Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Προσθήκη νέων γεγονότων
{{coord|41|34|51.17|N|26|17|03.62|E|type:landmark|display=title}}
{{πόλη}}
Το '''Αμμόβουνο'''<ref>{{Cite web|url = https://www.google.com/maps/@41.5781652,26.2843611,2331m/data=!3m1!1e3|title = Θέση χάρτη.}}</ref><ref>{{Cite journal|url = http://www.paratiritis-news.gr/admin/entheta/1265806002.pdf|title = Εμείς οι γκαγκαούζηδες|last = |first = |date = 3/4/2015|journal = |accessdate = |doi = }}</ref> είναι ένας πεδινός οικισμός (υψόμετρο 70 μέτρα) του [[Νομός Έβρου|νομού Έβρου]], στην πρώην [[Επαρχία Ορεστιάδος]]Ορεστιάδας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού, στην δεξιά όχθη του ποταμού [[Άρδας|Άρδα]], αριστερού παραποτάμου του ποταμού [[Έβρος (Θράκη)|Έβρου]]. Η απόστασή του από την πρωτεύουσα του νομού [[Αλεξανδρούπολη]] είναι 141 χιλιόμετρα.
 
Διοικητικά υπάγεται στον [[Δήμος Ορεστιάδας|Δήμο Ορεστιάδας]] και στο Δημοτικό Διαμέρισμα Φυλακίου, που περιλαμβάνει επίσης το ''[[Φυλάκιο Έβρου|Φυλάκιο]]'' (έδρα) και τον οικισμό ''[[Κέραμος Έβρου|Κέραμος]]''. Το 2001 στο Αμμόβουνο απογράφηκαν 184 κάτοικοι σε 70 νοικοκυριά (1991: 205 κατ., 70 νοικ.), ενώ μόνιμοι κάτοικοι δήλωσαν 179 (1991: 199), καθώς το 2011 στην απογραφή δηλώθηκαν 113 μόνιμοι κάτοικοι ενώ 254 είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του δήμου. Στο Αμμόβουνο ο πληθυσμός κατά την δεκαετία 1950-1960 έφτασε περίπου στους 600 μόνιμους κατοίκους, αλλά αργότερα άρχισε η συρρίκνωση του πληθυσμού και το πρώτο μεταναστευτικό κύμα. Πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν σε διάφορες χώρες κυρίως της Ευρώπης με τον μεγαλύτερο όγκο να είναι εγκατεστημένος στην Γερμανία, καθώς και σε υπόλοιπες χώρες όπως Αυστρία, Ολλανδία, Γαλλία, Ελβετία.
 
Στο Αμμόβουνο λειτουργούσε 2θέσιο2/θέσιο Δημοτικό σχολείο έως το 1991 το οποίο έκλεισε με απόφαση του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων και τα παιδιά συνέχισαν την φοίτηση τους στο Δημοτικό σχολείο Φυλακίου.Το κτήριο πλέον έχει ανακαινιστεί και χρησιμοποιείταιχρησιμοποιήθηκε ώςως έδρα του Συλλόγου γυναικών Αμμοβούνου καθώς επίσης και σαν εκλογικό τμήμα. Σήμερα χρησιμοποιείται σαν έδρα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αμμοβούνου που ιδρύθηκε το έτος 2018.
 
Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι [[Γκαγκαούζοι]] πρόσφυγες απο την Ανατολική Θράκη. Ο σύλλογος γυναικών έχει φιλοξενήσει πολλές φορές συγκροτήματα και συλλόγους Γκαγκαούζων απο την Μολδαβία σε διάφορες εκδηλώσεις με μεγάλη επιτυχία. Για την ιστορία των Γκαγκαούζων και τις ρίζες τους , έχει εκδώσει το βιβλίο <nowiki>''Εμείς οι Γκαγκαούζηδες ''</nowiki> ο Κοζαρίδης Χρήστος με καταγωγή απο το Αμμόβουνο Ορεστιάδας.
Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι [[Γκαγκαούζοι]]. Στο χωριό γίνονταν αγώνες πάλης επί [[Τουρκοκρατία]]ς.
 
Το Αμμόβουνο έχει μεγάλη ιστορία που δυστυχώς παραμένει στην αφάνεια. Στο χωρίο υπήρχε βυζαντινό κάστρο πού ήταν ο τόπος Γέννησης του Σείχη Μπεντρεντίν. Μετά την Άλωση του κάστρου από τους [[Οθωμανοί|Οθωμανούς]] ο πατέρας του Μπεντρενίιν παντρεύτηκε την κόρη του φρούραρχου η οποία ήταν χριστιανή και απέκτησε μαζί της έναν γιό τον Σείχη Μπεντρεντίν. Τριακόσια άτομα από το σόι της μητέρας του άλλαξαν θρησκεία και γίνανε μουσουλμάνοι.
Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι [[Γκαγκαούζοι]]. Στο χωριό γίνονταν αγώνες πάλης επί [[Τουρκοκρατία]]ς.
Το Αμμόβουνο έχει μεγάλη ιστορία που δυστυχώς παραμένει στην αφάνεια. Στο χωρίο υπήρχε βυζαντινό κάστρο πού ήταν ο τόπος Γέννησης του ΣείχηΣεΐχη Μπεντρεντίν. Μετά την Άλωση του κάστρου από τους [[Οθωμανοί|Οθωμανούς]] ο πατέρας του ΜπεντρενίινΜπεντρεντίν παντρεύτηκε την κόρη του φρούραρχου η οποία ήταν χριστιανή και απέκτησε μαζί της έναν γιόγιο, τον ΣείχηΣεΐχη Μπεντρεντίν. Τριακόσια άτομα από το σόι της μητέρας του άλλαξαν θρησκεία και γίνανε μουσουλμάνοι.
Η εκκλησία που υπήρχε μέσα στον περίβολο του κάστρου μετατράπηκε σε τζαμί.
<nowiki> </nowiki>Από ιστορικές καθώς και προφορικές μαρτυρίες των κατοίκων, η θέση του κάστρου είναι στον λόφο <nowiki>''</nowiki>χισαρ-τεπε<nowiki>''</nowiki>, όπου ακόμη υπάρχουν κεραμικοί σωλήνες αριστερά του δρόμου που προφανώς μετέφεραν πόσιμο νερό στον οικισμό, καθώς και μεγάλα κομμάτια μαρμάρου σε ορθογώνιο σχήμα.
Όλοι γνωρίζουν την τοποθεσία του κάστρου αλλά λόγω έλλειψης κονδυλίων όλα αυτά παραμένουν θαμμένα μέσα στη γη.
 
Στις όχθες του ποταμού Άρδα έχουν βρεθεί δεκάδες ταφόπλακες τις περιόδου ( 1200-1300 μ.χ ) , περίοδος που συμπίπτει με την ημερομηνία γέννησης του Σεΐχη Μπεντρεντίν, στην οποία ιστορικά τοποθετείται και η άλωση της Ανδριανούπολης. Αυτά τα ευρήματα μαρτυρούν ότι το Αμμόβουνο είναι ένα από τα παλαιότερα χωρία του Βορείου Έβρου.
 
Στο χωριό δεν λειτουργούν επιχειρήσεις καθώς οι κάτοικοι του είναι σε μεγάλο ποσοστό Αγρότες και Υπάλληλοι. Οι αγρότες καλλιεργούν Καλαμπόκι, σιτάρι, ηλίανθο, σπαράγγια, παντζάρια, βαμβάκια, καθώς και λιγότεροι ασχολούνται με καλλιέργειες όπως σουσάμι, ρεβίθια, φακές.<ref>{{Cite web|url = http://wy.wiki.studyroom.us/Ammovouno|title = Ammovouno}}</ref>
Ανώνυμος χρήστης