Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πορτιανού Λήμνου»

μ
Το 1918-21 φιλοξενήθηκαν στην περιοχή μεταξύ Πορτιανού και [[Τσιμάνδρια Λήμνου|Τσιμανδρίων]] εκατοντάδες Ρώσοι εμιγκρέδες και στρατιωτικοί. Πουλούσαν τα υπάρχοντά τους για να επιβιώσουν, ζούσαν σε άθλιες συνθήκες και τελικά 292 άτομα πέθαναν από επιδημία το 1920-21. Είναι θαμμένοι στο λεγόμενο ρώσικο νεκροταφείο κοντά στην ακτή.<br />
 
Το 1918 το Πορτιανόν αποτέλεσε κοινότητα, στην οποία εντάχθηκαν: το 1918-19, για λίγους μήνες, το [[Πεσπέραγο Λήμνου|Πεσπέραγο]] και την περίοδο 1919-28 οι [[Αγγαριώνες Λήμνου|Αγγαριώνες]]. Στα χρόνια του μεσοπολέμου στο χωριό γνώρισε σημαντική ανάπτυξη. Ο πληθυσμός του αυξήθηκε κι από 617 κατοίκους το 1920, το 1938 αριθμούσε 750 κατοίκους και 250 σπίτια. Μεταξύ άλλων αναφέρεται η δράση του ποδοσφαιρικού συλλόγου '''Θρίαμβος''' που έδωσε δυο αγώνες το 1931, με το [[Λιβαδοχώρι Λήμνου|Λιβαδοχώρι]] και τον Άρη [[Μούδρος|Μούδρου]]. <br />
 
Μεταπολεμικά ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε με γρήγορους ρυθμούς λόγω της μετανάστευσης. Έτσι από 564 άτομα που είχε το 1951, σήμερα αριθμεί περίπου 250 κατοίκους. Παρά την πληθυσμιακή συρρίκνωση υπάρχει περιφερειακό ιατρείο και λειτουργεί πολιτιστικός σύλλογος. Το 1995 ιδρύθηκε Λαογραφικό Μουσείο με φορεσιές, παλιά εργαλεία, οικιακά σκεύη, έπιπλα, φωτογραφίες κλπ, με πρωτοβουλία του Συλλόγου Πορτιανατών Αθηνών-Πειραιώς, ο οποίος για ένα διάστημα εξέδιδε την εφημερίδα [[Εφημερίδες Λήμνου|Τα Νέα του Πορτιανού]].
22.724

επεξεργασίες