Αργύρης Χιόνης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Τα τελευταία 20 χρόνια (από το 1992) έζησε σ΄ένα μικρό χωριό, της ορεινής Κορινθίας, ως αγρότης και συγγραφέας,)
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Στις αρχές του [[1968]], ποιήματά του μεταφράστηκαν και δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα ολλανδικά λογοτεχνικά περιοδικά. Λίγο μετά τα γεγονότα του Μάη του ’68 η μεταφράστριά του στην [[Ολλανδία]], Maria Blijstra και ο σύζυγός της, ο συγγραφέας Rein Blijstra, παλιοί φίλοι του Καζαντζάκη και λάτρεις της Ελλάδας, επισκέφθηκαν το Παρίσι για ένα λογοτεχνικό συνέδριο, οπότε και συναντήθηκαν για πρώτη φορά μαζί του και τον προσκάλεσαν στο [[Άμστερνταμ]]. Μετά από δεκαπέντε περίπου μέρες ο Αργύρης Χιόνης επιχείρησε το ταξίδι αυτό με πολλές δυσκολίες. Στο σπίτι των Blijstra, γνωρίστηκε με τον ελληνιστή καθηγητή του Πανεπιστημίου Arnold van Gemert και την ελληνίδα γυναίκα του, που του πρότειναν να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ολλανδία υποσχόμενοι να του βρουν δουλειά. Ο Α. Χιόνης επέστρεψε στο Παρίσι και λίγους μήνες αργότερα έλαβε μήνυμα από Ολλανδία ότι βρέθηκε δουλειά σ' έναν εκδότη κλασικών κειμένων, οπότε έφυγε πάλι για το Άμστερνταμ.
Στο Άμστερνταμ έζησε τα επόμενα οκτώμισι χρόνια. Στην αρχή δούλεψε σκληρά, τόσο για τον βιοπορισμό όσο και για την εκμάθηση της γλώσσας. Του χορηγήθηκε υποτροφία για γράψιμο από την Εταιρεία Συγγραφέων, έγινε δεκτός στους λογοτεχνικούς κύκλους και απέκτησε πρόσβαση στα λογοτεχνικά περιοδικά. Στο εξωτερικό εκδόθηκαν δύο βιβλία του ("Σχήματα Απουσίας" και "Μεταμορφώσεις") ενώ βραβεύτηκαν δύο θεατρικά έργα του "Ο Ρήτορας" και "Αυτός εκτός και εντός του κοστουμιού του", σε διαγωνισμό που είχαν προκηρύξει για τις [[Κάτω Χώρες]] ο θεατρικός οργανισμός Sater και το λογοτεχνικό περιοδικό Soma, το 1971. Τελικά διορίστηκε δάσκαλος ελληνικών στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο και παράλληλα εγγράφηκε, με κρατική υποτροφία, στη Σχολή Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ.
 
== Επιστροφή στην Ελλάδα ==
 
'''Μεταφράσεις''':
* Octavio Paz,( Οκτάβιο Πας), Ποιήματα. Αθήνα, Σπηλιώτης, 1981.
* Howard Fast, Οι μετανάστες, Αθήνα, Bell, 1981.
* Jeffrey Archer, Κάιν και Άβελ, Αθήνα, Bell, 1982.
* Russel Edson, ( Ράσελ Έντσον), Όταν το ταβάνι κλαίει (ποίηση). Αθήνα, Αιγόκερως, 1986.
* Roberto Juarroz, (Ρομπέρτο Γιάρος), Κατακόρυφη ποίηση. Θεσσαλονίκη, Τα τραμάκια, 1997.
* Jane Austen, ( Τζέιν Όστεν), Περηφάνια και Προκατάληψη. Αθήνα, Πατάκης, 1997, 2000.
* Henri Michaux, ( Ανρί Μισώ), Με το αγκίστρι στην καρδιά, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2003.
* Ξένη ποίηση του 20ού αιώνα [συλλογικό έργο, ανθολόγηση Μαρία Λαϊνά, συλλογική μετάφραση]. Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2007.
* Nikanor Parra, Ποιήματα επείγουσας ανάγκης. Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2008.
350

επεξεργασίες