Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μακροχώρι Ημαθίας»

(νεα στοιχεια)
(→‎Βυζαντινή περίοδος: νεα στοιχεια)
===Βυζαντινή περίοδος===
 
Κατά τη διάρκεια των Βυζαντινών χρόνων, η περιοχή αποτέλεσε τόπο παραμονής των μελών της βυζαντινής αριστοκρατίας. Η ιστορία του σίγουρα ακολούθησε την ιστορική μοίρα όλης της περιοχής. Από το 989 έως το 1001 την περιέλαβε στο κράτος του ο [[Σαμουήλ της Βουλγαρίας|Τσάρος Σαμουήλ]]. Στην [[Φραγκοκρατία]] (1204) δόθηκε στο [[βασίλειο της Θεσσαλονίκης]] και στον [[Βονιφάτιος ο Μομφερατικός|Βονιφάτιο τον Μομφερατικό]]. Το 1206, ο Τσάρος [[Καλογιάν της Βουλγαρίας|Ιωαννίτζης]] (Σκυλογιάννης) λεηλάτησε την περιοχή και κατέλαβε τη Βέροια εγκαθιστώντας και Βούλγαρο επίσκοπο. Το 1207 επέστρεψαν οι Φράγκοι και εκδιώχθηκαν οριστικά το 1215/6. Το 1345 ο Κράλης [[Στέφανος Δουσάν]] κατακτά όλη την περιοχή ως το 1355. Στα τέλη του 14 ου αιώνα (1373 - 4) εμφανίστηκαν οι Τούρκοι οιμε οποίοιηγέτη οριστικάτον γαζή κατέκτησαν( τημεθοριακός ιερός πολεμιστής ) Εβρενός Μπέη , έναν πρώην βυζαντινό διοικητή που είχε ασπαστεί το Ισλάμ . Ο Εβρενός λειτουργούσε ως ελάσσων συνέταιρος των Οθωμανών εμίρηδων και αυτοί του παραχώρησαν αχανείς γαίες στην Βόρεια Ελλάδα . Η περιοχή υπέφερε από τις επιδρομές τους . Η Βέροια περιήλθε στα χέρια τους ίσως δύο φορές πριν οριστικά την αποκτήσουν , με παράδοση , στις 9 Απριλίου του 1433.
 
Η πρώτη γνωστή αναφορά στον οικισμό γίνεται το 1326 στην διαθήκη ενός άρχοντα Σκουτάριου του Θεόδωρου Σαραντηνού. Σε αυτήν περιέχονται τα σχετικά με την αφιέρωση κτημάτων στην Πατριαρχική και [[Σταυροπηγιακή]] Μονή του Τιμίου Προδρόμου της Πέτρας που είχε ιδρύσει ο ίδιος μέσα στην πόλη της Βέροιας, στην περιοχή του σημερινού 6 ου Δημοτικού Σχολείου που τότε ονομάζονταν '' του Σκωρονύχου ''.
Στα 1804 ο [[Αλή Πασάς]] εισβάλει στους Καζάδες της Βέροιας και της Νάουσας. Τότε αρπάζει περιουσίες Μουσουλμάνων και Χριστιανών κατοίκων , απαιτεί την καταβολή ετήσιου φόρου και τοποθετεί στα καταλαμβανόμενα τσιφλίκια δικούς του επιστάτες ( σουμπασήδες ) όπως έγινε και στο Μικρογούζι. Ο πληθυσμός υποφέρει τα πάνδεινα από την πλεονεξία του νέου κατακτητή εργαζόμενος σε καθεστώς τιμαριωτικής δουλείας και αποδίδοντάς του ετήσιο φόρο. Η κυριαρχία του διαρκεί ως το 1820.
 
Καταλυτικές πρέπει να στάθηκαν και οι καταστροφικές εξελίξεις ( ο Χαλασμός ) της Επανάστασης του 1822 στην περιοχή. Ο Μεχμέτ Εμίν Αμπντούλ Αμπούντ Πασάς - ένας Σύριος με ενεργητικό και κάποτε βίαιο χαρακτήρα - γνωστός και ως Εμπού Λουμπούτ ( Ροπαλοφόρος ) αφάνισε 120 οικισμούς και χωριά της Μακεδονίας και μεταξύ αυτών σίγουρα και το Μικρογούζι.
<!--[if gte mso 9]><xml>
<w:WordDocument>
*Βασίλη Δημητριάδη ''Η Κεντρική και Δυτική Μακεδονία κατά τον Εβλιγιά Τσελεμπή''
*Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών ''To μεγάλο Συναξάρι'' Θεσ/νίκη 2011
*Mark Mazower ''Θεσσαλονίκη Πόλη των φαντασμάτων'' .
 
{{Δήμος Βέροιας}}
Ανώνυμος χρήστης