Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βασίλειο της Αλβανίας (1939-1943)»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
}}
 
Το '''Βασίλειο της Αλβανίας'''( [[Αλβανική γλώσσα|Αλβανικά]]: Mbretëria Shqiptare, [[Ιταλικά]]: Regno Albanese), γνωστό και ως Μεγάλη Αλβανία<ref name="Italy, Greater Albania and Kosovo 1939-1943">{{citation | first1=Luca | last1=Micheletta | year= 2007 | title=Questioni storiche: Italy, Greater Albania and Kosovo 1939-1943| publisher=Universita degli studi di Roma La Sapienza | isbn = | url=http://www.academia.edu/4093074/Italy_Greater_Albania_and_Kosovo_1939-1943| pages=521–542}}</ref><ref name="Historični seminar 10">{{citation | first1=Enriketa | last1=Papa Pandelejmoni | year= 2012 | title=Doing politics in Albania doing World War II: The case of Mustafa Merlika Kruja fascist collaboration| publisher=Založba ZRC, ZRC SAZU| isbn = | url=https://books.google.rs/books?id=HrizKUHOmU0C&pg=PA76&lpg=PA76&dq=greater+albania+1939-1943&source=bl&ots=isNKVoAV1A&sig=aKvGYnIqfdj4M-oTyIZW-6LxVbk&hl=sr&sa=X&ei=6oyaVNPUPOf_ywOTo4KIDA&ved=0CDYQ6AEwCQ#v=onepage&q=greater%20albania%201939-1943&f=false| pages=67–83}}</ref> ήταν [[προτεκτοράτο]] του [[Βασίλειο της Ιταλίας|Βασίλειου της Ιταλίας]]. Ήταν ουσιαστικά μια ένωση της Ιταλίας με την [[Αλβανία]], επίσημα υπό την ηγεσία του βασιλιά της Ιταλίας [[Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄|Βίκτορα Εμμανουήλ Γ΄]] και την κυβέρνησή του. Η Αλβανία διοικείτο από Ιταλούς διοικητές, αφού καταλήφθηκε στρατιωτικά από τη [[Φασιστική Ιταλία]], από το [[1939]] μέχρι το [[1943]]. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η [[Αλβανία]] έπαψε να υπάρχει ως ανεξάρτητη χώρα και παρέμεινε αυτόνομο τμήμα της ιταλικής αυτοκρατορίας με επικεφαλής τους ιταλικούς κυβερνητικούς αξιωματούχους, οι οποίοι είχαν ως στόχο να μετατρέψουν την Αλβανία σε τμήμα της Μεγάλης Ιταλίας αφομοιώνοντας τους Αλβανούς ως οι Ιταλούς και εποικίζοντας την Αλβανία με Ιταλούς εποίκους από την ιταλική χερσόνησο, για να τη μετατρέψουν σταδιακά σε ιταλικό έδαφος<ref name="Axis Rule in Occupied Europe">{{citation | first1=Raphael | last1=Lemkin | first2=Samantha | last2=Power | year= 2008 | title=Axis Rule in Occupied Europe | publisher=The Lawbook Exchange, Ltd. | isbn = 978-1-58477-901-8 | url=http://books.google.com/books?id=y0in2wOY-W0C | pages=99–107}}</ref>.
 
==Το υπόβαθρο==
Στη [[Συνθήκη του Λονδίνου (1915)|Συνθήκη του Λονδίνου]] κατά τη διάρκεια του [[Α' Π.Π.|Α' Παγκοσμίου Πολέμου]], η
[[Τριπλή Συμμαχία]] είχε υποσχεθεί στην Ιταλία την κεντρική και νότια Αλβανία ως ανταμοιβή για την καταπολέμηση της [[Αντάντ]]<ref name="Nigel Thomas 2001. Pp. 17">Nigel Thomas. Armies in the Balkans 1914-18. Osprey Publishing, 2001. Pp. 17.</ref>. Τον Ιούνιο του [[1917]], Ιταλοί στρατιώτες κατέλαβαν σημαντικές περιοχές της Αλβανίας. Η Ιταλία κήρυξε επισήμως προτεκτοράτο την κεντρική και νότια Αλβανία, κατάσταση που ανατράπηκε τον Σεπτέμβριο του [[1920]], όταν η Ιταλία πιέστηκε για την απομάκρυνση του στρατού από την Αλβανία<ref name="Nigel Thomas 2001. Pp. 17"/>. Η Ιταλία εξοργίστηκε με τα ελάχιστα κέρδη που έλαβε από τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, τιςοι οποίες θεώρησε ότι παραβίαζαν τη Συνθήκη του Λονδίνου. Οι Ιταλοί φασίστες ισχυρίστηκαν, ότι οι Αλβανοί συνδέονταν εθνικά με τους Ιταλούς, εξαιτίαςβασισμενοι των διασυνδέσεών τους με τουςστους προϊστορικούς Ιταλούς, τους [[Ιλλυριός|Ιλλυριούς]] και τους ρωμαϊκούς πληθυσμούς, και ότι η σημαντική επιρροή που ασκήθηκε από τη [[ρωμαϊκή αυτοκρατορία]] και τους [[Βενετία|Ενετούς]] στην Αλβανία δικαιολογούσε την ιταλική κατοχή<ref name=Ro106>{{cite book|last=Rodogno. |first=Davide |title=Fascism's European empire: Italian occupation during the Second World War|url=http://books.google.com/books?id=ZcUNELPsQQsC&printsec=frontcover&dq=Fascism%27s+European+empire:+Italian+occupation+during+the+Second+World+War&hl=en&ei=dig_TPn6OYKC8gaGlcDpCw&sa=X&oi=book_result&ct=book-thumbnail&resnum=1&ved=0CC0Q6wEwAA#v=onepage&q&f=false|year=2006|publisher=Cambridge University Press|isbn=0-521-84515-7|page=106}}</ref>. Η Ιταλία δικαιολόγησε επίσης την προσάρτηση της Αλβανίας με το σκεπτικό ότι, επειδή αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες άτομα αλβανικής καταγωγής είχαν ήδη απορροφηθεί από την [[κοινωνία]] της νότιας Ιταλίας, η ενσωμάτωση της Αλβανίας ήταν ένα λογικό μέτρο που θα ένωνε τους ανθρώπους της αλβανικής καταγωγής σε ένα κράτος<ref name="Owen Pearson 2004. Pp. 389">Owen Pearson. Albania in the twentieth century: a history, Volume 3. London, England, UK; New York, New York, USA: I.B. Taurus Publishers, 2004. Pp. 389.</ref>. Η Ιταλία υποστήριξε επισης τον αλβανικό αλυτρωτισμό, στρεφόμενη υπέρ των αλβανικών κοινοτήτων στο Κοσσυφοπέδιο της [[Γιουγκοσλαβία|Γιουγκοσλαβίας]] και την [[Ήπειρος|Ήπειρο]] στην [[Ελλάδα]], ιδίως στην περιοχή της Τσαμουριάς, όπου κατοικούσε σημαντική αλβανική μειονότητα<ref name="Fischer 1999 70–73">{{Citation | last=Fischer | first=Bernd Jürgen | title=Albania at War, 1939-1945 | publisher= C. Hurst & Co. Publishers | year=1999 | isbn=978-1-85065-531-2 | url=http://books.google.com/?id=P-MiG9ngCp8C | pages=70–73}}</ref>.
 
==Ιστορία==
Το ιταλικό φασιστικό καθεστώς του [[Μπενίτο Μουσολίνι|Μουσολίνι]] διείσδυσε στην Αλβανία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Ζογ Α΄|Αχμέτ Ζόγου]] επιτυγχάνοντας να κυριαρχήσει σε αυτό πολιτικά και οικονομικά μέσω μιας σειράς συνθηκών και συμφωνιών που μετέτρεπαν το αλβανικό κράτος σε [[de facto]] προτεκτοράτο της Ιταλίας, ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο τον δρόμο για την επίσημη προσάρτηση<ref>Owen Pearson. ''Albania in the twentieth century: a history'', Volume 3. London, England, UK; New York, New York, USA: I.B. Taurus Publishers, 2004. Pp. 378, 389.</ref><ref>Aristotle A. Kallis. ''Fascist ideology: territory and expansionism in Italy and Germany, 1922-1945''. London, England, UK: Routledge, 2000. Pp. 132.</ref><ref>Zara S. Steiner. ''The lights that failed: European international history, 1919-1933''. Oxford, England, UK: Oxford University Press, 2005. Pp. 499.</ref><ref>Roy Palmer Domenico. ''Remaking Italy in the twentieth century''. Lanham, Maryland, USA: Rowman & Littlefield Publishers, Inc., 2002. Pp. 74.</ref>.
 
Τον Αύγουστο του [[1933]] ο Μουσολίνι απαιτεί σημαντικότερα αντάλλαγμα προς την πλευρά Ζόγου στα πλαίσια της συνέχισης της ιταλικής υποστήριξης. Μεταξύ αυτών περιλαμβανόταν και η αξίωση για διορισμό σε υψηλόβαθμες θέσεις του κρατικού μηχανισμού, ατόμων "Ιταλικής παιδείας", η παρουσία Ιταλών τεχνοκρατών στα αλβανικά υπουργεία και η ανάληψη της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων από Ιταλούς αξιωματικούς, οι οποίοι επίσης θα αντικαθιστούσαν τους Βρετανούς εκπαιδευτές του αλβανικού στρατού.
 
Η Αλβανία πρέπειέπρεπε να ακυρώσει το σύνολο των υφιστάμενων εμπορικών συμφωνιών της με τις άλλες χώρες και δεννα προχωρήσει κάνουνσε νέες συμφωνίες χωρίςυπο την έγκριση της ιταλικής κυβέρνησης. και ότι ηΗ Αλβανία θα υπογράψειυπέγραφε μια σύμβαση εμπορικής, που θα κάνει τηνκαθιστούσε Ιταλία και την Αλβανία από τις "πιο ευνοημένες χώρες" στο εμπόριο[11]. Το [[1934]], ότανόμως, η Αλβανία δεν παραδίδει τητην προγραμματισμένη πληρωμή της ένα δάνειο προς την Ιταλία ,.Έτσι Ιταλικά πολεμικά πλοία έφθασανκατέφθασαν στα ανοικτά των αλβανικών ακτών τηςμε Αλβανίαςσκοπό να εκφοβίσουν την Αλβανία. ναΌμως υποβάλει τους ιταλικό στόχους στην περιοχή, όμως ηαπό βρετανική αντίθεση για τις ενέργειες της Ιταλίας και υπό πίεση, η Ιταλία υποχώρησε και υποστήριξε ότι η ναυτική άσκηση ήταν απλώς μια "φιλική επίσκεψη". [10]
 
Στις 25 Αυγούστου 1937, ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Κόμης [[Γκαλεάτσο Τσιάνο]] έγραψε στο ημερολόγιό του για τις σχέσεις της Ιταλίας με την Αλβανία ως εξής: «Πρέπει να δημιουργήσουμε σταθερά κέντρα της ιταλικής επιρροής εκεί. Ποιος ξέρει τι εκπλήξεις μας επιφυλάσσει το μέλλον μπορεί να έχει στο κατάστημα. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να εκμεταλλευτούμε ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν. Εμείς δεν πρόκειται να το αποσύρουμεαποσυρθούμε αυτή τη φορά, όπως κάναμε το 1920. Στα νότια της Ιταλίας έχουμε απορροφήσει πολλούς εκατοντάδες χιλιάδες Αλβανούς. Γιατί δενΔεν θα πρέπει να συμβεί το ίδιο και στην άλλη πλευρά της Αδριατικής ».[4] Στις [[26 Μαρτίου]] [[1938]], ο Τσιάνο έγραψε στο ημερολόγιό του για τη προσάρτηση της Αλβανίας, όπως έκανε και η [[Γερμανία]] με την [[Αυστρία]] λίγο πριν: "Μια έκθεση από το Τζακομόνι σχετικά με την κατάσταση στην Αλβανία: Η διείσδυση μας γίνεται όλο και πιο έντονη και...πιο οργανική. Το πρόγραμμα, το οποίο θα εντοπιστείτελειοποιηθεί μετά την επίσκεψή μου, διεξάγεται χωρίς κανένα πρόβλημα, για όσους αναρωτιούνται για την γενική κατάσταση. Ιδιαίτερα τοΤο [[Anschluss]] (με την Αυστρία) δεν μας επιτρέπει να κάνουμε ένα ακόμη βήμα προςγια την κατεύθυνση της και πιο απόλυτη κυριαρχία της στηχώρας χώρα αυτήαυτής, η οποία θα είναι δική μας.! " και μέρες αργότερα, στις [[4 Απριλίου]] του ίδιου έτους έγραψε "Πρέπει να υπογραμμίσουμεθέσουμε σταδιακά τοτα σημεία αυτά, που θα στοιχείο-προτεκτοράτοολοκληρώσουνε τωντους σχέσεώνδεσμούς μας με την Αλβανία». [12]
 
===Εισβολή και η δημιουργία του ιταλικού καθεστώτος===
[[File:Victor Emmanuel III of Italy.jpg|thumb|left|Ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ' της Ιταλίας, βασιλιάς της Αλβανίας την περίοδο 1939-1943.]]
[[File:Shefqet Verlaci.jpg|thumb|left|Σεφκέτ Βερλάσι, Πρωθυπουργός της Αλβανίας την περίοδο 1939-1941]]
Παρά τη μακρόχρονη προστασία της ΑλβανίαςΙταλίας καιλόγω τητης συμμαχία με την Ιταλίαπαρούσης συμμαχίας, στις [[7 Απριλίου]]
[[1939]] ιταλικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Αλβανία [13], πέντε μήνες πριν από την έναρξη του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Η ένοπλη αλβανική αντίσταση αποδείχθηκε αναποτελεσματική εναντίον των Ιταλών και μετά από ένα σύντομο πόλεμο, η χώρα είχε καταληφθεί. Στις [[9 Απριλίου]] [[1939]] ο Αλβανός βασιλιάς, Ζογκ Α κατέφυγε στην [[Ελλάδα]][14]. Παρά το γεγονός ότι η Αλβανία ήταν ένα de facto ιταλικό προτεκτοράτο από το [[1927]],[9][15][16]....ο ηγέτης της Ιταλίας,
[[Μπενίτο Μουσολίνι]] που απαιτεί άμεσο έλεγχο σε όλη τη χώρα, για να αυξήσει το γόητρό του και να δώσει μια απάντηση στην [[Γερμανία]] μετά την προσάρτηση της Αυστρίας και της κατοχής της Τσεχοσλοβακίας .
 
Το Βασίλειο της Αλβανίας ήταν ένα ιταλικό προτεκτοράτο που υπάγεται σε ιταλικά συμφέροντα, κατά το πρότυπο του γερμανικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας : το αλβανικό στέμμα κηρύχθηκε σε προσωπική ένωση με το ιταλικό στέμμα, η Αλβανία να διέπεται από έναν Ιταλό διοικητή που εκπροσωπεί ο βασιλιάς [[Βίκτωρ Εμμανουήλ ΙΙΙ]] , μια τελωνειακή ένωση τέθηκε σε ισχύ και η εξωτερική πολιτική της Αλβανίας να αντιμετωπίζεται από τη [[Ρώμη]]. Οι αλβανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν ενταχθεί στον ιταλικό στρατό, ιταλικοί σύμβουλοι είχαν τοποθετηθεί μέσα σε όλα τα επίπεδα της αλβανικής διοίκησης, και η χώρα φασιστικοποιήθηκε με τη δημιουργία ενός αλβανικού φασιστικού κόμματος και οι οργανώσεις συνοδούς της, διαμορφώθηκε μετά από το ιταλικό πρωτότυπο. Το Αλβανικό Φασιστικό Κόμμα ήταν ένα υποκατάστημα του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος της Ιταλίας, τα μέλη του Αλβανικού Φασιστικού Κόμματος πήρε όρκο να υπακούει στις εντολές του Ντούτσε του Φασισμού, τον Μουσολίνι[17]. Ιταλοί πολίτες άρχισαν να εγκαθίστανται στην Αλβανία ως άποικοι και δική του γη ώστε να μπορούν να μετατρέψουν σταδιακά την Αλβανία σε ιταλικό έδαφος. [1]
==Το Βασίλειο της Αλβανίας στον [[Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο]]==
 
Στρατηγικά, ο έλεγχος της Αλβανίας έδωσε στην Ιταλία ένα σημαντικό προγεφύρωμα στα [[Βαλκάνια]]: όχι μόνο δεν θα ολοκληρώσειολοκλήρωνε την Ιταλική κατοχή των Στενών του [[Οτράντο]] και την είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εισβάλει στη Γιουγκοσλαβία (σε συνδυασμό με μια άλλη ώθηση μέσω της Βενετίας Τζούλια ) και στην [[Ελλάδα]]. [15]
Το [[1939]],Ο Κόμης Τσιάνο μίλησε στους Αλβανούς για τις αλυτρωτικές διεκδικήσεις στο Κοσσυφοπέδιο ως πολύτιμη για τους στόχους της Ιταλίας, λέγοντας: "Οι Κοσοβάροι είναι 850.000 Αλβανοί, ισχυρό σώμα, σταθερήσταθεροί ως προς το πνεύμα και ενθουσιασμόενθουσιασμένοι γιαμε την ιδέα της Ένωσης με την πατρίδα τους.
 
Προφανώς, οι Σέρβοι είναι τρομοκρατημένοι από αυτέςαυτό. Σήμερα πρέπει ... χλωροφόρμιονα στουςαποτινάξουμε τους Γιουγκοσλάβους. Αλλά αργότερα κάποιος πρέπει να υιοθετήσει μια πολιτικήδείξει βαθύ ενδιαφέρον στοπρος το Κοσσυφοπέδιο. Αυτό θα βοηθήσει να κρατήσεικρατηθεί ζωντανήζωντανό στα Βαλκάνια ένα πρόβλημασχέδιο αλυτρωτικό που θα πολώσειεστιάσει την προσοχή των Αλβανών στον εαυτό τους και ναθα είναι ένα μαχαίρι στο πίσωπισώπλατη μέροςμαχαιριά τηςστη ΓιουγκοσλαβίαςΓιουγκοσλαβία. [22]
 
===Γκαλεάτσο Τσιάνο, 1939===
Τον [[Οκτώβριο]] του [[1940]], κατά τη διάρκεια του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου, το Βασίλειο της Αλβανίας υπηρέτησε ωςήταν σταθμός για την περιοχή τουτον ΙταλούΙταλό δικτάτορα [[Μπενίτο Μουσολίνι]] στην αποτυχημένη εισβολή στην Ελλάδα. Ο Μουσολίνι σχεδίαζε να εισβάλει στην [[Ελλάδα]] και σε άλλες χώρες όπως η [[Γιουγκοσλαβία]] στην περιοχή για να δώσει στην Ιταλία εδαφικό έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Μεσογείου , ως μέρος του στόχου των φασιστών, για τη δημιουργία του στόχου του "[[Mare Nostrum]]" («η θάλασσά μας»), στηνσυμφωνα με την οποία η Ιταλία θα κυριαρχούσε στη Μεσόγειο. Αλλά ο Αλβανικός στρατός υπό τις διαταγές του συνταγματάρχη (αργότερα γενικά)
Πρένκ Περβίζι [23] εγκατέλειψε τους Ιταλούς στη μάχη, προκαλώντας ένα σημαντικό ξήλωμα των γραμμών τους. Ο στρατός της Αλβανίας πιστεύεται ότι είναι η αιτία της προδοσίας που απομακρύνθηκε από το μέτωπο. Ο συνταγματάρχης Περβίζι και το προσωπικό των υπαλλήλων απομονώθηκε στα βουνά της [[Πούκα]] και [[Σκόνδρα]] προς το Βορρά. [24] Αυτή ήταν η πρώτη ενέργεια της εξέγερσης κατά της ιταλικής κατοχής.
 
Όμως, αμέσως μετά την ιταλική εισβολή, οι Έλληνες αντεπιτέθηκαν και η [[Βόρεια Ήπειρος]] ήταν σε ελληνικά χέρια (συμπεριλαμβανομένων των πόλεων του Αργυροκάστρου και Κορυτσάς ). Τον Απρίλιο του [[1941]] όμως, η Ελλάδα συνθηκολόγησε μετά από μια συντριπτική γερμανική εισβολήμεσολάβηση . Όλη η Βόρεια Ήπειρος επέστρεψε στοσε ιταλικό έλεγχο, ηο οποίαοποίας επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό προς στην κυρίως Ελλάδα, η οποία είχε καταληφθεί από κοινού από την Ιταλία, τη Γερμανία και τη [[Βουλγαρία]]. Τα ιταλικά σχέδια ωστόσο, ναγια προσαρτήσειπροσάρτήση τηντης [[Τσαμουριά|Τσαμουριάς]] στην Αλβανία, τέθηκαν στο αρχείο λόγω της ισχυρής αντιπολίτευσης και των εθνοτικών συγκρούσεων μεταξύ Αλβανών και Ελλήνων, καθώς και της αντιπολίτευσης από τους Αρμάνους στην περιοχή που αλβανικοποιήθηκε. [25]
 
Μετά την πτώση της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας τον Απρίλιο του [[1941]], η ιταλική κυβέρνηση ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τη Γερμανία, τη Βουλγαρία, και το νεοσύστατο κράτος του πελάτη, το [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας]], για τον καθορισμό των συνόρων τους. Τον Απρίλιο ο Μουσολίνι ζήτησε απόνα περάσει τα σύνορα της Αλβανίας ναμε επεκταθείεπεκτατικά σχέδια- συμπεριλαμβανομένωνπροτείνοντας προσάρτηση του Μαυροβουνίου στην Αλβανία, πουέχοντας θα έχουνόμως αυτόνομη κυβέρνηση μέσα στην Αλβανία, και την επέκταση προς τα ανατολικά σύνορα της Αλβανίας, αν και όχι στο βαθμό του.
[[Βαρδάρη ποταμού]] καθώς κάποιοι είχαν προτείνει αναφέροντας ότι ο [[Οχρίδας]] θα πρέπει να να αφεθεί στην [[ΣλαβοΜακεδονία]], ανεξάρτητα από το αν η [[Μακεδονία του Βαρδάρη]] θα γινόταν ανεξάρτητο κράτος ή θα απορροφόταν από τη Βουλγαρία[26]. Ωστόσο, η ιταλική κυβέρνηση άλλαξε τις θέσεις τις στα σύνορα σε όλο τον Απρίλιο, στη συνέχεια υποστηρίζοντας την προσάρτηση της Οχρίδας, ενώ παράλληλα θα δίνει το έδαφος που βρίσκεται ακριβώς έξω της Αχρίδος (συμπεριλαμβανομένου τη ιερή γενέτειρα του Αγίου Κλήμεντος ) στη ΣλαβοΜακεδονία[26]. Μετά από μια περίοδο διαπραγματεύσεων εκ νέου με την Ιταλία για τα νέα σύνορα των Βαλκανίων - συμπεριλαμβανομένων των νέων συνόρων της Αλβανίας,που δηλώθηκαν με βασιλικό διάταγμα στις
[[7 Ιουνίου|Ιουνίου]] [[1941]]. [26]
 
Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση τον [[Σεπτέμβριο]] του [[1943]], η χώρα είχε καταληφθεί από τους Γερμανούς μέχρι το τέλος του πολέμου.
Ανώνυμος χρήστης