Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (ISBN)
| γλώσσα = Ρωσική
}}
'''Τα Πρωτόκολλα των Πρεσβύτερων (Σοφών) της Σιών''', γνωστά συνήθως ως '''Τα Πρωτόκολλα της Σιών''' ([[Ρωσική γλώσσα|Ρωσικά]]: "Протоколы Сионских мудрецов" ή "Сионские Протоколы"), είναι ένα κείμενο που πιθανώς έχει την αφετηρία του στην [[Ρωσία]] των αρχών του 20ού αιώνα και παρουσιάζει ένα υποτιθέμενο σχέδιο κυριαρχίας του κόσμου από τους [[Εβραίος|Εβραίους]]. Αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα πλέον διαδεδομένα κείμενα έκφρασης [[αντισημιτισμός|αντισημιτισμού]] και αντισιωνισμού. Αρκετές ανεξάρτητες έρευνεςΈρευνες έχουν επανειλημμένα δείξει ότι τα πρωτόκολλα αποτελούν [[απάτη]] και σχεδόν καθολικά αναγνωρίζονται ως προϊόν πλαστογραφίας, δημιούργημα της [[Οχράνα]]<ref>Bronner, 1,3</ref>. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το [[1903]] και ο συντάκτης τους είναι άγνωστος. Μια σειρά άρθρων που εμφανίστηκαν στους «Τάιμς» του [[Λονδίνο|Λονδίνου]] το [[1921]] φανέρωσαν ότι το περισσότερο από το υλικό των πρωτοκόλλων ήταν αντιγραμμένο από παλαιότερη πολιτική [[σάτιρα]] που δεν είχε κανένα [[Αντισημιτισμός|αντισημιτικό]] θέμα. Συγκεκριμένα, βιβλίο του [[Μορίς Ζολί]] από το 1860 περιείχε αυτούσια κομμάτια από τα "Πρωτόκολλα" αν και δεν είχε σχέση με τους Εβραίους ή με το Σιωνισμό· στόχος ήταν ο αυτοκράτορας Ναπολέοντας Γ' <ref name=ελευθ>{{cite web |url=http://www.iospress.gr/ios1995/ios19950917a.htm |title=Ελευθεροτυπία - 17/9/1995}}</ref>.
 
Από την εποχή που τα ''Πρωτόκολλα'' πρωτοεμφανίστηκαν στην αρχή του 20ού αιώνα, οι πρώτοι τους εκδότες έφεραν αμφισβητούμενης αξίας και συχνά αντικρουόμενες αποδείξεις σχετικά με το πώς έφτασε στα χέρια τους αντίγραφο του αυθεντικού κειμένου. Παρόλα αυτά κάποιοι άνθρωποι συνέχισαν να βλέπουν τα ''Πρωτόκολλα'' σαν απόδειξη μίας σημαντικής συνωμοσίας, ειδικά σε μέρη του κόσμου όπου ο αντισημιτισμός ήταν αρκετά διαδεδομένος. Το κείμενο ανατυπώνεται συχνά από αντισημίτες και χρησιμοποιείται μερικές φορές σαν απόδειξη μίας Εβραϊκής [[Συνωμοσία|συνωμοσίας]], ειδικά στη [[Μέση Ανατολή]] σήμερα.
 
Τα ''Πρωτόκολλα'' θεωρούνται ευρέως προδρομική μορφή της σύγχρονης λογοτεχνίας [[Θεωρία Συνωμοσίας|συνωμοσιολογικών θεωριών]] και παίρνει την μορφή ενός εγχειριδίου για τα νέα «μέλη» των «Σοφών», περιγράφοντας πώς κυβερνούν τον κόσμο μέσω του ελέγχου των ΜΜΕ και της οικονομίας και αντικαθιστούν την παραδοσιακή κοινωνία με μία που βασίζεται καθαρά στον έλεγχο των μαζών. Έτυχαν σημαντικής απήχησης, ειδικότερα σε περιόδους διεθνών ανακατατάξεων<ref>Segel, 3</ref>. Το κείμενο έχει γίνει διάσημο από εκείνους που αντιδρούν στις επαναστατικές κινήσεις και διαδόθηκε περισσότερο μετά την [[Ρωσική Επανάσταση]] του [[1905]] και την Μπολσεβίκικη [[Οκτωβριανή Επανάσταση]] του [[1917]], όταν έγινε δημοφιλής η ιδέα ότι «ο Μπολσεβικισμός ήταν μια συνωμοσία για παγκόσμια κυριαρχία» . Επίσης, η παγκόσμια οικονομική κρίση του [[1930]] ήταν μία σημαντική εξέλιξη στην ιστορία των ''Πρωτοκόλλων'' καθώς πλήθυναν οι οπαδοί των σχετικών θεωριών παρά την έλλειψη πηγών περί της αυθεντικότητάς τους. Ήταν ευρέως διαδεδομένα στην Δύση των δεκαετιών του 20 και 30 και παρότι η χρήση των ''Πρωτοκόλλων'' σαν ένα εργαλείο [[Προπαγάνδα|προπαγάνδας]] μειώθηκε σημαντικά μετά την ήττα των [[Ναζί]] κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, έχει ακόμα κάποια χρήση στον σύγχρονο [[Αντισημιτισμός|αντισημιτισμό]], μεταφρασμένα στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.
 
== Η πλαστογραφία ==
Τα ''Πρωτόκολλα'' εμπεριέχουν εμφανείςκάποιες ανωμαλίες. Το κείμενο μιλά επανειλημμένα, για παράδειγμα, για την έλευση ενός "Τεκτονικού βασιλείου" και ενός "βασιλέα του αίματος της Σιών", ο οποίος θα ηγηθεί αυτού του τεκτονικού βασιλείου. Βεβαιώνει ότι ο μελλοντικός βασιλιάς θα ανήκει στη "δυναστική γενεά του βασιλέα Δαβίδ". Βεβαιώνει ότι "ο βασιλέας των Ιουδαίων θα είναι ο πραγματικός πάπας" και "ο πατριάρχης μιας διεθνούς εκκλησίας". Και ολοκληρώνει με αινιγματικό τρόπο, "Ορισμένα μέλη της σποράς του Δαβίδ θα προετοιμάσουν τους βασιλείς και τους κληρονόμους τους... Μόνο ο βασιλιάς και οι τρεις που τον παραστέκουν γνωρίζουν τι έρχεται". Ως εκφάνσεις της ιουδαϊκής σκέψης, πραγματικές ή κατασκευασμένες, τέτοιες δηλώσεις είναι εμφανώς παράλογες. Από τους βιβλικούς χρόνους κανένας βασιλέας δεν υφίσταται στην ιουδαϊκή παράδοση, και η ίδια η αρχή της [[βασιλεία|βασιλείας]] έχει γίνει εντελώς άσχετη με την εβραϊκή κοινωνία. Η έννοια ενός βασιλιά είχε το ίδιο νόημα για τους Εβραίους του [[1897]] όσο και για τους Εβραίους του σήμερα. Στην πραγματικότητα οι αναφορές θα μπορούσαν να εκληφθούν περισσότερο ως χριστιανικές παρά ως ιουδαϊκές. Για τις τελευταίες δύο χιλιετίες ο μόνος "βασιλεύς των Ιουδαίων" είναι ο ίδιος Ιησούς - και ο Ιησούς, σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ανήκει στη γενιά του Δαβίδ.
 
Σύμφωνα με μία εκδοχή, τα πρωτόκολλα διαβάστηκαν σε 24 μυστικές συνόδους που διοργανώθηκαν κατά τη διάρκεια [[Σιωνισμός|σιωνιστικού]] συνεδρίου στη Βασιλεία, παρουσία Ρώσων κατασκόπων που αργότερα μετέφεραν το περιεχόμενό τους. Ένα αντίτυπο των πρωτοκόλλων δόθηκε στον [[Ορθόδοξη εκκλησία|Ορθόδοξο]] λόγιο και κρατικό αξιωματούχο Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Νίλους, ο οποίος τελικά εξέδωσε τα έγγραφα το [[1905]], ως παράρτημα, στη δεύτερη έκδοση του βιβλίου του ''Το Μεγάλο μέσα στο Μικρό, ή ο ερχομός του Αντίχριστου και η επερχόμενη εξουσία του Διαβόλου στη Γη'' (α' εκδ. 1901). Ο Νίλους εξέδωσε το έργο του σε τρεις επόμενες εκδόσεις (1911, 1912, 1917), σε κάθε μία από τις οποίες το παράρτημα που περιείχε τα Πρωτόκολλα εμπλουτιζόταν με νέα στοιχεία<ref>Segel, 60</ref>. Μεταβίβασε τα Πρωτόκολλα στην αυλή του Τσάρου, για τον οποίο απέβλεπε να γίνει ο εξομολογητής του. O ισχυρισμός ότι τα πρωτόκολλα ήταν προϊόν αυτού του διεθνούς εβραϊκού συνεδρίου έχει ανασκευαστεί εδώ και πολύ καιρό. Τα πρώιμα αντίγραφα των ''Πρωτόκολλων'', για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι γράφτηκαν στη [[Γαλλία]] -και το συνέδριο του 1897 στη Βασιλεία δεν περιελάμβανε ούτε έναν Γάλλο εκπρόσωπο. Επιπλέον, ένα αντίγραφο των ''Πρωτόκολλων'' κυκλοφορούσε ήδη από το 1884 –13 χρόνια δηλαδή πριν το συνέδριο της Βασιλείας.
* Pierre - Andre Taguieff, ''Ο μύθος των "Σοφών της Σιών". Από τη "Διεθνή Εβραϊκή Συνωμοσία" στην "Παγκόσμια Σιωνιστική Επιβουλή"'', εκδόσεις «Πόλις», 2006. ([http://www.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=01/12/2006&id=15902636 Εδώ] εμφανίζεται μια σύντομη επισκόπηση του βιβλίου από την εφημερίδα ''[[Ελευθεροτυπία (εφημερίδα)|Ελευθεροτυπία]]''.)
* Stephen Eric Bronner, ''A rumor about the Jews: reflections on antisemitism and the Protocols of the learned elders of Zion'', St. Martin’s Press, New York, 2000
* [[Cesare G. De Michelis]], ''Il Manoscritto inesistente. I "Protocolli dei savi di Sion", [[Marsilio]] 2004, ISBN 88-317-7075-6''
* [[Cesare G. De Michelis]], ''La giudeofobia in Russia. Dal Libro del "kahal" ai "Protocolli dei savi di Sion'', [[Bollati Boringhieri]] ed. 2001, ISBN 88-339-1350-3
* Goldberg, Isaac, ''The so-called "Protocols of the Elders of Zion"; a Definitive Exposure of One of the Most Malicious Lies in History'' (Girard, Kansas, Haldeman-Julius Publications, 1936).
Ανώνυμος χρήστης