Πόλεμος της Ιβηρικής Χερσονήσου: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Γραμμή 151:
Το φθινόπωρο του 1809, ο στρατός του δούκα του Πάρκε αριθμούσε 52.192 άνδρες με μία μεραρχία ιππικού και έξι μεραρχίες πεζικού. Όσον αφορά τις ισπανικές δυνάμεις, η Μεραρχία Εμπροσθοφυλακής του υποστράτηγου Μαρτίν ντε λα Καρρέρα είχε 7.413 στρατιώτες, η 1η Μεραρχία του υποστράτηγου Φρανθίσκο Χαβιέρ Λοσάδα 8.336, η 2η Μεραρχία του υποστράτηγου κόμη του Μπελβεντέρε 6.759, η 3η Μεραρχία του υποστράτηγου Φρανθίσκο Μπαγιεστέρος 9.991, η 4η Μεραρχία του Νικολάς ντε Μαχύ 7.100, και η 5η Μεραρχία του υποστράτηγου μαρκήσιου του Καστροφουέρτε 6.157. Όλες οι μεραρχίες πεζικού περιελάμβαναν 14 τάγματα, εκτός της 3ης μεραρχίας που είχε 15 τάγματα, και της 5ης με 7 τάγματα. Η Μεραρχία Ιππικού του Πέδρο ντε Αλκάνταρα Τέλλεθ-Χιρόν, Πρίγκιπα της Ανγκλόνα, περιελάμβανε 1.682 ιππείς οργανωμένους σε 6 συντάγματα. Το Θιουδάδ Ροδρίγο ενισχύθηκε με μια φρουρά 3.817 ανδρών και ένα ανεξάρτητο τάγμα 937 ανδρών.
[[Αρχείο: Kellermann,_Francois_Etienne.jpg|thumb|left|O Γάλλος υποστράτηγος Φρανσουά Ετιέν ντε Κελλερμάν, γερμανικής προγονικής καταγωγής, Κέλλερμαν στα γερμανικά]]
Με τον Νέυ σε άδεια, ο υποστράτηγος [[Ζαν -Γκαμπριέλ Μαρσάν]] ανέλαβε τη διεύθυνση του γαλλικού 6ου Σώματος Στρατού, με έδρα τη [[Σαλαμάνκα]]. Το σώμα είχε εκδιωχθεί από τη [[Γαλικία]] νωρίτερα μέσα στο 1809 και είχε πάρει μέρος στις επιχειρήσεις που ακολούθησαν τη μάχη στην Ταλαβέρα τον Ιούλιο. Μετά από μια σκληρή εκστρατεία και έλλειψη ενισχύσεων, το 6ο Σώμα Στρατού βρισκόταν σε άσχημη κατάσταση για να πολεμήσει, ενώ και οι ικανότητες του Μαρσάν δεν ήταν ισάξιες με εκείνες του Νέυ. Ο δούκας του Πάρκε προήλασε από το Θιουδάδ Ροδρίγο στα τέλη Σεπτέμβρη με τις μεραρχίες των Λα Καρρέρα, Λοσάδα, Μπελβεντέρε, και Ανγκλόνα. Ο Μαρσάν, με υπερβολική αυτοπεποίθηση και περιφρονητικός προς τους Ισπανούς αντιπάλους του, προχώρησε στο χωριό Ταμάμες, 56 χλμ. νοτιοδυτικά της Σαλαμάνκα. Στη μάχη του Ταμάμες στις 18 Οκτωβρίου 1809 οι Γάλλοι υπέστησαν ταπεινωτική ήττα, έχοντας 1.400 νεκρούς και τραυματίες σε σύνολο 14.000 στρατιωτών, ενώ έχασαν και 14 κανόνια. Οι ισπανικές απώλειες ήταν 700 άνδρες σε σύνολο 21.500, ενώ είχαν και 18 κανόνια χαμένα. Μετά τη μάχη, ο δούκας του Πάρκε ενώθηκε με την 3η Μεραρχία του Μπαγιεστέρος. Καθώς οι Ισπανοί προχωρούσαν, οι δυνάμεις του υποστράτηγου Μαρσάν εγκατέλειψαν τη Σαλαμάνκα, και οι άνδρες του δούκα του Πάρκε κατέλαβαν την πόλη στις 25 Οκτωβρίου.
 
Ο υποστράτηγος Μαρσάν υποχώρησε βόρεια στην πόλη Τόρο στον ποταμό [[Δούρος|Δούρο]], όπου έφτασε και ενώθηκε μαζί του ο υποστράτηγος Φρανσουά Ετιέν ντε Κελλερμάν με 1.500 πεζούς οργανωμένους σε τρία τάγματα και μια μεραρχία 3.000 [[δραγώνοι|δραγώνων]]. Ο Κελλερμάν ανέλαβε την ηγεσία της ενωμένης γαλλικής δύναμης και βάδισε κατά μήκος του άνω ρου του ποταμού Δούρου, διασχίζοντας τον και περνώντας στη νότια όχθη του στο ύψος της πόλης [[Τορδεσίγιας]]. Ενισχυμένος από τις δυνάμεις του ταξίαρχου Νικολάς Γκοντινό, ο Κελλερμάν προκάλεσε τις ισπανικές δυνάμεις του δούκα του Πάρκε βαδίζοντας προς τη [[Σαλαμάνκα]]. Ο δούκας του Πάρκε εγκατέλειψε τη [[Σαλαμάνκα]] και υποχώρησε στα νότια. Στο μεταξύ, οι αντάρτες στην επαρχία της [[Λεόν]] αύξησαν τη δραστηριότητά τους. Ο Κελλερμάν άφησε το 4ο Σώμα ως φρουρά στη Σαλαμάνκα και επέστρεψε στην επαρχία της Λεόν για να καταστείλει την εκεί εξέγερση.