Νίκλοτ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
Οι Σάξωνες σύμμαχοι του πρίγκιπα, ωστόσο, στράφηκαν εναντίον του, στην διάρκεια της [[Βενδική Σταυροφορία|Βενδικής Σταυροφορίας]] το 1147. Παρά το γεγονός ότι ο Νίκλοτ αντιστάθηκε στην διάρκεια της πολιορκίας του φρουρίου του στο [[Ντόμπιν]], υποχρεώθηκε να καταβάλει φόρο υποτέλειας στους Χριστιανούς Σταυροφόρους. Ως αποτέλεσμα, βρισκόταν, πλέον, σε ειρήνη με τον Αδόλφο του Χόλσταϊν, τον Δούκα [[Ερρίκος ο Λέων|Ερρίκο τον Λέοντα]] της [[Δουκάτο της Σαξωνίας|Σαξωνίας]], καθώς και τον [[Ερρίκος του Ράτζεμπουργκ|Ερρίκο του Ράτζεμπουργκ]].
 
Το 1158, ο Βασιλέας [[Βαλντεμάρ Α΄ της Δανίας|Βαλντεμάρ ο Μέγας]] της [[Δανίας]] άρχισε να πληρώνει το Ερρίκο τον Λέοντα, προκειμένου ο τελευταίος να του παρέχει στρατιωτική υποστήριξη, κάτι που οδήγησε τον Νίκλοτ να προβεί σε αντίποινα για την σύναψη αυτής της συμμαχίας. Ως αποτέλεσμα, ο Δανός βασιλέας και ο Σάξωνας δούκας συμμάχησαν το 1160. Ενόσω οι Δανοί λεηλατούσαν τις ακτές, αποσπώντας την προσοχή των [[Ράνοι (Σλαβική φυλή)|Ράνων]], οι Σάξωνες σκότωσαν τον Νίκλοτ στο φρούριό του του Μπουργκ. Μετά τον θάνατό του, τα εδάφη των Οβοτριτών διαμοιράστηκαν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των Χριστιανών ηγεμόνων.<ref>Christiansen, p. 66</ref> Ο θάνατος του Νίκλοτ έθεσε ένα τέλος στην κυριαρχία των Σλάβων στην περιοχή του [[ΜέκλενμπουργκΜέκλενμπουρκ]] έως τον Ποταμό [[Πέενε]]. Ο υιός του, [[Πριβισλάβος του ΜέκλενμπουργκΜέκλενμπουρκ|Πριβισλάβος]], ανέκτησε τα δικαιώματα του Νίκλοτ ως Πρίγκιπα του Μέκλενμπουρκ το 1167 ως βασάλος των Σαξόνων.
 
==Οικογένεια==