Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Άβδηρα»

15 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
διόρθωση γουικισυνδέσμου
(εικόνα)
(διόρθωση γουικισυνδέσμου)
Leipzig: Teubner, 1:1888; 2:1890; 3:1893; 4–5:1906, Repr. 1964.Book 13, chapter 72, section 2, line 2 πλοῦν εἰς Σάμον ἐποιήσατο. τούτων δὲ πραττο- μένων Θρασύβουλος ὁ τῶν Ἀθηναίων στρατηγὸς μετὰ νεῶν πεντεκαίδεκα πλεύσας ἐπὶ Θάσον ἐνίκησε μάχῃ τοὺς ἐκ τῆς πόλεως καὶ περὶ διακοσίους αὐτῶν ἀνεῖλεν· ἐγκλείσας δ' αὐτοὺς εἰς πολιορκίαν ἠνάγκασε τοὺς φυγάδας τοὺς τὰ τῶν Ἀθηναίων φρονοῦντας καταδέχεσθαι, καὶ φρουρὰν λαβόντας συμμάχους Ἀθηναίων εἶναι.μετὰ δὲ ταῦτα πλεύσας εἰς Ἄβδηρα προσηγάγετο πόλιν ἐν ταῖς δυνατω- τάταις οὖσαν τότε τῶν ἐπὶ Θρᾴκης.</ref> και παρέμεινε στη σφαίρα επιρροής των Αθηνών μέχρι το 356 π.Χ. Τη χρονιά εκείνη ο [[Φίλιππος Β' της Μακεδονίας|Φίλιππος Β΄]] κυρίευσε τα Άβδηρα μαζί με άλλες πόλεις των θρακικών παραλίων.
 
Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την κατάτμηση του βασιλείου του, τα Άβδηρα γνώρισαν διαδοχικά την κυριαρχία των [[Αρχαίοι Μακεδόνες|Μακεδόνων]], των [[Αυτοκρατορία των Σελευκιδών|Σελευκιδών]] και των [[Δυναστεία των Πτολεμαίων|Πτολεμαίων]]. Το 170 π.Χ.<ref>T.Liv. XXXVIII, 41</ref> ο Ρωμαίος στρατηγός Ορτένσιος<ref>Liv. XLIIIM, 41</ref>, με τη βοήθεια των στρατευμάτων του βασιλιά της Περγάμου [[Ευμένης Β' της Περγάμου|Ευμένη Β΄]], καταλαμβάνει την πόλη, σκοτώνει και εξανδραποδίζει τους κατοίκους της. Η κατάληψη έγινε μετά την προδοσία του Αβδηρίτη Πύθωνος, που υπεράσπιζε το πιο σημαντικό τμήμα των τειχών. Αργότερα οι Αβδηρίτες δικαιώθηκαν από τη ρωμαϊκή Σύγκλητο.
 
Στα τέλη του 3ου και στις αρχές του 2ου αιώνα π.Χ. οι συγκρούσεις μεταξύ των Μακεδόνων και των Ρωμαίων οδήγησαν στην επικράτηση των Ρωμαίων, οι οποίοι το 167 π.Χ. επέβαλαν την κυριαρχία τους στη Μακεδονία και τη Θράκη. Τα Άβδηρα διατήρησαν τότε το καθεστώς της "ελεύθερης πόλης", η εποχή της ακμής τους όμως είχε πλέον περάσει. Η κατασκευή της νέας βασικής οδικής αρτηρίας, της [[Αρχαία Εγνατία Οδός|"Εγνατίας οδού"]], επιτάχυνε το μαρασμό. Οι πλημμύρες του Νέστου και τα έλη που δημιουργήθηκαν και δεν αποξηράνθηκαν προξένησαν στην πόλη ανυπέρβλητα προβλήματα. Έτσι μετατράπηκαν σταδιακά σε μια μικρή και ασήμαντη πολίχνη των Ρωμαϊκών Χρόνων.Στο τέλος των αρχαίων χρόνων η πόλη περιορίστηκε στο λόφο της αρχαίας ακρόπολης.
10.524

επεξεργασίες