Νίκλοτ: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Καμία αλλαγή στο μέγεθος ,  πριν από 4 έτη
μ
→‎Βιογραφία: αντικατάσταση Βαλντεμάρ σε Βάλντεμαρ
μ (→‎Βιογραφία: αντικατάσταση Βαλντεμάρ σε Βάλντεμαρ)
Οι Σάξονες σύμμαχοι του πρίγκιπα, ωστόσο, στράφηκαν εναντίον του, στην διάρκεια της [[Βενδική Σταυροφορία|Βενδικής Σταυροφορίας]] το 1147. Παρά το γεγονός ότι ο Νίκλοτ αντιστάθηκε στην διάρκεια της πολιορκίας του φρουρίου του στο [[Ντόμπιν]], υποχρεώθηκε να καταβάλει φόρο υποτέλειας στους Χριστιανούς Σταυροφόρους. Ως αποτέλεσμα, βρισκόταν, πλέον, σε ειρήνη με τον Αδόλφο του Χόλσταϊν, τον Δούκα [[Ερρίκος ο λέων|Ερρίκο τον Λέοντα]] της [[Δουκάτο της Σαξονίας|Σαξονίας]], καθώς και τον [[Ερρίκος του Ράτσεμπουρκ|Ερρίκο του Ράτσεμπουρκ]].
 
Το 1158, ο βασιλιάς [[ΒαλντεμάρΒάλντεμαρ Α΄ της Δανίας|ΒαλντεμάρΒάλντεμαρ Α΄ ο Μέγας]] της [[Δανίας]] άρχισε να πληρώνει το Ερρίκο τον Λέοντα, προκειμένου ο τελευταίος να του παρέχει στρατιωτική υποστήριξη, κάτι που οδήγησε τον Νίκλοτ να προβεί σε αντίποινα για την σύναψη αυτής της συμμαχίας. Ως αποτέλεσμα, ο Δανός βασιλιάς και ο Σάξονας δούκας συμμάχησαν το 1160. Ενόσω οι Δανοί λεηλατούσαν τις ακτές, αποσπώντας την προσοχή των [[Ράνοι (Σλαβική φυλή)|Ράνων]], οι Σάξονες σκότωσαν τον Νίκλοτ στο φρούριό του Μπουρκ. Μετά τον θάνατό του, τα εδάφη των Οβοτριτών διαμοιράστηκαν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των Χριστιανών ηγεμόνων.<ref>Christiansen, p. 66</ref> Ο θάνατος του Νίκλοτ έθεσε ένα τέλος στην κυριαρχία των Σλάβων στην περιοχή του [[Μεκλεμβούργο|Μέκλενμπουρκ]] έως τον Ποταμό [[Πέενε]]. Ο υιός του Πρίμπισλαβ ανέκτησε τα δικαιώματα του Νίκλοτ ως Πρίγκιπα του Μέκλενμπουρκ το 1167 ως υποτελής των Σαξόνων.
 
==Οικογένεια==