκδίκηση της [[Λοθαριγγία|Λοθαριγγίας]] και εξασφάλισε την διεκδίκηση του αυτοκρατορικού θρόνου από του [[Δυναστεία των Οθώνων|Όθωνες]]. Μετά τον θάνατό της την εξουσία ανέλαβε η πεθερά της, η [[Αδελαΐδα της Ιταλίας]].
 
==Παραπομπές==
2.375

επεξεργασίες