Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αφαρέας»

μ
Αποσαφήνιση συνδέσμων προς Λεύκιππος (σύνδεσμος άλλαξε σε Λεύκιππος ο Μεσσήνιος)
μ (Bot: Migrating 17 langlinks, now provided by Wikidata on d:Q578378)
μ (Αποσαφήνιση συνδέσμων προς Λεύκιππος (σύνδεσμος άλλαξε σε Λεύκιππος ο Μεσσήνιος))
Στην [[ελληνική μυθολογία]] με το όνομα '''Αφαρέας''' ('''''Αφαρεύς''''') είναι κυρίως γνωστός ένας από τους δημοφιλέστερους ήρωες του μεσσηνιακού ηρωικού κύκλου και σύμβολο της αντιστάσεως των [[Μεσσηνία|Μεσσηνίων]] κατά των Σπαρτιατών, παρά το γεγονός ότι αργότερα λατρευόταν και στη Σπάρτη!.
 
Ο Αφαρέας ήταν γιος του [[Περιήρης|Περιήρη]] και της [[Γοργοφόνη|Γοργοφόνης]], κόρης του [[Περσέας|Περσέως]]. Αδέλφια του Αφαρέως ήταν οι [[Λεύκιππος ο Μεσσήνιος|Λεύκιππος]], [[Τυνδάρεως]] και [[Ικάριος ο Λακεδαιμόνιος|Ικάριος]]. Πήρε ως σύζυγό του την [[Αρήνη]] και απέκτησαν δύο γιους, τον [[Ίδας ο Αιτωλικός|Ίδα]] και τον [[Λυγκέας|Λυγκέα]]. Ο [[Παυσανίας]] αναφέρει (Γ 1, 4) ότι ο Αφαρέας όταν βασίλεψε στη Μεσσηνία φιλοξένησε τον Τυνδάρεω που καταδιωκόταν από τον Ικάριο και τον [[Ιπποκόων|Ιπποκόοντα]], οι οποίοι τον είχαν εκδιώξει από τη Σπάρτη. Ο Αφαρέας φιλοξένησε επίσης τον [[Νηλέας|Νηλέα]], τον μετέπειτα βασιλιά των παραλιακών πόλεων της δυτικής Μεσσηνίας και της Πύλου, καθώς και τον [[Λύκος (μυθολογία)|Λύκο]], τον γιο του Πανδίωνα, ο οποίος εισήγαγε τα μυστήρια των «Μεγάλων Θεών» στη Μεσσηνία.
 
Νεότεροι μύθοι μιλούν για τη διαμάχη ανάμεσα στους γιους του Αφαρέα, που ονομάσθηκαν '''Αφαρητιάδες''' ή '''Αφαρητίδες''', και τους [[Διόσκουροι|Διοσκούρους]]. Τον 4ο αιώνα π.Χ., όταν ο [[Επαμεινώνδας]] αποκατέστησε τη μεσσηνιακή λατρεία, ο Αφαρεύς και οι γιοι του ενσωματώθηκαν στον ιερατικής προελεύσεως γενεαλογικό κατάλογο των Μεσσηνίων βασιλέων και εικόνες τους τοποθετήθηκαν στον ναό του [[Τρίοπας|Τρίοπα]] στη [[αρχαία Μεσσήνη|Μεσσήνη]].