Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάης του '68»

Το αρχείο Presse_ne_pas_avaler_-_OpenClipart.svg αφαιρέθηκε αφού διαγράφηκε στα Commons από τον Jameslwoodward με αιτία: per Commons:Deletion requests:Files in Category:Posters of May 1968 from France -
(Το αρχείο La_Chienlit_c'est_lui_!.jpg αφαιρέθηκε αφού διαγράφηκε στα Commons από τον Jameslwoodward με αιτία: per Commons:Deletion requests:Files in Category:Posters of May 1968 from France -)
(Το αρχείο Presse_ne_pas_avaler_-_OpenClipart.svg αφαιρέθηκε αφού διαγράφηκε στα Commons από τον Jameslwoodward με αιτία: per Commons:Deletion requests:Files in Category:Posters of May 1968 from France -)
Το Γαλλικό Κ.Κ., μέσω της CGT, διαπραγματευόταν διαρκώς με το καθεστώς. Στόχος του ήταν η επιστροφή στην ομαλότητα, αφού όμως προηγουμένως αποσπάσει σοβαρότατες οικονομικές και θεσμικές παραχωρήσεις από την κυβέρνηση. Οι εργαζόμενοι υπέβαλαν ένα ευρύτερο, πιο πολιτικό και ριζοσπαστικότερο αίτημα, απαιτώντας την παραίτηση της κυβέρνησης και του προέδρου Σαρλ Ντε Γκωλ και, σε μερικές περιπτώσεις, προσπάθησαν να αναλάβουν την αυτοδιοίκηση των εργοστασίων όπου δούλευαν. Όταν η ηγεσία των εργατικών συνδικάτων διαπραγματεύτηκε με τις ενώσεις των μεγαλύτερων εργοδοτών αύξηση 35% στο βασικό μισθό, αύξηση μισθών 7% και το μισό των κανονικών μισθών για τις ημέρες της απεργίας, οι εργαζόμενοι που είχαν καταλάβει τα εργοστάσια αρνήθηκαν να επιστρέψουν στις θέσεις τους, αν και αυτή η συμφωνία ήταν καλύτερη από ό,τι θα μπορούσαν να είχαν λάβει ένα μήνα νωρίτερα. Αντίθετα, ο [[Φρανσουά Μιτεράν]] κατανοούσε βαθύτερα την πολιτική δυναμική και τις πολιτικές δυνατότητες της εξέγερσης και προσπαθούσε να τις εκμεταλλευθεί. Στις [[28 Μαΐου]] κατέπληξε τη Γαλλία, όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση και δήλωσε, μεταξύ άλλων:
 
 
[[File:Presse ne pas avaler - OpenClipart.svg|thumb|gauche|Αφίσα του Μάη του 1968.]]
"''Στη Γαλλία, μετά τις 3 Μαΐου 1968, δεν υπάρχει πλέον κράτος... Η αναχώρηση του στρατηγού Ντε Γκωλ, την επαύριο της 16ης Ιουνίου, αν δεν λάβει χώρα νωρίτερα, θα προκαλέσει φυσικά την εξαφάνιση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του. Σε αυτή την περίπτωση, προτείνω τη δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης... Αν χρειασθεί, θα αναλάβω εγώ την ευθύνη του σχηματισμού αυτής της κυβέρνησης... Στις προεδρικές εκλογές που θα επακολουθήσουν θα είμαι υποψήφιος''". Ο Μιτεράν έβαζε υποψηφιότητα για πρωθυπουργός μεταβατικής κυβέρνησης και για πρόεδρος της χώρας, τη στιγμή που αυτές οι θέσεις ήταν κατειλημμένες από τον Πομπιντού και τον Ντε Γκωλ και δεν είχαν προκηρυχθεί εκλογές. Επέτεινε έτσι την εικόνα επαναστατικής κατάστασης.
 
17.227

επεξεργασίες