Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κάρμα»

330 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Κατά τον [[Ινδουισμός|Ινδουισμό]] και τον [[Βουδισμός|Βουδισμό]], το κάρμα αναφέρεται στην έννοια του νόμου της σχέσεως μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος προσδιορίζοντας ότι κάθε πράξη είναι αποτέλεσμα αιτίας του παρελθόντος και συγχρόνως αιτία άλλων πράξεων που θ΄ ακολουθήσουν στο μέλλον. Έτσι ο νόμος του ''κάρμα'' ταυτίζεται με τον νόμο της αιτιότητας, της αναπόφευκτης δηλαδή σχέσεως αιτίου και αιτιατού, ο νόμος της δράσης και της αντίδρασης, ο νόμος της δικαιοσύνης και της ισορροπίας, που ακολουθούν την εφαρμογή του σε κάθε εκδήλωση της ζωής με συνέπεια να διαμορφώνεται ανάλογα απ΄ αυτό το ίδιο το κάρμα.
 
Σύμφωνα με τη δοξασία αυτή, το κάρμα ακολουθεί τον άνθρωπο κατά τις επίγειες ενσαρκώσεις του, τις συνθήκες των οποίων και προσδιορίζει. Έτσι, όσο ο άνθρωπος εξελίσσεται τόσο λιγότερο εξαρτάται από τα δεσμά του κάρμα, με συνέπεια να καταστεί ο ίδιος συνειδητός δημιουργός των συνθηκών της ζωής του. Η αποδοχή του νόμου του κάρμα προϋποθέτει και την αποδοχή μιας άλλης έννοιας που επίσης συναντάμε στον Ινδουισμό και στον Βουδισμό, η οποία περιγράφεται με τον όρο [[Μετενσάρκωση]].
 
Η σχέση αιτίου αποτελέσματος και εμμέσως η ηθική συνέπεια του νόμου του κάρμα στα πλαίσια της χριστιανικής διδασκαλίας έχει διατυπωθεί ότι αντιστοιχεί στη ρήση του [[Απόστολος Παύλος|αποστόλου Παύλου]] όπου επισημαίνεται:<br>
Ανώνυμος χρήστης